Na ?Four Weddings and a Funeral? staat Kristin Scott Thomas in Hollywood hoog genoteerd. Mede daardoor kreeg ze de beste rol uit haar carrière als een femme fatale uit de hogere klasse in haar jongste film ?The English Patient?.
...

Na ?Four Weddings and a Funeral? staat Kristin Scott Thomas in Hollywood hoog genoteerd. Mede daardoor kreeg ze de beste rol uit haar carrière als een femme fatale uit de hogere klasse in haar jongste film ?The English Patient?.David Bromfield IN AMERIKA LIEP HET STORM VOOR THE English Patient en critici voorspellen dat Kristin Scott Thomas met deze film een internationale ster zal worden. Haar personage is getrouwd met hartenbreker Colin Firth (uit Pride and Prejudice) maar heeft een boeiende erotische relatie met de al even knappe Ralph Fiennes ( Schindler's List). De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Michael Ondaatje die goed was voor een Booker Prize. Het is een sterk liefdesverhaal dat zich afspeelt voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Kristin Scott Thomas : ?Ik ben Katherine, de vrouw van een nukkig en onvoorspelbaar Brits officier. De film is tegelijk uitermate romantisch en intens erotisch.? Nogal wat beroemde glamoursterren uit Hollywood kwamen in aanmerking voor de rol, Sharon Stone en Julia Roberts inbegrepen. Maar Kristin Scott Thomas had iets voor op haar concurrenten, iets wat de Amerikanen zo onweerstaanbaar vinden bij Britse vrouwen : die mengeling van koele, cultureel hoogstaande klasse en een vleugje, net onder de oppervlakte smeulende passie. Regisseur Anthony Minghella : ?Daarom wou ik absoluut Kristin hebben voor die rol. Ik zou met de film gekapt hebben als de studio had aangedrongen om iemand anders te nemen. Ze is adembenemend knap en ik ben ervan overtuigd dat haar carrière met die film nieuwe toppen zal scheren.? Een en ander brengt de nu 36-jarige Engelse ietwat in verlegenheid. Ze vraagt zich af hoe ze in zo korte tijd zo ver is geraakt. Toen ze dertig werd, vond deze nochtans zeer geprezen actrice dat het al ?wat laat? werd... En dat ze een buitengewoon aantrekkelijke vrouw is, wil ze ook al niet geweten hebben. Met een perfecte dictie en dito glimlach antwoordt ze : ?Nee, ik ben echt Miss World niet. Ik vergeet trouwens nooit hoe verschrikkelijk dik ik was..., en iemand van twaalf stielen en dertien ongelukken. Ik was depressief en vraatzuchtig. Ik was een verliezer, zonder zelfvertrouwen. Mannen vonden me helemaal niet aantrekkelijk en diegenen die toch mijn vriendje werden, gedroegen zich niet bepaald netjes tegenover mij.? ?Eigenlijk liep zo ongeveer alles mis tot ik op mijn achttiende naar Parijs ging als au pair-meisje, en er de man ontmoette met wie ik later trouwde.? Als oudste van vijf kinderen had Kristin een ongelukkige jeugd. Haar vader Simon, een luchtmachtpiloot, verongelukte in een crash door motorpech. Ze was toen vijf en herinnert zich : ?Mama vertelde ons in één adem dat papa verongelukt was en niet meer naar huis zou komen en dat zij nog een kindje verwachtte. Doordat er een kindje op komst was, leek het wat minder dramatisch. Pas later drong het tot ons door wat een verschrikkelijke schok wij te verwerken kregen.? Zes jaar later sloeg het noodlot opnieuw toe. Haar moeder was opnieuw getrouwd, met iemand die ook Simon heette, ook piloot was bij de luchtmacht en... eveneens omkwam in een gelijkaardig ongeval. Kristin was totaal ontredderd en kreeg als tiener last van vraatzucht. ?Ik at omdat ik ongelukkig was