Ik hou van roze omdat het een kleur is die vrouwen flatteert, ze geeft de huid een mooie teint", zegt Chantal Thomass. De lingerieontwerpster met de kenmerkende zwarte pony - die zelfs in haar logo werd vereeuwigd - heeft de laatste jaren veel energie gestoken in de renovatie en transformatie van de oude pastorie die zij kocht in Normandië. Meer dan twee jaar hebben de verbouwing en inrichting geduurd. "Mijn man Michel en ik waren op zoek naar een buitenhuis, maar niet te ver van Parijs, want het echte platteland maakt me bang. Van een afgelegen boerderij was geen sprake, we zochten een compromis tussen stad en platteland. En dat vonden we hier in dit stadje in de Perche (Basse-Normandie). Aan de straatkant hebben we uitzicht op het centrum en alle winkels zijn vlakbij, zodat ik mijn boodschappen te voet kan doen. Aan de tuinkant hebben we, zo ver het oog reikt, uitzicht op velden en weiden."
...

Ik hou van roze omdat het een kleur is die vrouwen flatteert, ze geeft de huid een mooie teint", zegt Chantal Thomass. De lingerieontwerpster met de kenmerkende zwarte pony - die zelfs in haar logo werd vereeuwigd - heeft de laatste jaren veel energie gestoken in de renovatie en transformatie van de oude pastorie die zij kocht in Normandië. Meer dan twee jaar hebben de verbouwing en inrichting geduurd. "Mijn man Michel en ik waren op zoek naar een buitenhuis, maar niet te ver van Parijs, want het echte platteland maakt me bang. Van een afgelegen boerderij was geen sprake, we zochten een compromis tussen stad en platteland. En dat vonden we hier in dit stadje in de Perche (Basse-Normandie). Aan de straatkant hebben we uitzicht op het centrum en alle winkels zijn vlakbij, zodat ik mijn boodschappen te voet kan doen. Aan de tuinkant hebben we, zo ver het oog reikt, uitzicht op velden en weiden." Thomass werd, naar eigen zeggen, op slag verliefd op de 'schoneslaapstersfeer' van de voormalige pastorie, waarvan de oudste delen dateren uit de zeventiende eeuw. Het lijkt dan ook of de tijd geen vat heeft gehad op het eeuwenoude pand. Er gaat een enorme rust van uit. Dat heeft deels te maken met de mooie verhoudingen van de vertrekken en de menselijke schaal. Het grote huis telt drie niveaus, de prachtige oude gewelfde kelders niet meegerekend. Bij de renovatie werden de originele volumes van de vertrekken zoveel mogelijk gerespecteerd. Toch waren lange, ingrijpende werkzaamheden noodzakelijk. Het oude gebouw moest immers worden aangepast aan onze tijd, in overeenstemming met de technische voorschriften en de comfortnormen die vandaag van toepassing zijn. Een voorbeeld : doordat er in de muren sleuven moesten worden geslepen voor de leidingen van water, elektriciteit en verwarming, kon er meteen ook muurverlichting worden aangebracht in alle kamers. "Ik hou van kroonluchters, vooral antieke", zegt Chantal, "maar ik verkies toch indirecte, zijdelingse verlichting via wandlampen." Chantal maakte van de langdurige verbouwing gebruik om op jacht te gaan naar de nodige spullen voor de inrichting. Ze snuffelt graag rond in Parijs - maar liever nog in Brussel - en heeft altijd een notitieboekje op zak met daarin de plattegrond en de afmetingen van elke kamer. "Een deel van de meubels en objecten komt uit een huis dat we al hadden, ook in Normandië. Maar gezien de grootte van dit pand en de treurige staat waarin het zich bevond, hebben we veel bij elkaar moeten zoeken : tegels, schoorstenen, marmer, accessoires voor de badkamer..." De benedenverdieping bestaat volledig uit leefruimte, met de grote eetkamer-keuken aan de ene kant en de twee salons en de werkkamer aan de andere kant. In het grootste vertrek vallen meteen de kleurencombinaties op. Grijstinten dienen als fond waartegen de roze en diepzwarte tinten van de fauteuils mooi uitkomen. Alle andere elementen werden zorgvuldig geselecteerd op grond van een goed gedoseerd eclecticisme. Soms waan je je bijna in het voorvertrek van een boudoir. Bij het decoreren van een ruimte gaat Chantal Thomass graag thematisch te werk. Een mooi voorbeeld is de wand vol handspiegels in de badkamer naast haar slaapkamer. Een andere blikvanger in de badkamer is de opstaande plaat in zwarte marmer achter de badkuip. "Dit marmeren blad is afkomstig van een partij