Met "Frederiek" en "Pepijn & Alexander" zijn er twee aparte en persoonlijke kinderkollekties op de markt gekomen, met de duidelijke handtekening van Kaat Tilley en Mieke Cosyn.
...

Met "Frederiek" en "Pepijn & Alexander" zijn er twee aparte en persoonlijke kinderkollekties op de markt gekomen, met de duidelijke handtekening van Kaat Tilley en Mieke Cosyn. LENE KEMPSMEISJESDROMENHoewel ze af en toe kleren maakt voor haar dochters, had Kaat Tilley nooit aan eigen een kinderlijn gedacht. "Het werd me vaak gevraagd. Wanneer Becky en Epi iets van mij dragen, is het altijd : 'Oh wat mooi, waarom begin je geen eigen lijn ? ' En ik maakte natuurlijk al jurkjes voor bruidsmeisjes, maar altijd op bestelling. Voor een eigen kollektie vond ik het te vroeg. Hetzelfde geldt voor een mannenlijn, dat wordt me ook voortdurend gevraagd. Maar het is nog steeds een gevecht om de vrouwenkollektie te laten groeien en evolueren, ik vond dat ik al genoeg aan mijn hoofd had. " Op aanraden van een agent in kinderkleding werd een kleine testkollektie voor meisjes op de markt gebracht. Dat leverde voor de zomer meteen tien verkooppunten en massa's positieve reakties op. "Er is duidelijk vraag naar echte vormgeving voor kinderen", zegt Kaat. "Ik vertrek vanuit dezelfde principes die ik voor de dameskollektie hanteer, ik teken vanuit dezelfde instelling. Natuurlijk hou ik rekening met de praktische eisen die kinderkleding stellen, maar mijn hoofdbekommernis is estetisch : ik wil een sterk silhouet neerzetten. " Frederiek (de naam van Kaats vader) is een echte Tilley-kollektie die meisjes ziet als kleine prinsesjes, als Alice in Wonderland. Een trui heeft een zwaluwstaartje, een broek krijgt Zwarte-Piet-proporties. Er zijn schortjes en lange jurken. Caleçons en T-shirts. Prijzen gaan van 1999 tot 7000 frank. "Het is geen evidente kollektie", zegt Kaat. "Maar ze is evenmin extreem. Ik ga ervan uit dat het gelegenheidskleding is, daar zal het waarschijnlijk voor worden gekocht. Maar nadien kunnen de kinderen er zo mee naar school of buiten mee spelen. Ik werk in laagjes, en elk stuk kan apart afgedragen worden. Dat weet ik uit ervaring, want mijn dochters testen alles uit. "Kaat houdt rekening met de gevoelens van haar jongste klanten. "Een kind wil zich vooral goed voelen in kleding en reageert instinktief : dit zit niet goed, dat knelt. De pasvorm moet dus perfekt zijn wat een studie, de verhoudingen van het lichaam van een opgroeiend kind zijn ongelooflijk en de stof moet prettig aanvoelen. Van een volwassene kan je vragen dat hij je beeld begrijpt. Van een kind mag je dat niet verwachten. Een kind kiest impulsief : 'Dat vind ik plezant, dat wil ik aantrekken. ' De vrouwen die hier komen, zijn iemand, zij zijn een persoonlijkheid. Een meisje moet nog alles meemaken, haar identiteit is nog niet volledig gevormd. Maar ze heeft wel dromen. En daar speel ik op in. Voor mijn kollektie ga ik van het standpunt uit dat het kind zich een beetje mag verkleden, dat een meisje zich soms een klein prinsesje wil voelen. Uiteindelijk is dat net hetzelfde als wat ik met mijn dameskollektie probeer : doen dromen. "Zelf heeft Kaat goede herinneringen aan een ecru A-lijnjurkje waarop bij het lopen rode plooitjes tevoorschijn kwamen. "Mijn moeder had het bij een naaister laten maken voor het huwelijk van haar vriendin. Het was een tijd lang mijn zondagse jurk, en ik was boos dat ik ze tijdens de week niet mocht aandoen. Ik vind het jammer dat we dat zondagse-kleren-gevoel kwijt zijn. Het is toch positief als kinderen opgroeien met de idee dat ze mooie kleren hebben waarmee ze voorzichtig moeten omgaan. Natuurlijk hebben ze ook spullen nodig om mee in het zand te rollen en in bomen te kruipen. Maar tegenwoordig is er niet meer dan dat. Uiteindelijk hebben we het nu over rituelen en gewoontes die verloren gaan : zondagse kleren, zorg dragen voor sommige kledingstukken... Jammer toch. God, ik wil niet in extremiteiten vervallen en meisjes vanaf hun