Ada was die dag blijkbaar slechtgehumeurd of vermoeider dan gewoonlijk. Aanvankelijk wilde ze niets horen van journalisten en nog minder van fotografen. Naar eigen zeggen had ze al genoeg publiciteit gekregen in tijdschriften waarvan ze de taal niet verstond. Bovendien wilde ze net aan tafel gaan met haar zussen Manuela en Mira, die haar 's middags helpen. Alledrie zijn ze ouder dan vijfenzeventig, maar nog flink te been. Het is het werk dat Ada rechthoudt sinds de dood van haar man Alfredo.
...