Edouard François - Frans architect

"Eerst en vooral kost het huis van de toekomst niet veel. Ten tweede heeft het geen enkel onderhoud nodig. En het moet absoluut op een interessante plek staan, dus ver van Parijs. Je moet het zonder probleem kunnen achterlaten, zoals een tuin. Groenten en fruit zijn er altijd voorhanden, zonder dat je ervoor naar buiten moet : een altijd-volle-ijskasthuis. En zonder dat je daarvoor moet gaan werken. Uiteraard is het een ecologisch huis, maar dan wel het tegenovergestelde van wat daar nu onder verstaan wordt : nu bouwt men parodieën op modernistische huizen waar men dan hoogtechnologische elementen aan toevoegt die ze artificieel ecologisch maken. Ik heb een bouwsysteem ontwikkeld dat ik So dd genoemd heb : het zorgt voor ventilatie, constante temperatuur en elektriciteitsproductie. Het bestaat uit een soort cassettes die als enorme bakstenen opeengestapeld kunnen worden. Ze zijn gevuld met cellulosewatten van gerecycleerde kranten en glycerinekorrels, die vloeibaar of vast zijn, naargelang de buitentemperatuur. De buitenkant van de cassette is een membraan van gespannen rubber, waarop fotovoltaïsche cellen zitten die elektriciteit opwekken. Het huis zorgt voor zichzelf."
...

"Eerst en vooral kost het huis van de toekomst niet veel. Ten tweede heeft het geen enkel onderhoud nodig. En het moet absoluut op een interessante plek staan, dus ver van Parijs. Je moet het zonder probleem kunnen achterlaten, zoals een tuin. Groenten en fruit zijn er altijd voorhanden, zonder dat je ervoor naar buiten moet : een altijd-volle-ijskasthuis. En zonder dat je daarvoor moet gaan werken. Uiteraard is het een ecologisch huis, maar dan wel het tegenovergestelde van wat daar nu onder verstaan wordt : nu bouwt men parodieën op modernistische huizen waar men dan hoogtechnologische elementen aan toevoegt die ze artificieel ecologisch maken. Ik heb een bouwsysteem ontwikkeld dat ik So dd genoemd heb : het zorgt voor ventilatie, constante temperatuur en elektriciteitsproductie. Het bestaat uit een soort cassettes die als enorme bakstenen opeengestapeld kunnen worden. Ze zijn gevuld met cellulosewatten van gerecycleerde kranten en glycerinekorrels, die vloeibaar of vast zijn, naargelang de buitentemperatuur. De buitenkant van de cassette is een membraan van gespannen rubber, waarop fotovoltaïsche cellen zitten die elektriciteit opwekken. Het huis zorgt voor zichzelf." Michèle Champenois "De stad wordt opnieuw de plaats waar mensen hun leven met elkaar delen : carpoolrijstroken, publieke stadsfietsen of stadswagens... Waarom zouden we ook niet onze huizen delen ? Ik heb een appartement in Brussel en één in Kopenhagen, en ik heb sleutels van een appartement in New York en twee in Parijs. Met vrienden hebben we sleutels uitgewisseld omdat we toch dikwijls niet thuis zijn. Dus zou ik wel eens een woning willen bouwen die bedoeld is om te delen en daarom makkelijk aanpasbaar is. Ook architectuur moet kunnen evolueren. We isoleren nu zo sterk dat we ingesloten huizen maken. Dat is volgens mij niet aantrekkelijk én ook geen oplossing. Als je huizen zou bouwen waarvan de gevels vervangbaar zijn, zullen we binnenkort gebruik kunnen maken van de snel verbeterende glastechnologie. Die zal ons dan toelaten om veel licht in onze huizen te hebben, zonder dat we daarvoor meer energie nodig hebben. Dus binnen honderd jaar zal ik wellicht dezelfde structuren bouwen als nu, alleen met een andere 'huid'. We hebben een onderzoekseenheid opgezet die werkt aan vernieuwende materialen en technologieën die een antwoord geven op ecologische problemen." Leen Creve "Het huis zal zich aanpassen aan gelijk welke omgeving en aan de natuur. We denken dat ons huis van de toekomst onze telefoon en onze computer zal zijn : we leven er al mee, we moeten enkel nog bekijken welke mogelijkheden dat allemaal zal bieden. Een meer utopisch idee is dat het huis van de toekomst een soort van gas wordt, een gas dat de vorm kan aannemen van muren of meubels, een gas dat transparant of opaak wordt naargelang de behoeften en dat kan groeien of ineenkrimpen. Het gas ruikt niet, zorgt voor een goede akoestiek en een comfortabele temperatuur. En het is een lichtbron." Guy Bloch-Champfort "Huizen zullen in de toekomst 'minder specifiek' moeten zijn dan die van nu : te veel ruimtes zijn nog afgescheiden. De volumes moeten zo open mogelijk zijn, de scheidingsmuren transparant, licht en mobiel. We moeten vermijden dat mate-rialen te glad worden : poreuzer materialen, zoals pleister aan de muren, zijn beter voor de akoestiek. Ook elke vorm van uniformiteit moeten we vermijden. In de meubelwereld lijkt het ons aangewezen om de sporen uit het verleden te laten bestaan door hedendaagse meubelen te plaatsen naast historische