Damme is klein van formaat maar groot wat de horeca betreft. Het stadje biedt dagjestoeristen tientallen tavernes en restaurants, waar het goed toeven is bij plotse moeheid, dorst of honger. Wil men verfijnd eten dan zijn de mogelijkheden beperkt. 's Avonds hebben de meeste bezoekers Damme alweer verlaten en keert de rust terug. Niet in De Zuidkant, een huiselijk eethuisje waar er smakelijk wordt gekookt en waar er knus wordt getafeld door mensen die weten wat lekker is. Veel gasten komen uit Knokke en zijn op zoek naar de intimiteit en de rust van een klein restaur...

Damme is klein van formaat maar groot wat de horeca betreft. Het stadje biedt dagjestoeristen tientallen tavernes en restaurants, waar het goed toeven is bij plotse moeheid, dorst of honger. Wil men verfijnd eten dan zijn de mogelijkheden beperkt. 's Avonds hebben de meeste bezoekers Damme alweer verlaten en keert de rust terug. Niet in De Zuidkant, een huiselijk eethuisje waar er smakelijk wordt gekookt en waar er knus wordt getafeld door mensen die weten wat lekker is. Veel gasten komen uit Knokke en zijn op zoek naar de intimiteit en de rust van een klein restaurant. De Zuidkant bestaat tien jaar en de inrichting werd recentelijk aangepast. Wat bleef zijn onder meer het oude houten plafond, de vloer van Boomse tegels en de bakstenen muren, waaraan door de chef geschilderde kunstwerken hangen. Christophe Swennen begon met De Zuidkant en Saskia Vancampenhout kwam er later bij. De twee doen alles zelf, van inkopen, voorbereiden, brood bakken tot afwassen. De eetzaal en de achterliggende veranda bieden plaats aan maximum tweeëntwintig gasten. Bij mooi weer kan je ook buiten eten op het binnenplaatsje, of op het door buxusplanten omlijnde ministraatterras. Christophe kokkerelt in de open keuken in het hoger gelegen achterhuis. Hij is gekleed in zwart kokskostuum, draagt zijn haar opgebonden, en is omringd door hangende koperen pannen en kruidenboeketjes. Op de toog staan flessen olie en azijn geëtaleerd. Voor kijkers van WTV-Focus is hij geen onbekende. In het programma Tendens Goesting gaat de televisiekok op zoek naar lokale producten. In de Zuidkant ontvangt Saskia Vancampen-hout met brio. Zij weet wat ze wil en is enthousiast, en daar schrikken sommige mensen even van. Wij krijgen een tafeltje aan het raam. Het is gedekt met smetteloos wit linnen en er wordt lekker, versgebakken brood en goede olijfolie gebracht. De beknopte spijskaart vermeldt vier voorgerechten en vier hoofdgerechten en een aantrekkelijk viergangenmenu voor 48 euro. De wijnkaart is werelds, de prijzen zijn gekruid en halve flesjes ontbreken. De keuze gaat naar een Muxagat 2005 uit de Douro. Deze Spaanse witte met gedistingeerde impressies biedt een goede verhouding prijs/kwaliteit (27 euro). Voorgerecht is cannelloni van wilde zalm, 24 uur gemarineerd in een mengsel van dille, gin, olijfolie, suiker en notenolie en opgediend met een getoast schijfje notenbrood belegd met hoevekaas. Ballotine met farce van pladijs, selderij en room volgt en krijgt op het bord gezelschap van venkelmoes, zeekraal, langoustinejus en coulis van peterselie. Frans kalfsvlees, helaas maar matig mals, verschijnt met snijbonen, aardappelmousseline met rozemarijn, cantharellen, een halve aardappel met spek en jus met parfum van kruidnagel. Voor het nagerecht komen drie limoenpreparaties samen : versgedraaid ijs met koek, sorbet en biscuittaart. Christophe Swennen kookt vakkundig en verdedigt natuurlijke smaken. Door Pieter van Doveren / Foto's Jan Caudron