Als tiener heb ik hier paardgereden, en ik herinner me de steeds aanwezige wind die het riet rond de moerassen en meren stilletjes beroert, om dan onverwacht om te slaan in een woeste mistral. Net als toen ervaar ik een immens vrijheidsgevoel. Een plek waar wilde paarden rondlopen, waar mensen zich met stieren meten, waar zigeuners zonder huis zich thuis voelen. Het inspireerde me toen al, en op het eerste gezicht lijkt er niets veranderd. De Camargue is nog steeds wild at heart.
...