Mano Del Maro Solino heeft zijn roots in het Spaanse Galicië. Met Lut Van Hoof opende hij de Keltische hapjeskroeg Terra Meiga. Bij een glas brandende queimada worden er dagelijks heksen bezworen.
...

Mano Del Maro Solino heeft zijn roots in het Spaanse Galicië. Met Lut Van Hoof opende hij de Keltische hapjeskroeg Terra Meiga. Bij een glas brandende queimada worden er dagelijks heksen bezworen. Kelten stonden bekend als een ruw volk en Mano Del Maro Solino is duidelijk een afstammeling. De Galiciër met baard en snor kwam als zeeman aan de kost. Hij wisselde de wilde vaart voor een vaste voet aan de Vlaamse Kaai, waar Mano en zijn vrouw Lut Van Hoof de hapjeskroeg Terra Meiga openden. Daar bemant Mano met noeste blik de bar. Via de huistelefoon commandeert hij zijn vrouw, die in de keuken tapas en andere huishoudelijke hapjes samenstelt. Geschoold als kok is zij niet, maar als je belangstelling hebt voor koken, lukt het wel. Terra Meiga betekent ?behekst land?. Galicië kreeg deze bijnaam omdat de bewoners vroeger bijzonder bijgelovig waren en van alles en nog wat verzonnen om zich tegen heksen en andere kwelgeesten te beschermen. Tegen de muur achter de bar hangt de bezweringstekst conxuro, die wordt geciteerd terwijl de vlam in de queimada gaat. Queimada is een magisch en vooral gevaarlijk drankje op basis van Spaanse brandewijn aguardiente, suiker, koffiebonen en geheime ingrediënten. Het flamberen van de drank symboliseert het verbranden van de heksen, waardoor de Gallegos weer even beschermd zijn. Hoewel in Terra Meiga de vlam regelmatig in de queimada slaat, blijven de heksen omnipresent. In de schemerige ruimte dalen de toverkollen aan touwtjes van het plafond neer en hangen boven de schaal sangria en boven de tafels. Aan de in donkere tinten gesponste muren hangen Keltische instrumenten, zoals een doedelzak en de pandeiro, gemaakt van een op een houten raam gespannen dierenhuid. Er klinkt oude Keltische muziek, afkomstig uit Schotland, Ierland, Spanje en Bretagne. Het fluitspel en de meeslepende tonen van de doedelzak maken van het gevarieerde publiek, dat Terra Meiga tot in de vroege morgen bezoekt, gelijkgestemde zielen. Als na de nodige glaasjes sherry, bier of wijn, de honger begint te knagen, zijn er tapas, zoals boquerones (120 fr.), pulpo (150 fr.) en chorizo (90 fr.), aangevuld met eenvoudige slaatjes en broodjes. Voor steviger gerechten raadpleegt men het leien bord. Lut Van Hoof schrikt er niet voor terug om gambas al ajillo (350 fr.), empanada con carne (295 fr.) en paella (495 fr.) te bereiden. Wij kozen Spaans stokbrood, bestreken met knoflook, olijfolie en belegd met tomaat en fijne serranoham (115 fr.). Voor de grote honger was er cazuela (495 fr.) met een stuk victoriabaars in aarden pot, bedolven onder tot smurrie gekookte tomaten, ham, schaal- en schelpdieren en andere groenten. Alles smaakte een beetje gelijk, maar dat heb je vaak in de Spaanse stoofkeuken. In het glas kwam de rode huiswijn (360 fr./l) : een slobberwijn uit Zuid-Afrika wat meteen illustreert dat men het in Terra Meiga niet zo nauw neemt met de authenticiteit. Hapjeskroeg Terra Meiga : Vlaamse Kaai 64, 2000 Antwerpen. Tel. (03) 248.73.71. Open van 17 tot 03 u. en later. Terras op straat. Maandag gesloten.PIETER VAN DOVEREN FOTO : JAN CAUDRON