objecten." Guy Bloch-Champfort "In de allereerste plaats is het essentieel om beter en intelligenter met natuurlijk licht om te springen. Daglicht kan op zo'n manier gestuurd worden dat het mystieke en spirituele indrukken kan creëren. Dat aspect van verlichting is altijd erg belangrijk geweest voor mij. En uiteraard moeten ecologische aspecten ook prioriteit krijgen. De verticale tuinen van Patrick Blanc, of ze nu binnen of buiten aangeplant worden, zijn een erg intrigerende manier om een interessante esthetiek te combineren met een praktisch voordeel op het gebied van lucht en temperatuur. In het algemeen denk ik dat onze woningen een belangrijkere plek in ons leven kunnen innemen als we ze meer zouden inrichten als rustplek voor ons en onze families." Isabelle Forestier "Dat huis zal meervoudig zijn. Volgens het principe van een spooktrein is het lineair : de kamers blijven waar ze staan, maar de bewoners bewegen erdoorheen op het ritme van de dag : 's ochtends worden we wakker in een stad met al zijn geluiden, 's middags zijn we in de wilde natuur, om 5 uur in een bos en 's avonds op een verafgelegen plek. De verschillende landschappen zijn van elkaar gescheiden door hoge muren. Aan zo'n huis zou ik dan twintig jaar geleden begonnen moeten zijn, het rolt zich uit als een metafoor voor het leven, met opeenvolgende lagen of gelaagde microkosmossen." Jean-François Pousse "In honderd jaar tijd verandert er niet verbazend veel in de interieurarchitectuur. Een probleem voor de toekomst zullen allicht de vele elektronische velden zijn waarin we ons meer en meer bevinden. Die zijn helemaal niet gezond. De woningen zullen ook kleiner moeten zijn, en dan zijn multifunctionele meubels alleen maar gemakkelijk. Sinds de laatste tien jaar ben ik daar intensief mee bezig geweest. En met multifunctionele ruimtes in huis : in de jaren negentig heb ik eens een badkamer ingericht met twee baden naast elkaar, om te converseren. Badkamers lopen steeds meer in slaapkamers over en worden echte wellnessparadijzen, een trend die zeker nog zal versterken, want onze woning wordt de ideale ontstressplek. Het aantal zelfvoorzienende woningen zal allicht ook stijgen, met onafhankelijke alternatieve energiebronnen." Leen Creve "De woning van de toekomst moet een autonome leefplek worden die in haar eigen energie voorziet. In dat opzicht lijkt ze weer een beetje op bepaalde primitieve gemeenschappen, die al eeuwenlang in harmonie leven met hun omgeving. Misschien zullen we nog later deze aarde wel ontvluchten naar andere planeten ? In dat geval zou onze woning een hypercompact element kunnen worden, en al de rest is dan virtueel. Maar wat er ook gebeurt, het meubel zal een belangrijke plaats in die futuristische woning blijven innemen, omdat het emotioneel geladen is. Of waarom geen mobiele woningen ? Als we verhuizen, verzetten we meteen het hele pakket in plaats van enkel de inhoud." Fanny Bouvry "We moeten de juiste terminologie gebruiken en niet spreken over een huis, want dan spreek je al over een bepaalde vorm, maar eerder over een woning. En voor mij zou die de vorm kunnen aannemen van een container, in de goede zin van het woord. Toen ik in Japan was, heb ik op twaalf vierkante meter gewoond, maar het voelde niet klein aan omdat ik een geweldig uitzicht had. Dat is cruciaal om een kleine ruimte leefbaar te maken. Zo'n module moet natuurlijk ook extra functioneel en veelzijdig zijn, met muren die als kasten dienen bijvoorbeeld. Kamers moeten van functie kunnen veranderen. In de vijftiende eeuw was er bijvoorbeeld ook geen eetkamer in de huizen, men zette toen een tafel in het vertrek naargelang van het aantal genodigden. Die container zal, al is dat een utopie, ook mobiel zijn." Fanny Bouvry "Een zwevend huis, dat de grond niet raakt. Het hangt boven de grond, rond een centrale verticale as, waar de simpelste, lichtst mogelijke prefabwooneenheden aan vastgehaakt worden. Alles is geconcentreerd rond die centrale mast en er zijn geen andere funderingen. Als je wilt verhuizen, kun je het er gewoon afplukken. Er blijft geen enkel spoor achter : er is geen vervuiling, geen besmetting en de grond ondergaat geen schade. Zoals een grassprietje dat afgeknipt wordt." Elisabeth Védrenne Jean-Marie Massaud werkt op dit moment aan de Manned Cloud, een zwevend hotel met 20 kamers. Door Maison Française, Fanny Bouvry en Leen Creve - ILLUSTRATIE KHUAN-KTRONEdouard François : "De woning van de toekomst is ecologisch, maar heel anders dan nu. Nu bouwt men modernistische huizen die men artificieel ecologisch maakt door middel van hoogtechnologische toevoegingen." Jean-Marie Massaud : "Zwevende huizen hangen aan een centrale verticale as, waar we lichte prefabwooneenheden naar believen aan vasthaken of weer afplukken."