Kind en cultuur

Dank u voor het verfrissende artikel K3 of Vivaldi in jullie nr. 34 van 20 augustus. Ik sta zelf al dertig jaar in het kleuteronderwijs en weet uit ervaring hoe populaire deuntjes van de smurfen over Samson en Plop in ons muzikaal schoolrepertoire binnensluipen. Ik ben blij dat ik zelf al enkele jaren de 'klassieke' muziek in mijn speel- en leerprogramma voor kleuters geïntegreerd heb. En het heeft echt wel impact. Niet enkel op de kleuters maar ook op de ouders. Een kleuter kan muziek echt beleven, en dat op zoveel domeinen. Daarom heb ik zelf muzikale lesprojecten opgesteld. Neem nu Vuurwerkmuziek van Händel, waarop ze met allerlei kleurtjes, verf, wasco... en met zaklampen in een verduisterd klaslokaal kunnen meeleven en meebewegen met de muziek. De lente van Vivaldi is een prentenverhaal geworden met een lentefee, en een heksje natuurlijk. Elk jaar neuriën en zingen de kleuters ...

Dank u voor het verfrissende artikel K3 of Vivaldi in jullie nr. 34 van 20 augustus. Ik sta zelf al dertig jaar in het kleuteronderwijs en weet uit ervaring hoe populaire deuntjes van de smurfen over Samson en Plop in ons muzikaal schoolrepertoire binnensluipen. Ik ben blij dat ik zelf al enkele jaren de 'klassieke' muziek in mijn speel- en leerprogramma voor kleuters geïntegreerd heb. En het heeft echt wel impact. Niet enkel op de kleuters maar ook op de ouders. Een kleuter kan muziek echt beleven, en dat op zoveel domeinen. Daarom heb ik zelf muzikale lesprojecten opgesteld. Neem nu Vuurwerkmuziek van Händel, waarop ze met allerlei kleurtjes, verf, wasco... en met zaklampen in een verduisterd klaslokaal kunnen meeleven en meebewegen met de muziek. De lente van Vivaldi is een prentenverhaal geworden met een lentefee, en een heksje natuurlijk. Elk jaar neuriën en zingen de kleuters De lente van Vivaldi mee. Vlucht van de hommel is een leuk tikspelletje, en Morgenstemming van Grieg een rollenspel van rups tot vlinder. Bij de Minutenwals van Chopin mogen ze mekaar lekker kriebelen. En wees gerust, op het eind van het schooljaar herkennen ze de verschillende deuntjes en hun symboliek. En als leerkracht heb ik zoveel meer voldoening. Nu nog meer, want jullie artikel bevestigt mijn vermoeden dat ik een cultureel rijkere kleuter de verdere wereld instuur. En dat is al die moeite waard. Natuurlijk mag (moet) tv-kijken ook nog want je bent tenslotte een kind van je tijd. Maar breng ze toch ook maar in contact met zaken die minder aan bod komen in de 'kindermedia', en de media in het algemeen, en in lesprogramma's. Kleuterleidsters / leiders en leerkrachten : wees creatief. Het loont echt ! Beste Jean-Paul Mulders, met veel plezier lees ik wekelijks je ontboezemingen op de laatste pagina van Weekend Knack. Het blad is niet gelezen als ik ook jouw column niet gelezen heb. In de tekst van 13 augustus doen de reisdoelen van je vrienden en vertrouwelingen je denken aan het lied Hier laat ik je los, Tim. Je vernoemt Ramses Shaffy als de auteur ervan, maar daarmee doe je de Vlaamse zanger die het lied componeerde, de tekst schreef en het ook zong, onrecht aan. Tim was één van de mooiste werken van de onvolprezen Wim De Craene, die in 1990 op veertigjarige leeftijd stierf. Van hem is ook Rozanne, en nog een hele reeks onsterfelijke nummers. Hij werkte wel een korte tijd in Nederland, onder andere met Ramses Shaffy. Toen hij later een zoon kreeg, gaf hij hem de naam Ramses. En buiten dit, niets dan lof voor je sprankelende teksten. Best mijnheer Mulders, even voorstellen : ik ben 25, heb een diploma Germaanse Talen en ben leerkracht Nederlands / Engels. Vorig jaar kocht ik met mijn vriendin een huis. Op een openbare verkoop, welteverstaan. Iets anders was onbetaalbaar. We betalen dertig jaar maandelijks 1100 euro af, waarin ook 50.000 euro verbouwingskosten zaten. Het huis is immers ooit wel mooi geweest, maar moe(s)t volledig gerenoveerd worden. Na oeverloos bellen heb ik vandaag drie offertes binnen. Blijkt dat die 50.000 euro - die twee miljoen, om het in frank te zeggen, dat klinkt spectaculairder - net voldoende zijn om de ruwbouw te zetten. Geen plafonds, vloeren, badkamer, keuken, bepleistering... En ja, ik heb ook de nieuwste van dEUS gekocht. En ja, aangezien mijn vriendin en ik allebei nog bij onze ouders wonen, gaan wij twee keer in de week op café om mekaar te zien. Maar ik begrijp niet dat wij, met ons diploma en onze modale wedde, niet 'gemakkelijk' een huis kunnen kopen en verbouwen. Is dat geen basisbehoefte ? Het doet me goed te horen dat er nog mensen zich in gelijkaardige situaties bevinden. Maar het doet me pijn te weten dat hopen mensen nooit op Immoweb of Hebbes zullen moeten gaan kijken. Bedankt voor uw herkenbare column Gyproc & co (WK 25, 18 juni). Mevrouw Claeys, Guinevere, ik ben een Gentse, uitgeweken naar Antwerpen (de liefde nietwaar !), en ik las net uw intro Habemus Urbem in Weekend Knack van 16 juli. Ik heb zowaar een traan gelaten, want ja, ik kèn die muuren ook, en ik droeg mijn haar vroeger ook in een keu. Ik mis Gent en ik mis het méééer en mééééer. Ik besef natuurlijk dat het vorderen der jaren daar wel iets mee te maken heeft maar toch, Gent heeft iets wat je hier niet vindt. Ik kan het niet duiden. Bedankt voor het stukje. Ik vond het heel mooi geschreven. Awel Guinevere, vrie schuune geschreive zoetse, 'k ben gepakt... Ge moe nen boek schrijve, 'k zoe em sebiet kuupe. 'k Benne wel nie 't akkaurd da Hollanders stille waurden in Gent. Uldergruute moile kreigde noeijtvanzeleiven toegeplakt. Frieda Schraeyen, Tessenderlo; Johan Sevenant; Benjamin Van Wijnendaele; Martine Goethals; Paul Ver