Het is zondag en ik blader in een tuinboek. Buiten blaast de wind mijn kerstboom, waarvan ik nog altijd geen afscheid heb kunnen nemen, voor de zesde keer omver. De Nordmann was deze winter zo perfect symmetrisch dat ik hem van de brandstapel heb gered. Dit exemplaar was de tuin, die binnenkort de mijne wordt, wel waard. Want het is zover, de eeuwige stadsmens die ik dacht te zijn, trekt naar den buiten, op zoek naar wat rust, zuurstof en minder asfalt. En die spar krijgt er zeker een plaats, al heb ik geen idee waar. Hij wacht samen met de yucca, palmboom en Albizia geduldig in zijn bloempot op de dag dat hij wortel mag schieten in de echte Oost-Vlaamse grond.
...