en werd steeds dikker, wat mij nóg ongelukkiger maakte, waardoor ik nóg meer ging eten. Als ik uit de boot viel voor een rol, ging ik meteen schrokken. Het heeft zeer lang geduurd eer ik de dood van mijn vader en mijn stiefvader verwerkt had. Ik weet nog steeds niet of ik het nu allemaal verteerd heb.? Van haar achtste tot haar elfde werd Kristin opgevoed in een kloosterschool in Dorset en op een bepaald moment dacht ze eraan non te worden. Toen vond haar moeder dat Kristin maar beter zou leren een lady te worden en als dochter van een officier werd ze toegelaten tot het exclusieve Cheltenham Ladies College. ?Maar in die school werd elk greintje zelfvertrouwen dat ik ooit koesterde in de kiem gesmoord. Ik werd er omgevormd tot een volwaardig lid van het clubje dat ervan overtuigd was dat de wereld rond de middenklasse draait en dat meisjes maar best niet te veel verstand hebben.? ?In kostscholen waar alleen jongens of alleen meisjes worden toegelaten, vervreemden jongeren totaal van de andere sekse. Wat op die school wèl aan de meisjes meegegeven werd, was een pedant accent dat je heel bazig doet klinken... Ik moet dus wel een beetje lachen als men het soms over mijn aristocratisch verleden heeft. Ik stam uit de middenklasse, uit een gezin dat altijd in geldnood zat. Toen papa overleed, had mama geen cent. En in feite heb ik me pas leren gedragen als een lady vanaf mijn verblijf in Parijs. Tot dan gedroeg ik mij als moeders kindje en beschouwde ik mezelf als een complete mislukking.? ?Van kindsbeen af wou ik actrice worden, maar had absoluut geen succes op de toneelschool. Na één jaar gaf ik er al de brui aan. Mijn leraars gaven me weinig of geen hoop om het te maken als actrice, waardoor ik er uiteindelijk zelf niet meer in geloofde.? ?In plaats van actrice werd ik secretaresse, zo ongeveer de slechtste secretaresse die men zich kan inbeelden. En daarna dienster en receptioniste in Londen, maar na een jaar was ik het kotsbeu om zonder de minste professionele voldoening door het leven te laveren.? ?Ik kreeg steeds zwaardere depressies en reageerde door nóg meer te eten. Uiteindelijk besloot ik au pair te worden in Parijs. Het was een zeer belangrijke, positieve wending in mijn leven.? In Parijs ontmoette ze François Olivennes, die verloskunde studeerde. ?Wij waren beiden dikkerdjes, maar ik wist dat François de ware Jacob was..., alleen al omdat ik zichtbaar vermagerde vanaf het moment dat we samen uitgingen.? Een ander gelukkig toeval was het feit dat Kristins werkgeefster in de opera werkte. Zij moedigde de bescheiden Britse aan om haar toneelstudies te hervatten. Kristin : ?Zij overtuigde me dat artiesten nog zo kwaad niet waren en dus volgde ik toneelles in Parijs.? Ze sprak gauw vrij vlot Frans en wat ze deed, vonden haar leraars deze keer helemaal niet mis en zij voorspelden haar wèl enig succes. Ze kreeg bovendien ook al gauw rolletjes in kunstfilms. Kristin en François zijn nu negen jaar getrouwd en hebben twee kinderen : Hanna (8) en Joseph (5). Het gezin woont in een art nouveau-appartement in Parijs. ?Ik hou wel van Engeland?, zegt Kristin, ?maar heb helemaal geen heimwee. Ik hou van Parijs en van de mentaliteit van de Parijzenaars : arrogant, egoïstisch, pedant, snobistisch, kortom verschrikkelijk !? ?Maar dit is de meest romantische stad ter wereld. Ik woon er nu al zestien jaar en het heeft mij nog geen moment gespeten. Wat ik al moge hebben aan sex-appeal, heb ik te danken aan de invloed die Parijs op mij