Lang geleden werd ze Betty Bebop genoemd. Ze zong toen bij het orkest van Lionel Hampton. Nu is Betty Carter de meest bewonderde van alle jazzdiva's. Maar ondanks haar leeftijd en uitgedeinde gestalte heeft ze nog altijd iets van dat meisjesachtige en uitdagende.
...

Lang geleden werd ze Betty Bebop genoemd. Ze zong toen bij het orkest van Lionel Hampton. Nu is Betty Carter de meest bewonderde van alle jazzdiva's. Maar ondanks haar leeftijd en uitgedeinde gestalte heeft ze nog altijd iets van dat meisjesachtige en uitdagende. Twee cd's liggen er deze week van haar in de winkel, met oud en nieuw werk. ?Meet Betty Carter & Ray Bryant? dateert uit 1955. Carters debuut, want dat is het, ging toen onopgemerkt voorbij. Toch had die stem al alles wat haar zo bijzonder maakt. Een groot bereik, een vleugje humor, de souplesse om woorden en melodie te rekken als waren ze van elastiek. Carter wordt op vier nummers begeleid door een big band, op zeven door een groepje met pianist Ray Bryant. Diens trio vult de rest van het album met acht prachtige miniatuurtjes let op de brushes van drummer Philly Joe Jones. Ook dit was een debuut. En ook Bryant zou later nog van zich laten horen, maar dat is een ander verhaal. ?Meet Betty Carter & Ray Bryant? bleef lang een collector's item, vaak het soort lp dat behalve zeldzaamheid weinig te bieden heeft. Maar deze verdiende het ruimschoots om op cd te komen. ?I'm Yours, You're Mine? voert Betty Carter veertig jaar verder in de tijd. De zangeres heeft zich omringd met jonge muzikanten niet voor niets wordt er vaak met vrees en ontzag gesproken over de Betty Carter School. Die krijgen zelfs veel ruimte want hun patrones stelt zich hier op als een solist onder de solisten. Ze verweeft haar stem met die van de instrumenten, laat ze opgaan in het geheel. Heel genereus, maar het had iets minder gemogen. Trombonist André Hayward en saxofonist Mark Shim missen toch wat persoonlijkheid om dat een heel album vol te houden. Op ?East of the Sun? na, houdt Carter het allemaal uitdagend traag. Sobere melancholie en donkere tinten doordringen de lang uitgesponnen songs. Dat maakt van ?I'm Yours, You're Mine? iets heel aparts in het werk van de anders zo flamboyante dame. Verder met Xavier Davis, piano ; Curtis Lundy en Matt Hughes, bas ; Gregory Hutchinson, drums. Betty Carter & Ray Bryant, ?Meet Betty Carter and Ray Bryant? (Columbia Legacy/ Sony Music). Betty Carter, ?I'm Yours, You'reMine? (Verve/Polygram). Meet Betty Carter and Ray Bryant : een debuut dat in 1955 onopgemerkt voorbijging.