Wat een gekke combinatie. Gitarist Derek Bailey, de antiheld van de totale improvisatie. Bill Laswell, de geweldenaar van de elektrische bas en sterproducer van sinistere hard core rock. En drummer Tony Williams, het wonderkind van bij Miles in de jaren zestig. Nu, Laswell en Williams, die hebben nog wel wat met elkaar. Was Williams niet de man, ooit, achter die wilde fusion band Lifetime ? Maar Bailey ? Ik krijg de indruk dat ...

Wat een gekke combinatie. Gitarist Derek Bailey, de antiheld van de totale improvisatie. Bill Laswell, de geweldenaar van de elektrische bas en sterproducer van sinistere hard core rock. En drummer Tony Williams, het wonderkind van bij Miles in de jaren zestig. Nu, Laswell en Williams, die hebben nog wel wat met elkaar. Was Williams niet de man, ooit, achter die wilde fusion band Lifetime ? Maar Bailey ? Ik krijg de indruk dat de bebrilde, in grauwe tweed gehulde klankenkunstenaar uit Londen, voor jongere generaties de William Burroughs van de muziek wordt. Wat hij precies uitvoert, ach, net zoals bij de auteur van het geniale 'Naked Lunch' en uitvinder van de cut up-methode, schijnt het er voor de nieuwe bewonderaars niet zo veel toe te doen. Maar het radicale, het extreme en het ontoegankelijke ervan, dwingen respect af en intrigeren. En misschien, in de dagen van Sonic Youth, Bucket Head en andere coryfeeën van grunge en trash, spreken de meest voor de hand liggende, agressiefste trekjes van Baileys spel nog het sterkst tot de verbeelding. Het intense gebruik van feedback bijvoorbeeld, of een voorkeur voor bruitage en de kennelijke afwijzing van melodie, van songs. De moeilijker grijpbare elementen van zijn veel diepere aanpak Bailey maakt een nieuw soort songs, associatief, rijk aan nuance en met een eigen logica dreigen voor nieuwe oren wellicht verloren te gaan, zoals ze dat ook op ?Arcana" doen, tussen de energie van Laswell en de salvo's van Williams. Wie gewend is aan Baileys dorre intimisme en wrange lyriek, moet hier dus even de oren anders afstellen. Maar dan lukt het toch. Plotseling versmelten het flegmatieke gefriemel en de verstilde zenfiguren van de gitarist, de erupties van Laswell en de onvermurwbare, vaak wat ordinaire beat van Williams tot een fascinerende golf van geluid. Het zal u wel niet verbazen dan ?Arcana" een productie is van John Zorn. Wat Baileys ontmoeting met die Zorn en bassist William Parker onder de naam ?Harras" opleverde, kan ik niet melden omdat ik dat album niet te pakken kreeg. Wel dat Bailey in de herfst duo zou gaan met Pat Metheny. Bailey-Laswell-Williams ?Arcana" The Last Wave" (Diw/Dureco).Pas hoorden we ze in Amsterdam met hun nieuwe repertoire. Even indrukwekkend als hun album vol standards, After Hours (Owl/Emi). Jeanne Lee en Mal Waldron, stem en piano, zijn op 11 juni in Brussel, in Exito 13. Om niet te missen. Tel. (02) 511.00.38.