heeft. Hier kreeg ik zelfvertrouwen en een soort klasse die ik nooit in Engeland zou verworven hebben.? ?Maar ik heb mijn succes in de eerste plaats te danken aan mijn echtgenoot. Hij was de enige boyfriend die mij heus behandeld heeft. Hij is leuk, lief en verschrikkelijk intelligent. François is bovendien bijzonder gevoelig en heel betrouwbaar. De man dus die ik zo broodnodig had, want ik was een compleet wrak. Knettergek was ik.? ?We hebben ook dezelfde zin voor humor en dat verstevigt onze relatie. We slagen er nog altijd in elkaar aan het lachen te brengen. François is van joodse afkomst, met een Oost-Europese background en heeft het soort zwarte humor dat wij Engelsen kunnen waarderen.? ?Hij is ook de drijvende kracht in mijn carrière. Van hem krijg ik altijd steun. François wakkerde mijn ambitie aan en hielp me om niet meer zo bang te zijn. Ik ben niet meer de kwetsbare vrouw die ik vroeger was. Men moet mij maar nemen zoals ik ben. That's that.? Haar rol in The English Patient is wellicht de beste die ze tot nog toe gepresteerd heeft, maar de rol die het meest bijgedragen heeft tot haar ontwikkeling als actrice is ongetwijfeld die van een non die in het reine wil komen met haar seksualiteit in de ITV-productie Body and Soul uit 1993. ?Dat was een zeer sterk emotionele belevenis omdat ik ooit zelf non wou worden. Het was zeer lastig om er zelf niet te veel bij betrokken te geraken. Ik kon slechts met moeite 's avonds naar huis gaan en een gelukkige vrouw en moeder zijn. De eerste keer dat ik een habijt moest aantrekken, was dat heel vreemd. Heel mijn vrouwelijkheid werd weggewist. De lichaamstaal verdwijnt omdat je alleen nog het gezicht te zien krijgt. Mijn mannelijke vrienden reageerden zeer vreemd. Ze deden zeer verwonderd toen ik hen vertelde dat ik de rol van een non vertolkte. Het had wellicht te maken met de bizarre fantasie die mannen koesteren over nonnen en over nylons...? Kristin geeft toe dat ze nog steeds fantaseert over het leven als non. ?De gedachte aan een leven zonder mannen is gewoon fantastisch. Ze zijn echt niet onmisbaar hoor. Bovendien is het idee om zich niets meer aan te trekken van materiële dingen ook al zeer verlokkelijk.? Maar het personage heeft af te rekenen met de harde realiteit van de fysieke en de emotionele behoeften van een vrouw. Er was een controversiële liefdesscène, met Kristin in haar blootje. ?Ik wilde dat eerst niet doen, maar liet me uiteindelijk toch ompraten. De scène zelf was minder belangrijk dan de context eromheen. Ik vond het niet erg naakt rond te huppelen, maar ik hou niet van vrijscènes in de film. Al dat seksueel gedoe vind ik maar vulgair. In de bioscoop gaat het nog, maar als het pardoes in de huiskamer wordt geprojecteerd.... Vreselijk is dat.? Hoe ziet Kristin de toekomst ? Denkt zij eraan naar Hollywood en naar het wereldje van de supersterren te verhuizen ? Ze haalt haar schouders op en zegt : ?Ik geloof niet dat ik het zou uithouden nog langer van mijn kinderen verwijderd te zijn dan nù al het geval is. Als ik aan het werk ben, mis ik hen voortdurend. Wie èn een carrière wil opbouwen èn kinderen wil opvoeden, moet echt toveren om alles in goede banen te houden. Ik heb vrienden die mij met een schuldgevoel proberen op te zadelen omdat zij hun carrière lieten varen om hun kinderen op te voeden. Maar ik zou compleet gek worden als ik geen leven had dat verder reikt dat Sesamstraat.? ?The English Patient? loopt vanaf volgende week bij ons in de bioscoop.