Anne Van Hullebus mag dan grafisch ontwerpster zijn van opleiding, in het Château du Rayet is ze sinds zes jaar volledig tot ontplooiing gekomen. "Ik ben er wat ingetuimeld", zegt ze als ze aan de snelle verhuis uit België terugdenkt, maar met de jaren heeft ze de smaak meer en meer te pakken gekregen. "We zijn opgegroeid in een luxelandje, maar als je hier een tijdje woont, weet je de eenvoudige en sobere dingen steeds beter te appreciëren."
...

Anne Van Hullebus mag dan grafisch ontwerpster zijn van opleiding, in het Château du Rayet is ze sinds zes jaar volledig tot ontplooiing gekomen. "Ik ben er wat ingetuimeld", zegt ze als ze aan de snelle verhuis uit België terugdenkt, maar met de jaren heeft ze de smaak meer en meer te pakken gekregen. "We zijn opgegroeid in een luxelandje, maar als je hier een tijdje woont, weet je de eenvoudige en sobere dingen steeds beter te appreciëren." Het zeventiende-eeuwse kasteel noemt ze een Italiaans landhuis, dat haar qua stijl aan Palladio doet terugdenken. Ze heeft er veel van haar energie in gestopt. "We hebben het flink gezandstraald en een stevige portie zand gegeten." Maar het resultaat loont de moeite : de ruimtes waar de natuurstenen muren werden blootgelegd, soms gedeeltelijk bezet met kalk, ogen in ieder geval prachtig, ook op de doorregende dag van onze aankomst. En er liggen prachtige oude vloeren of recent parket. "Het is een sober huis met een sterk karakter", weet de enthousiaste gastvrouw, die in haar weinige vrije tijd nog wat ruimte vindt om in een annex portretten te schilderen. De meeste kamers liggen gelijkvloers en zijn behoorlijk ruim. Zelf slapen we op de eerste verdieping, in een zeer grote kamer met uitkijk op de voortuin, waar een reusachtige plataan staat. De badkamer is bijzonder net en voorzien van een zeer grote douche. Drie van de muren van de kamer zijn groen of grijs gekalkt, met een paar eigentijdse accenten, zoals de moderne, zeer strakke houten nachttafeltjes of het smalle bureautje. Geluiden dringen niet door de dikke muren, en 's nachts is het er zo donker dat de luiken niet eens dicht hoeven. Anne is ook een fervente paardenliefhebber en een volleerde keukenprinses. 's Avonds schudt ze in geen tijd een driegangendiner uit haar mouw, dat wordt opgediend in een zeer ruime kamer met zicht op de natuur. 's Morgens zien we trouwens aan de rand van het bos een hert. Een Jotulhoutkachel, enkele kandelaars, een lange houten tafel voor acht met gevlochten stoelen, en een prachtige houten deuromkadering zetten de toon voor een gezellige avond. 's Morgens zitten we uitgerust aan een lekker ontbijt met onder andere een versgekookt eitje, een baguette, een volkorenbrood, hesp en kaas. Noem het enthousiaste Vlaamse gastvrijheid ver van huis op een adres om te koesteren. Tochten te paard naar de kastelen en bastides (versterkte stadjes) in de omgeving.Door Pierre Darge / Foto's PPI