SOUTHFORK RANCH

De moeder van alle soaps, dat moet Dallas zijn geweest. Natuurlijk hadden de vrouwen in Dynasty grotere epauletten en nog ranziger streken, maar die smaakten toch vooral onze noorderburen. Oliepompen, opgeblonken cowboyboots en steigerende fokhengsten, daarmee deed de BRT Vlaanderen zwijmelen. Dat was het tijdperk vóór LVMH en de Gucci-groep, toen beursanalisten designers nog niet op de voet volgden, zelfs Tom Ford niet. De Texaan is nu definitief weg bij Gucci, maar toen hij vorig jaar de knoop doorhakte, had hij net de laatste hand gelegd aan de huidige, nogal symbolische mannencollectie : voorgestreken jeans op gebroken witte blazers, leren jekkers en gevoerde vesten op westernshirts, krokodillenleren laarzen op beige smokingjasjes - kan het nog autobiografischer ? Het is Bobby Ewing zoals we hem zouden willen herinneren, dus zónder die vervelende Pamela, hij zou ook Cerruti dragen en cowboylaarzen van MiuMiu. Let wel, de echte hit worden witleren tennisgympen met Gucci-logo. Ook cowboys moeten uitblazen.
...

De moeder van alle soaps, dat moet Dallas zijn geweest. Natuurlijk hadden de vrouwen in Dynasty grotere epauletten en nog ranziger streken, maar die smaakten toch vooral onze noorderburen. Oliepompen, opgeblonken cowboyboots en steigerende fokhengsten, daarmee deed de BRT Vlaanderen zwijmelen. Dat was het tijdperk vóór LVMH en de Gucci-groep, toen beursanalisten designers nog niet op de voet volgden, zelfs Tom Ford niet. De Texaan is nu definitief weg bij Gucci, maar toen hij vorig jaar de knoop doorhakte, had hij net de laatste hand gelegd aan de huidige, nogal symbolische mannencollectie : voorgestreken jeans op gebroken witte blazers, leren jekkers en gevoerde vesten op westernshirts, krokodillenleren laarzen op beige smokingjasjes - kan het nog autobiografischer ? Het is Bobby Ewing zoals we hem zouden willen herinneren, dus zónder die vervelende Pamela, hij zou ook Cerruti dragen en cowboylaarzen van MiuMiu. Let wel, de echte hit worden witleren tennisgympen met Gucci-logo. Ook cowboys moeten uitblazen. J ean Paul Gaultier en viriel mogen dan moeilijk in één zin passen, zijn geklede mannencollectie heeft ballen en dat is in deze kleurrijke, maar keurige en onschuldige zomer al heel wat. Er zijn denimschorten, donkerblauwe jeans met een sweaterband, sportswear, glanzende bombers met behangstrepen en korte trenchcoats, maar de basis van zijn collectie is de formele mannenkleding van het Niet Meer Zo Wilde Westen in de jaren twintig. De kleuren zijn zacht : chocolade met krijtstreep en gestreept oudroze voor pakken en jasjes, en neutrale pastels voor strakke rijbroeken met lage taille. De Amerikaanse iconografie deelt trouwens ook elders testosteroninjecties uit : bij Calvin Klein, die het met tank tops, strakke leren broeken, westernshirts, denimjasjes en zadeltassen simpel en sexy houdt, en bij Roberto Cavalli. Net als bij Versace is ook bij hem de flaneerwoede van vorige zomer (openstaande hemden, V-halzen met borduursels) nog niet overgewaaid. Ze worden als stijlbijbels verafgood, Helmut Lang en Dior-ontwerper Hedi Slimane, en ze doen hun eigen ding. Slimane zit helemaal niet op frisse wind of kleur te wachten. Zijn collectie is bedacht als een hypergestileerde performance, met logge, zwartleren joggings, strak donkergrijs denim, glanseffecten en met metaal afgewerkte riemen en polsbanden. Het zijn weinig zomerse spullen. Afwachten dus of in de winkel nog iets anders overblijft van dit totaalconcept