Het hotel Les Tourelles, dat op de baai van de Somme uitkijkt en waar 's nachts de wind aan de luikjes rukt, is uit een merkwaardig initiatief ontstaan. Filmregisseur Jean-Philippe Laroche kwam als kind al met zijn ouders in de streek en ontdekte er zeven jaar geleden een leegstaand, verwaarloosd pand. Als in een visioen zag hij meteen wat er met het gebouw te doen viel, maar hij besefte ook dat hem de centen ontbraken voor de aankoop en renovatie. Maar de droom liet hem niet meer los en uiteindelijk wist hij dertig anderen enthou...

Het hotel Les Tourelles, dat op de baai van de Somme uitkijkt en waar 's nachts de wind aan de luikjes rukt, is uit een merkwaardig initiatief ontstaan. Filmregisseur Jean-Philippe Laroche kwam als kind al met zijn ouders in de streek en ontdekte er zeven jaar geleden een leegstaand, verwaarloosd pand. Als in een visioen zag hij meteen wat er met het gebouw te doen viel, maar hij besefte ook dat hem de centen ontbraken voor de aankoop en renovatie. Maar de droom liet hem niet meer los en uiteindelijk wist hij dertig anderen enthousiast te maken om met hem in zee te gaan. Die groep vrienden huurde samen een bus, reed naar Le Crotoy en bekeek de voormalige hotelschool. Niemand van die dertig zat in het vak, maar allen vielen ze voor de charme en ze beslisten ter plekke dat ze het erop konden wagen. In de maanden daarop werden meubelen van zolders gehaald, muren geschilderd en hier en daar werd wat bijgetimmerd. De buren konden hun ogen niet geloven: de Fransen hadden een ruïne achtergelaten en een bus vol Belgen kwam die weer opknappen. Op 1 juli 1994 opende Les Tourelles de deuren en sindsdien is het met het zalmkleurige hotel met de karakteristieke torentjes alleen maar bergop gegaan. Wie er voor het eerst komt, begrijpt meteen waarom: het houten interieur in kleuren van grijs, lichtbruin en beige zet de toon voor een wat nonchalante, maar zeer spontane, lichtvoetige aankleding. De stijl die als neo-gustavien wordt omschreven en in het hele gebouw werd doorgetrokken, roept een vakantiestemming op, ook als het buiten regent en stormt. Maar misschien is het opvallendste wel het noordzeelicht dat hier zo feestelijk door muren, objecten en meubelen wordt weerkaatst. Fotografen en schilders zijn er dol op, schrijvers zijn er niet weg te slaan. Zelf logeren we op de eerste verdieping, in kamer 18, met lichtbruine kokosmatten vloer, witte lambrisering en dito muren. De kamer is niet alleen eenvoudig en rustgevend, wie voor het raam staat, kijkt uit op de buitengewone weerspiegelingen in het almaar wisselende landschap met slierten water beneden. 's Avonds biedt het menu met zeevruchten, lam en kaas een voortreffelijke afsluiter van de dag. In het hotel heerst een zekere Franse nonchalance waar we geen moeite mee hebben, integendeel zelfs. Maar op de dag van onze aankomst slaagt meneer Feirreira erin om in de bar aan een belendend tafeltje drie kwartier hardop te discussiëren met een leverancier van vers linnen. Dat is geen nonchalance meer, dat getuigt van een gebrek aan respect voor de klant. Hotel Les Tourelles telt 24 kamers, waarvan twee singles, in prijs variërend van 30 euro (1200 fr./single) tot 58 euro (2320 fr.). Voor het ontbijt wordt 5,70 euro (228 fr.) per persoon gevraagd. Les Tourelles, rue Pierre Guerlain, 2-4, F-80550 Le Crotoy, Somme, Frankrijk, Tel. +33-322-27 16 33, fax 322-27 11 45, www.lestourelles.com Pierre Darge / Foto: Jan Verlinde