In den Wittekop was tien jaar geleden een van de eerste eetcafés met een volwaardige spijskaart. Ondanks de grote toeloop wist de bruine kroeg zijn authentieke Brugse karakter te bewaren.
...

In den Wittekop was tien jaar geleden een van de eerste eetcafés met een volwaardige spijskaart. Ondanks de grote toeloop wist de bruine kroeg zijn authentieke Brugse karakter te bewaren. Kroegen waar men zich nooit alleen voelt, zijn zeldzaam geworden. In de oergezellige bruine eetkroeg In den Wittekop speelt, zoals vroeger, de toog een belangrijke rol bij het sociaal contact. Eigenaar Daniel Dobbels zorgt ervoor dat zelfs de grootste zuurpruim de kans niet krijgt om lang in zijn pint te staren. Deze geboren barman slaagt er op een psychologische manier in om vreemde mensen in een mum van tijd bij elkaar te brengen. Het café-restaurant is te vinden in de Brugse theaterbuurt en vond zijn onderkomen in een voormalig winkeltje van Indische spullen. Het door sigarettenrook gepatineerde interieur is opgesmukt met verzamelingen geëmailleerde reclameborden, flesjes van verdwenen brouwerijen, waterkruiken en andere prullaria met geschiedenis. De Wittekop zelf hangt aan de binnen- en de buitenmuur, als replica van het Mozeshoofd van Michelangelo. Het kroegje was tien jaar geleden een van de eerste bruine eetcafés met zowel een uitgebreide drankenkaart als een volledige spijskaart. Ondanks de toeloop wist dit café-van-de-vriendschap een authentiek Brugs karakter te behouden. Je kan er een Sint-Bernardus tripel van het vat (een ambachtelijk gebrouwen Watou-bier met goede smaakbalans tussen zoet en bitter) degusteren en gezellig doorzakken aan de bar. Wanneer de maag begint te knorren, kan je een kleinigheid eten of uitgebreid tafelen. Niets hoeft en alles kan. Op de eerste verdieping staat Lieve Van Assche aan het fornuis. Zij volgde een jaartje les in Spermalie en is verder autodidact. Haar bereidingen uit de burgerkeuken brengt Lieve langs de steile trap naar beneden. Als er wat tijd is, komt zij, voordat zij terug naar haar keukentje gaat, eerst nog wat babbelen aan de toog. De uitgebreide spijskaart vermeldt kleine en grote gerechten. Vaste klanten kiezen echter voor de op een leien bord uitgehangen suggesties. Wij kozen erwtensoep met croûtons (125 fr.). De winterse soep met de smaak van spek en schenkel werd opgediend in een gevangenismok. Als hoofdgerecht was er een bord gevuld met stoverij van met mosterd aangebakken en in bruin bier gekookt varkens- en rundvlees (375 fr.). Bij het weldadig, goed doorsudderd vlees kwamen lekkere frieten met mayonaise. Aan de andere kant van de tafel was er bouillabaisse, aan tafel gepresenteerd in een geëmailleerde soepkom op een warmhoudlichtje (550 fr.). In de rijkgevulde Provençaalse vissoep zaten gamba's, langoustines, wulken, krabbenpoten en zeebrasem. Als onafscheidelijke garnituur waren er broodkorstjes en rouille. In den Wittekop geeft aan de achterkant uit op de binnenplaats van de Stedelijke Bibliotheek en heeft daar in de zomer een terras. In den Wittekop, St. Jacobsstraat 14, 8000 Brugge. Tel. (050) 33.20.59.PIETER VAN DOVERENFOTO : JAN CAUDRONDaniel Dobbles entertaint en tapt, Lieve Van Assche kokkerelt.