dan mouwloze denimvesten, glanzende blazers en gesatineerde plisséhemden. Helmut Lang doseert veel beter : zwarte en witte T-shirts met ijdele hals- en flankuitsnijdingen, onafgewerkte hemdsmouwen en broeken met op motoruitrusting lijkende flankplooien passen naadloos bij de pakken. Daar drijft de omzet op. Intussen gaat hij voluit met aluminiumstof, gespen van geplet zilver en jekkers met flessen-dopjes. Negen op de tien ontwerpers vissen deze zomer in dezelfde vijver, die van de vlotte stadskleding, en met al die economische sores houden ze er hun hoofd bij. Costume National dagdroomt van Casanova, met nonchalant afgewerkte overhemden, met riemen gedecoreerde jekkers en bewerkt leder, en doe-het-zelvers nemen er de stylingtips graag bij : met een kort en strak overhemd dat verkeerd geknoopt werd en diagonaal gekruiste bretellen over een wit marcelleke schiet je bohémienwaarde naar boven. Versace beleeft een hete zomer in Marokko. In de koffer steken glimmende Italiaanse pakken en felgekleurde hemden met paisley-variaties, maar ook korte kaftans, dassen met mozaïekmotieven en fijne sjaaltjes met zijdedraad. De combinatie mist haar effect niet, maar met die wijde V-halzen met sierlijke borduursels werden we een jaar geleden al bestookt. Burberry speelt met krappe blazers, flinterdunne topjes en baggy koordbroeken de Britse college-look uit, terwijl subtiele ruiten aan de zomerse countryside refereren. Als stylisten en modejournalisten plotseling op pakken en braaf gebiesde polo's jagen, weet je dat er iets aan de hand is. De mannenmode slaat deze zomer immers een bladzijde om : nadat streetwear en mosgroene legerjassen jarenlang het summum van cool waren, slaat de balans alvast tot in het voorjaar 2005 over in het voordeel van nette, gladgeschoren looks. Opvallende ritsen, sluitingen en laagjesconstructies moet je in de zomercollectie van Giorgio Armani dan ook niet zoeken. Die heeft Napels in gedachten, waarbij nauw aansluitende blazers, vloeiende pantalons en speels grafische contrasten tussen hemd- en dasmotieven domineren. Afgelikte jongens ook bij Louis Vuitton, al haalt Marc Jacobs zijn inspiratie vooral in Wall Street en de yuppie eighties (die Armani mee vormgaf). Grijze bankierspakken met brede schouders, ingesnoerde blousons in safarikleuren, marineblauwe blazers met dubbele gouden knopenrijen en witte tennisshorts - properder kan haast niet. Accenten in pastelblauw en ûroze dragen bij tot een gladde, jongensachtige look. Alleen in Knokke was het de voorbije jaren geen scheldwoord, bcbg. Grootstedelingen die er naar een discotheek of een golfclub afzakten, waanden zich een buitenaards wezen bij de aanblik van zoveel Ralph Lauren-ruitjes, tennispolo's en veel te lichte pantalons. Quod non, de zomermode is er een op maat van de jonge veulens die we op de redactie tegenwoordig de Scapa-generatie noemen. De streeptruitjes van Sonia Rykiel, de fifties-achtige krantenbezorgerslook van D-Squared en de kasjmieren cardigans van Prada zijn hen op het lijf geschreven. Niet dat al die braafheid nooit buiten de lijntjes kleurt : felle kleuren bij Hermès en sportswearcombinaties en sweaterceinturen bij Stephan Schneider houden het déjà vu binnen de perken. Een halfgeslaagde poging om de klassieke Pringle-ruit weer stadtfähig te maken, luidt bij de grote ketens de komende maanden een revival in, en ook Martin Margiela en Burberry halen bourgeoisruiten door de mangel. De sport habillé wordt niet radicaal heruitgevonden, maar