dekbladen van commodes die ik tijdens een verkoop kon bemachtigen. Ik heb ze verwerkt in de badkamers. Ik vind het een originele vervanging voor de traditionele keramiektegels waar ik niet zot van ben." Andere composities ontstonden eerder toevallig, als resultaat van trouvailles in brocantewinkels of veilinghuizen. In de werkkamer hangt een oude kaart van Frankrijk, verdeeld in zes mooi ingelijste segmenten. "Ik heb er een console bij gezet met daarop enkele mooie wereldbollen, waaronder twee die ik cadeau heb gekregen van vrienden." Nog heel wat andere elementen dragen bij tot het unieke karakter van dit huis, zoals de keuze van de wandbekleding. "Behang maakt een interieur warmer, vooral in de slaapkamers. Zo kun je ook variëren op een thema. Dat is bijvoorbeeld het geval voor de kamer met de vogels, die zijn naam ontleent aan het behangpapier Birdcage World van Nina Campbell. Zo koos ik telkens andere thema's voor de rest van het huis. Sindsdien heb ik mijn eigen collectie behangsels ontworpen, met een twintigtal motieven, die op de markt worden gebracht door Neodko, een bedrijf gespecialiseerd in behang op maat." Opvallend is ook de plankenvloer in de kamer met de vogels, die werd geschilderd in grijs en gebroken wit, volgens een ruitvormig patroon. Andere plankenvloeren op deze etage, ook die in de lange gang, werden geschilderd in diverse tegelmotieven. "We hebben een deel van de plankenvloeren moeten vervangen. Het was onmogelijk om ze in hun natuurlijke staat te houden. Zo kwam ik op het idee van de geschilderde motieven, om eenheid in de verscheidenheid te creëren." De grote slaapkamer combineert alle ingrediënten van Thomass' decoratiestijl : variaties van roze en grijs, brocantemeubels, kristallen wandlampen, waaronder sommige met kwasten, tapijten en stoffen, een oude blauwgrijze bedsprei in harmonie met de gordijnen... Aan de voet van het bed staat een wat bizar meubelstuk. Het is een oude draagbaar die eertijds werd gebruikt om tijdens processies de standbeelden van heiligen mee te dragen. In een andere kamer pronkt een schitterend bed in Portugese barokstijl uit de achttiende eeuw, bedekt met een knalrode sprei. Chantal profiteert natuurlijk ook van haar talrijke zakenreizen om in de hele wereld interessante objecten op te duikelen. De kamer van haar dochter, onder het dak op de tweede verdieping, is het resultaat van de vele souvenirs die ze meebracht. Blikvanger is het Japanse behang dat ze zorgvuldig bewaarde tot ze er de juiste bestemming voor vond. De kamer van haar zoon, onder het dakgebinte, ziet er 'mannelijker' uit en oogt indrukwekkend. "We wilden de mooie ruimte niet onderverdelen in een slaapkamer en een badkamer. Met behulp van vijf oude luiken, die ik op het frame van een kast liet bevestigen, maakte ik een scheidingswand die groot genoeg is om het grootste deel van de badkamer te verbergen." Deze twee slaapkamers op de tweede verdieping vormen een uitzondering in het huis, want hier is geen roze te bespeuren, Chantals favoriete kleur. "Afhankelijk van de kamers, de volumes en het natuurlijk licht dat binnenvalt, heb ik gewerkt met tinten van roze, die ik heb gecombineerd met grijstinten, zowel op de muren als op het meubilair. Want ik hou niet van de natuurlijke houtkleur." Hout is er ook in de keuken, de ruimte die het meeste werk vergde. Ze is perfect georiënteerd op het zuiden, geeft direct uit op de tuin en ontstond uit de samenvoeging van vier kamers, twee middelgrote en twee kleine. De grote ruimte met hoge plafonds omvat zowel de keuken als de eetkamer. De twee zijn visueel van elkaar gescheiden zijn door op maat gemaakte keukenkasten met daarop schappen vol glazen. "Zo is er wel degelijk een scheiding maar door de transparantie blijft er contact mogelijk tussen de kok en eventuele gasten." De dominante kleur is hier neutraal grijs, een kleur die andere tinten beter doet uitkomen. Roze accenten zitten in de accessoires, zoals de felroze vuilnisbak. Chantal Thomass slaagde erin de Normandische pastorie helemaal in overeenstemming te brengen met haar eigen stijl. Geen wonder dat zij hier zo graag vertoeft, om te genieten van de rust, om te kokkerellen voor vrienden of om haar kleinkinderen te ontvangen. TEKST EN FOTO'S JEAN-PIERRE GABRIEL