Eén, twee, drie, één. Verder dan die schematische versie van de foxtrot-voor-dummies heb ik het ballroomgewijs nooit gebracht. Mijn sterkte op de dansvloer uit zich vooral in de vrije figuren, waarbij ik alle lichaamsdelen tegelijk in stelling breng, zij het niet altijd even gecoördineerd. Ik heb dan ook niet echt een excuus voor mijn fascinatie voor Sterren op de dansvloer, het VTM-showprogramma waarin de ravissante Francesca Vanthielen de paringsdans van een stel ritmebeperkte BV's en hun professionele drillpartners in goede banen leidt, daarbij nauwelijks gehinderd door Jacques Vermeire, onverbiddelijk ...

Eén, twee, drie, één. Verder dan die schematische versie van de foxtrot-voor-dummies heb ik het ballroomgewijs nooit gebracht. Mijn sterkte op de dansvloer uit zich vooral in de vrije figuren, waarbij ik alle lichaamsdelen tegelijk in stelling breng, zij het niet altijd even gecoördineerd. Ik heb dan ook niet echt een excuus voor mijn fascinatie voor Sterren op de dansvloer, het VTM-showprogramma waarin de ravissante Francesca Vanthielen de paringsdans van een stel ritmebeperkte BV's en hun professionele drillpartners in goede banen leidt, daarbij nauwelijks gehinderd door Jacques Vermeire, onverbiddelijk cultureel incorrect, ook in zijden pak. Maar de feiten liegen er niet om : op het moment dat recht-in-de-leerse meerwaardezoekers zich naar schouwburg of vernissage reppen of op Canvas afstemmen, drapeert men zich in huize Asselbergs gerieflijk over de zitmeubels, bij voorkeur met een glaasje prosecco of anderzijds bubbelend vocht, en dompelt men zich onder in de wondere wereld van quickstep en chachacha. Waar anders zijn vrouwen vermomd als suikerspin, haremdanseres of het soort pop dat je op de kermis met een kaduke karabijn bij elkaar kunt schieten ? Waar anders kunnen mannen doorzichtige topjes, diep gedecolleteerde hemden en mouwloze glitterhesjes dragen zonder als travestiet bestempeld te worden ? Het soort outfits dat tot het scheren van mannenoksels noopt, zodat mijn partner zich bezorgd afvraagt of hij wellicht een belangrijke maatschappelijke trend gemist heeft. De dubbelgespierde autopiloot Anthony Kumpen presteerde het zelfs om de paso doble oben ohne te dansen, wat jurylid Anouchka Balsing terecht ongepast vond. Toch zag ik de man met lede ogen vertrekken, al was het maar omdat hij de enige deelnemer was van wie ik me kon voorstellen dat hij me in zijn nek zou leggen zonder er een liesbreuk aan over te houden. Nooit geweten dat salondansen zo'n genadeloze discipline is, overigens. Nu eens moet je bouncen, dan weer is bouncen strikt verboden. Tegelijk moet je je hoofd binnen het kader houden, je schouders laag en met je heupen wiebelen. Het merkwaardige Nederlands van de juryleden neem ik er graag bij : voornoemde Anouchka mag de kandidaten niet graag zien strunkelen, de veelkleurig gebrilde Davy Brocatus vindt dat Peter Van Den Begins lengte hem partner speelt. Om nog te zwijgen van het danserslatijn van Kabouter Knor Ronny Daelemans. Best mogelijk dat de man een autoriteit is binnen zijn discipline, maar ik wed dat hij er zelfs in zijn glorietijd niet half zo sexy uitzag in een glittertopje als Louis Talpe of Kevin Janssens. Ach, de hartverscheurende keuzes die een mens moet maken. Mijn partner heeft het gemakkelijk, die supportert beginselvast voor Sonja Kimpen, één en al energie en wellicht de meest getalenteerde danseres van het hele stel. Maar Peter Van Den Begin, eerder al onnavolgbaar als struisvogelimitator, is ronduit zwierig in sambamouwen, en verder word ik weerloos heen en weer geslingerd in mijn passie voor de Vlaamse Hugh Jackman Talpe en Kevin-met-de-eisprong-bevorderende-heupen. Welke rijpere vrouw heeft er nood aan hormoonvervangers als die gasten in een lovertjesbloes over het scherm wervelen ? Linda Asselbergs