Strelli begon aan deze ongewone uitdaging met na te denken over wat het jaar 2000 voor hem betekent. "Ik zie het niet als een breuk maar als een voortzetting. Maar als er op deze symbolische drempel dan toch een revolutie zou moeten komen in de modewereld, is dat voor mij niet op het gebied van de vorm maar op dat van het materiaal. Dus werkte ik voor dit project liever een dromerig thema uit met nadruk op de stoffen. We hoeven in 2000 toch niet allemaal robots te worden? Het futuristische aspect en bijhorende begrippen als functionaliteit, doeltreffendheid en sportiviteit gooide ik overboord, en ik spitste me uitsluitend toe op het poëtische."
...

Strelli begon aan deze ongewone uitdaging met na te denken over wat het jaar 2000 voor hem betekent. "Ik zie het niet als een breuk maar als een voortzetting. Maar als er op deze symbolische drempel dan toch een revolutie zou moeten komen in de modewereld, is dat voor mij niet op het gebied van de vorm maar op dat van het materiaal. Dus werkte ik voor dit project liever een dromerig thema uit met nadruk op de stoffen. We hoeven in 2000 toch niet allemaal robots te worden? Het futuristische aspect en bijhorende begrippen als functionaliteit, doeltreffendheid en sportiviteit gooide ik overboord, en ik spitste me uitsluitend toe op het poëtische."Het resultaat oogt schitterend en verenigt sprookjesachtige romantiek en het wat brutale idee om te allen prijze te verleiden. Strelli is bij het ontwerpen uitgegaan van een verhaal: een vrouw trekt de wereld rond en sprokkelt overal op haar tocht stukjes stad en platteland bij elkaar: bloemen, vlinders, stukjes metaal, plastic, papier, fluweel en andere, minder eenvoudig te identificeren materialen. Al deze elementen werden verwerkt in een trendy stof: grijspaarse zijde op een basis van witte tule. Deze mix van stoffen en materialen weerspiegelt volgens de ontwerper de vermenging van rassen en culturen die ons in de 21ste eeuw te wachten staat. "Ik ben enthousiast over deze wereldmix. Dat betekent niet dat ik tegen verschillen ben. Ik ben trouwens een groot voorstander van een Europa der gewesten, met een sterke federale identiteit op politiek en juridisch vlak, maar met eerbied voor de specifieke regionale eigenheden. Paradoxaal genoeg koos ik voor het vervaardigen van de stof voor mijn jurk een land dat niet tot de Europese Unie behoort: Zwitserland!" (lacht) Strelli geeft het toe: het grootste probleem was het ontwerpen van die stof. Hij vertelde het verhaal van de vrouw die de wereld doorkruist verscheidene keren aan de Zwitserse textielstylist, en die probeerde het in een stof te vertalen. Er werd heel wat heen en weer gereisd tussen Brussel en Zwitserland eer het staal definitief werd goedgekeurd. Te veel metaal, niet genoeg vlinders, te gestructureerd, niet chaotisch genoeg... er gingen vele weken voorbij eer de gedroomde, volledig met de hand geborduurde stof definitief werd besteld.Toen de witte tulestructuur klaar was, kon het passen beginnen, om daarna de kostbare stof beter tot haar recht te laten komen. Voor deze stijloefening koos Olivier Strelli een jong, goed in de markt liggend Belgisch model: Tina Hebbelinck (23) uit Halle, bekend als de zwangere vrouw van de campagne voor een tas uit de Deux-lijn van Delvaux. "Tina is de incarnatie van de Strelli-vrouw van het jaar 2000", bevestigt Strelli. "Een moderne, zachte brunette met ook dat vastberaden trekje. Ze is heel mooi, zonder een klassieke schoonheid te zijn. Ik heb mijn jurk uiteindelijk naar haar genoemd." Het concept evolueerde en Strelli besloot de grijspaarse jurk met al die uit de hele wereld bijeengesprokkelde elementjes een bustier te geven van repen schuimrubber, die achteraf bespoten werden met zilververf. Elke reep werd vastgehaakt en bijgewerkt met de schaar, zodat het model alle essentiële accessoires van een actieve vrouw kan meedragen: gsm, kredietkaart, sleutels, condoom, lippenstift, kogelpen, bril of fototoestelletje. Kortom, de 21ste-eeuwse vrouw heeft geen tas meer nodig, ze kan alles kwijt in de zakken van haar jurk en is vrij en onafhankelijk. De vrouw van het jaar 2000 wil volgens Strelli ook per se behagen en zal daarvoor alle mogelijke trucjes gebruiken. "Deze jurk vertelt niet alleen het verhaal van een actieve vrouw die de wereld doorkruist, maar ook het verhaal van een vrouw die in deze eeuw heeft geleefd, niet altijd stemrecht heeft gehad en zich liet uitkiezen zonder zelf te mogen kiezen. Zij slaagde erin zichzelf te bevrijden en dezelfde stem te bemachtigen als de man. Vrouw-zijn is voor mij vandaag sterker dan man-zijn, omdat een vrouw haar prioriteiten binnen eenzelfde dag kan verleggen. Een vrouw, ook al zit ze in de regering, wordt zodra ze 's avonds thuiskomt moeder van het kind dat tandpijn heeft of minnares van haar echtgenoot. Een man redeneert niet op dezelfde manier. Hij is zogenaamd geboren om zijn mannetje te staan, maar zijn rol is uiteindelijk niet duidelijk. Een vrouw staat veel dichter bij de realiteit omdat haar aandachtspunten veranderen in de loop van de dag en evolueren in de loop van haar leven. Ook dat heb ik willen vertellen met deze jurk."Eindelijk is het zover. De creatie Tina Millennium is af. Gracieus en zelfverzekerd poseert het model voor de camera. Haar wat warrig kapsel draagt bij tot Strelli's beeld van de dynamische, romantische en vastberaden vrouw. En dat doet ook die hybride jurk, met als sprookjesachtig element de vorm en de stofkeuze, en anderzijds de harde werkelijkheid van een actief leven, zoals die vooral blijkt uit de bustier. Stralende Tina draagt op verzoek van de ontwerper geen juwelen. "Ze is zelf een juweel. Trouwens, de belangrijkste taak van de stylist is de vrouw tot haar recht laten komen. Het resultaat is nog romantischer dan ik me had voorgesteld, en toch blijft het modern en lichtjes brutaal. Het feeërieke vermengd met een tikkeltje agressiviteit bevalt me. Dat vastberaden trekje is terug te vinden in de metaalglans van de bustier en de schoenen met brede hakken. Tina's sierlijkheid geeft de jurk iets feestelijks dat niet vloekt met het idee van willen verleiden." Olivier Strelli is blij dat hij de uitdaging van Weekend Knack heeft aangenomen. Deze creatie zou nooit een plaats hebben gevonden in zijn huidige prêt-à-portercollecties. "De gebruikte materialen en de honderden uren borduurwerk maken dat je op deze uitzonderlijke jurk geen prijs kan zetten. Als ik me ooit zou wagen aan haute couture, zouden mijn creaties in deze stijl zijn. Door deze oefening heb ik er overigens wel zin in gekregen. Maar dat impiceert toch wel een heel andere bedrijfsorganisatie en vooral een heel andere benadering van de klant." In afwachting dat hij die droom ooit zal waarmaken, hopen wij dat Olivier Strelli zich dit experiment nog zal herinneren als hij zijn eerste couturedefilé organiseert onder de bescherming van de prestigieuze Chambre Syndicale de la Couture Parisienne. Frédéric Brébant / Foto's Lieve Blancquaert