Nicolas Degennes neemt zelden rust. Dat gebeurt wel vaker als je de job van je dromen hebt en tot de bes-ten van je vak behoort. Al was de weg naar de top niet vanzelfsprekend. Hij volgde opleidingen theater, grafiek, muziek en fotografie. Stilaan besefte hij wat zijn roeping was : make-upartiest zijn. Dat deed hij eerst in de filmwereld, daarna bij Canal+ en tussendoor voor modeshows van Thierry Mugler, Jean Paul Gaultier en Alexander McQueen. In 1999 kwam hij terecht bij Givenchy en werd er artistiek directeur Maquillage & Couleurs. Een andere mijlpaal : 2004, toen hij Givenchy Le Makeup lanceerde, een lijn die hij volledig naar zijn hand zette.
...

Nicolas Degennes neemt zelden rust. Dat gebeurt wel vaker als je de job van je dromen hebt en tot de bes-ten van je vak behoort. Al was de weg naar de top niet vanzelfsprekend. Hij volgde opleidingen theater, grafiek, muziek en fotografie. Stilaan besefte hij wat zijn roeping was : make-upartiest zijn. Dat deed hij eerst in de filmwereld, daarna bij Canal+ en tussendoor voor modeshows van Thierry Mugler, Jean Paul Gaultier en Alexander McQueen. In 1999 kwam hij terecht bij Givenchy en werd er artistiek directeur Maquillage & Couleurs. Een andere mijlpaal : 2004, toen hij Givenchy Le Makeup lanceerde, een lijn die hij volledig naar zijn hand zette. Ruim vijftien jaar bij Givenchy : dat komt neer op zo'n 10.000 kleuren ontwerpen plus enkele bestsellers bedenken zoals de mascara Phenomen'Eyes, met het ronde borsteltje. Als Nicolas Degennes al eens een dag voor zichzelf heeft, gaat hij op zoek naar zijn fundamenten. Dat is een gezonde reflex als je dagelijkse taken het moeilijk maken om naar jezelf te luisteren. "Ik herlees dan een boek dat ik praktisch uit mijn hoofd ken," zegt hij, "dat maakt emoties in mij wakker." Het is weldadig om op zulke rustmomenten jezelf te hervinden, je te laten gaan, weer mens te worden. Ik durf zelfs te zeggen : alles loslaten, dat lukt alleen in eenzaamheid." Zijn kleurpotloden heeft hij altijd bij de hand, dat wel, en af en toe laat hij zich helemaal gaan op een wit blad, "op het gevaar af dat ik nadien alles wegsmijt". Wat er op dat blad komt, ook al gebeurt er later niets mee, "is altijd interessant". Wanneer hij in zijn atelier is, een eind buiten Parijs, profiteert Degennes van de gelegenheid om zijn honden eens goed te laten rennen. "De grote wil constant uit de bol gaan", lacht hij, "en de kleine dartelt er altijd achteraan !" Om te ontspannen verkiest Nicolas Degennes een sessie acupunctuur boven een massage. "Acupunctuur doet alle stress uit me wegvloeien. Omdat ik weet dat het werkt, schrikken de naalden me niet eens af en onderga ik gewillig de handelingen." Een manicure of een pedicure vindt hij ook niet te versmaden. "Na afloop voel je je niet alleen gereinigd, maar is je hoofd ook helemaal leeg, doordat je je zo op het verloop van het ritueel hebt geconcentreerd", legt hij uit. "Om te herbronnen vind ik licht ook heel belangrijk. Het licht van de Japanse luchten, en die van Kyoto in het bijzonder, heeft op mij een rustgevend, betoverend effect. Het is zoveel blauwer dan het onze. Omringd door Japanse hemelen voel ik me meteen beter." Hij is ook liefhebber van rotstuinen - "ik beken, ik ben een rockfan", grapt hij. En om in Japan te blijven : Nicolas Degennes is altijd te vinden voor een wandeling langs het beroemde, met kerselaren omzoomde Pad der Filosofen in Kyoto, waar hij zich laaft aan de sereniteit van de omgeving. "Als ik daar ben, kan niets me nog van mijn stuk brengen. Ik geniet van wat ik zie. Dat zijn bijzondere momenten." Net zoals dat bijzondere moment in een ryokan (een familiepension) in de hoogtes rond Kyoto. "Net toen ik naar buiten ging om een warm bad te nemen, begon het in de bergen te sneeuwen. Ik voelde me alleen op de wereld. Ik ben door de goden gezegend, dacht ik toen." DOOR ISABELLE WILLOT - BEWERKING DELPHINE STEFENS"Acupunctuur doet alle stress uit me wegvloeien"