met wat geluk betekent het begrip over enkele seizoenen toch meer dan Lacoste-polo's en vormloze chino's. De ontwerpers beseffen dat mannen al lang aan het mixen zijn geslagen, en dus verdwijnt ook daar de tegenstelling tussen gekleed en informeel. Dries Van Noten neemt klassieke ingrediënten als smokingjasjes met dasstof op de revers, vesten, prince-de-galles en strepen, maar combineert ze met T-shirts, gebiesde tank tops, comfortabele joggingbroeken en bermuda's. Het logo van het Belgische mambocollectief El Tattoo del Tigre draagt bij tot het zuiderse gevoel. Terwijl ook Dirk Schönberger en Stephan Schneider uit de sportswear putten, duiken anderen diep in de verfpot. Pastels zijn daarbij in de minderheid : oranje, karmijnrood, fluoroze, smurfenblauw, limoengroen en turkoois schreeuwen om uw aandacht. De meest spirituele collectie voor de zomermaanden komt van Raf Simons. Hij verdiepte zich in de Nepalese prins Siddharta, die in de zesde eeuw voor Christus het boeddhisme stichtte. Als prins leidde hij een leven van luxe en genot, tot hij na enkele ontnuchterende ontmoetingen in de leer ging bij de brahmanen. Hij trok zich uiteindelijk terug in het woud, om er al mediterend zijn eigen hartstochten in de ogen te kijken. Een mooie metafoor voor de collectie van Simons, die met handwerk, patchwork en mystieke opschriften, vaak het resultaat van teamwork met assistenten en kunstenaars, mijlenver staat van de Rivièra-achtige mannencollecties uit Italië en Frankrijk. De wijde broeken, T-shirts, sweaters en bombers in neutrale kleuren hebben in ieder geval een hoog comfortgehalte. R iders on the storm mag dan een goede omschrijving zijn van succesjongens Dolce & Gabbana, van veel schroom getuigen hun commerciële inzichten niet. Jim Morrison mag regelmatig terugkeren op T-shirts en hemden, net als felgekleurde bloemmotieven op broeken en gympen, maar het stemt toch allemaal eerder wrang dan vrolijk. Gelukkig zijn er ook strakke tank tops in sportieve gaatjesstof. Die dwepen minder met een tijdperk. Bij Comme des Garçons en Walter Van Beirendonck, die kleurrijke broeken met fijne bloemetjes bedacht, is het spel met naïviteit subtieler, al slaat de zomermode in het algemeen een speelse en optimistische toon aan. Zo duiken bij Issey Miyake, Paul Smith, Giorgio Armani en een dozijn andere ontwerpers boude grafische motieven op, het liefst in felle kleuren. Strepen met bollen, kronkels met blokjes, het doet vaak pijn aan de ogen. D avid Beckham blijft populair in het naaiatelier. Designers en jongerenlabels willen allemaal het kleurrijkste sporttruitje ontwerpen, het liefst met een spelersnummer, en ook korte shortjes met afgeronde zomen, tennisbroekjes en teenslippers staan hoog op het verlanglijstje. Aan de andere kant van het spectrum is er luxueuze sportswear in velours, genre Jean Paul Gaultier of Cinq Etoiles Luxe. Ook Dolce & Gabbana gaan het niet ver zoeken : een gerafelde jeans op een blazer, een openstaand overhemd met een stoere halsketting en een minuscuul zwembroekje met flashy bloemen, meer moet dat niet zijn. Dirk Bikkembergs wil elke voetballer (lees : elke gewone man) tussen Turnhout en Toscane kleden. Dus verschijnen er Bikkembergs-logo's en grote nummers op T-shirts en tricot. Een groene leren jekker op een naakt bovenlijf en een lichtblauwe jeans mogen dan sexy zijn, een fluoroze zwembroek of een joggingbroek met kniehoge ritsen verdragen geen blank vel. Wim Denolf l Foto's Peter Stigter & Michel Damanet (Reporters)