We erfden deze grote kast, maar weten niet waar het meubel precies vandaan komt. Heeft het veel waarde of niet?
...

We erfden deze grote kast, maar weten niet waar het meubel precies vandaan komt. Heeft het veel waarde of niet?Dit prachtige buffet is van topkwaliteit. Het meubel stamt uit het begin van de 18de eeuw en komt vermoedelijk uit de streek tussen Luik en Keulen: het land van Maas en Rijn. In het Luikse Musée d'Ansembourg staat er een gelijkaardig stuk dat door Joseph Philippe in zijn boek Le meuble Liègois (uitg. du Perron, Luik 1990) als Luiks bestempeld wordt. Het komt uit de voormalige abdij van Stavelot waar er wel meer van die meubels waren, versierd met marqueterie. Dat biedt echter geen volledige zekerheid over de herkomst van het meubel: iedereen weet dat er in belangrijke kloosters buitenlandse meubels voorkomen, die daar o.a. door vererving verzeild raakten. We merken ook op dat deze versieringstechniek - de marqueterie - niet de specialiteit was van de Luikse meubelmakers, die vooral in massieve eik werkten. Maar onderzoek wijst uit dat er ook in Luik - op kleine schaal - meubels met fineer werden belijmd. Enkele gesigneerde meubels, bijvoorbeeld van de bekende ebenist Jean-Pierre Heuvelmans (1722-1773) bewijzen dat. Maar nu komt de kat op de koord. Heuvelmans was, zoals veel van zijn collega's afkomstig uit Keulen: zijn vader was daar geboren. Het is verrassend in welke mate de Luikse marqueteriemeubels verwant zijn aan de Duitse meubels uit aangrenzende gebieden. Het kan best dat sommige aan Luik toegeschreven meubels ook daar vandaan komen. Deze kast is zo'n grensgeval. Ik ben voorzichtig met een toeschrijving aan Luik, en ik denk dat het meubel net zo goed in het Rijnland kan zijn vervaardigd. Deze meubels hebben een zeer specifieke opbouw en versiering die grondig verschilt van de stijl die in de Lage Landen furore maakte. Hoewel vrij vlak uitgevoerd, constructief en dus veeleer eenvoudig, geeft de marqueterie van o.m. kerselaar, wortel-, essen- en ebbenhout verrassend veel reliëf. Deze decoratie is nog zeer renaissancistisch opgevat. Dat wil zeggen: met een architectonisch karakter. Zo'n decoratie komt ook veel voor op Duitse meubels. We merken tevens op dat de marqueterie hoogstwaarschijnlijk is aangebracht op eik. Dit meubel zou in de antiekhandel zeker als Luiks worden bestempeld en voor een stevige prijs worden verkocht. We schatten de waarde op 600.000 fr. De verkoopprijs in de handel zou wel eens hoger kunnen liggen.Piet Swimberghe