twaalfde in een korset stoppen, maar we zouden toch iets van onze kledingtraditie moeten bewaren. Mensen moeten het praktische aspekt van kleding op een andere manier gaan bekijken. "VOOR MINIVOLWASSENENOp zoek naar een label, ontdekten Mieke Cosyn en vriendin Fabienne dat suksesvolle kindermerken vaak de naam van een duo hebben. Omdat Fabienne moeder is van de tweeling Pepijn & Alexander, werd spontaan beslist dat het dat dan maar moest zijn. Het tweetal poseert trouwens met Mieke in eigen kreaties. De tol van de roem, nietwaar. "Kinderkleding had me altijd afgeschrikt", zegt Mieke. "In mijn dameskollektie kan ik mezelf als uitgangpunt nemen. Ik weet wat ik mooi vind, ik weet waar ik mezelf goed in voel. Voor kinderen moest ik helemaal van nul vertrekken. Bovendien liggen de eisen anders. Kinderkleding moet wasbaar en onverslijtbaar zijn, en interessant van prijs want de konkurrentie is moordend. De patronen zijn ook zeer moeilijk, de gradaties liggen helemaal anders. Kortom : het was een complexe onderneming. "Mieke ziet kinderen als minivolwassenen. "Ik heb zelf geen kinderen, en misschien is dat een voordeel. Ik ben niet beïnvloed door de typische kleurige dingen met grote tekeningen die je overal ziet. Ik werkte van bij het begin met dezelfde stoffen als in de dameskollektie. Ik koos meteen voor elegante en goedgeknipte stukken, niet voor vormeloze kleding. Het is geen uitbundige en opvallende kollektie, zoals dat met kinderlijnen vaak het geval is. Net zoals bij mijn vrouwenkleding is alles sober, diskreet en subtiel. Ik moet het niet hebben van schokeffekten. Het zijn de details die een stuk interessant en speciaal maken. "Tachtig procent van de kleding is op meisjes gericht, maar veel is unisex : calaçons, jasjes, hemden en T-shirts. Er is een lange linnen jurk met haakjes achteraan, een T-shirt met een schortje over en eenzelfde jasje erbij, een gebloemde jurk met een gebreide lange vest, een T-shirt met kanten mouwen. Het kleurenpalet is sober : wit, ecru, zwart, blauw, een ruitjesmotief. Voor kinderen van nul tot acht jaar. "Ik ben gestopt bij acht omdat ze dan kieskeurig en moeilijk worden", zegt Mieke. "Dan willen ze vaak helemaal geen kinderkleding meer. Er zijn jurken voor meisjes van twaalf, voor de kommunie. In sommige gevallen kan ik zelfs meisjes van zestien aankleden. Maar vaak willen die er niet meer lief en schattig uitzien, maar juist heel sportief en stoer zijn. "Zelf heeft Mieke Cosyn altijd goed geweten wat ze wilde. Zelfs toen ze nog klein was, maakte haar vader-kleermaker op haar specifieke aanwijzingen kleren voor haar. Er mocht geen knoop verkeerd staan. "Ik koester die kleren", zegt Mieke. "Een mooie caban, mijn eerste jeans, zo'n pofbroek van toen ik nog heel klein was... Je herinneringen worden gekleurd door wat je op bepaalde momenten van je leven draagt. Het is een mooie gedachte dat er kinderen opgroeien in je kleding. "Prijzen zijn belangrijk. Ze gaan van 1200 frank voor een caleçon tot 5000 voor een volledige outfit. "Maar ik wil niet tot in het oneindige toegevingen doen", zegt Mieke. "Ik wil met goede stoffen werken enkel met het beste Belgische linnen van Lagae en ik wil een optimale afwerking. Geen rommel. Het moet een doordraagbare kollektie worden, niet iets wat je slechts een keer aankan. "Kleding voor kinderen en volwassenen wordt zelden in één zaak verkocht. Pepijn & Alexander ligt in een volledig ander circuit dan Mieke Cosyn. Al droomt Mieke van een eigen winkel waar ze beide kollekties kan verkopen. "Ik heb me vaak afgevraagd of er nu moeders en dochters zijn die samen in mijn kleding rondlopen. Het zou me niet verbazen. Automatisch zullen vrouwen die van mijn kollektie houden ook voor de kinderkleding vallen. Dus wie weet. Ik zou het eigenlijk wel fijn vinden. "Kaat Tilley : "Een meisje moet nog alles meemaken. Maar ze heeft wel dromen. En daar speel ik op in. "Mieke Cosyn : "Ik ben gestopt bij acht jaar omdat kinderen dan kieskeurig en moeilijk worden. "