Ik heb nooit iets met opera gehad. Met Een totale Entführung begeef ik me op nieuw terrein. Dat trok me wel aan. Bovendien kwam de vraag van Ramsey Nasr, iemand die ik bewonder. Ongemeen boeiend waren onze ontmoeting op Studio Herman Teirlinck en het pad dat hij vervolgens bewandelde.
...

Ik heb nooit iets met opera gehad. Met Een totale Entführung begeef ik me op nieuw terrein. Dat trok me wel aan. Bovendien kwam de vraag van Ramsey Nasr, iemand die ik bewonder. Ongemeen boeiend waren onze ontmoeting op Studio Herman Teirlinck en het pad dat hij vervolgens bewandelde. Dat ik die jongelui eigenlijk niets kon leren, dát heb ik als directeur van Studio Herman Teirlinck geleerd. Al heeft het me als luie trage wel jaren gekost om dát te achterhalen. (lacht) Een school is een plek waar je mag mislukken. We leiden te veel strebers op, vind ik. Het moet allemaal zo prestatiegericht zijn. Wie niet kan volgen, valt uit de boot. Terwijl onderwijs toch gelijk staat aan onderzoek. Als artiest is al wat verworven is, onbruikbaar. Al wil ik niet ontkennen dat we een optelsom zijn van vroegere ervaringen, je moet dat verleden achter je kunnen laten. Ik heb een bepaalde traagheid over me die maakt dat ik beslissingen te lang uitstel. Heel wat zaken had ik sneller moeten afhandelen. Maar spijt van keuzes ? Dat niet. In principe schrikt werken voor kinderen me af. Toch ben ik blij dat ik Hugo Matthysen heb leren kennen, een contact waaruit Dag, Sinterklaas en Kulderzipken zijn voortgesproten, series waarbij ik niet eens het gevoel had dat ze voor kinderen bestemd waren. Ook de intocht van de Sint is steevast genieten. Daar word ik tegelijk vrolijk en emotioneel van. Zelf vond ik het niet leuk om kind te zijn. Ik kom uit een heel warm nest, maar het besef dat je lot in handen ligt van anderen vond ik allerminst prettig. Vanaf het moment dat er een grotere zelfstandigheid in mijn doen en laten sloop, beviel het leven me meer. Als ik naar kinderen kijk, voel ik mededogen. Het is hartverscheurend een kind te zien huilen. Hun verdriet is me té groot. Alsof ze willen zeggen : ,, Stop de wereld, ik wil eraf." Je kunt er hen echter niet voor behoeden, zelfs bij mijn eigen kinderen ben ik daar niet in geslaagd. Mijn omgeving spreekt me tegen als ik mezelf een slechte vader noem, maar toch : een groot engagement ben ik als opvoeder niet aangegaan. Daar had ik niet het talent voor. Ik was constant bang dat mijn kinderen iets zou overkomen. Hadden ze geen intelligente moeder gehad, dan had ik ze in een glazen kooi opgesloten. Eigenlijk zijn acteurs onbenullige wezens. We laten de verbeelding met ons aan de haal gaan. Zoals Kim Gevaert Europees goud halen, is véél heldhaftiger dan wat wij doen. Ik kan makkelijk een muur opwerpen tussen mij en de rest. Dan spreek ik tegen niemand en ben ik hoogst onaangenaam gezelschap. Voor De Zaak Alzheimer heb ik bewust die afzondering opgezocht, om het isolement van mijn personage in de verf te zetten. Het lichaam wil niet altijd meer mee. Ik ben net naar de Schotse Highlands geweest. Dan wil je die bergen te voet op en merk je dat je minder kwiek wordt. Ik kan die slijtage aanvaarden. Trouwens, ik moet ook toegeven dat ik niet altijd vriendelijk ben geweest voor mijn lijf. Ik ben nieuwsgieriger geworden. Ik schep nu meer genoegen in reizen dan ooit voorheen. Er zijn heel wat voordelen aan ouder worden. Ik vind het leven steeds aangenamer, dat gaat echt in stijgende lijn. Wie weet, eindig ik nog zonder 'getourmenteerdheid'. (lacht) Met Antwerpen heb ik een haat-liefdeverhouding. Enerzijds heb ik niet veel vertrouwen in de mensen die voor het Vlaams Belang stemmen, anderzijds is het hier in Antwerpen momenteel spannender dan waar ook. Ik ben ervan overtuigd dat het leven geen zin heeft, en dat is helemaal niet erg. Integendeel, ik vind dat fantastisch. Ik ben bang van culturen waar god bovenaan staat. Acteur Jan Decleir (60) is centrale gast op Het Theaterfestival. In 'Droom van een zomernacht', op 31/8 in De Roma in Borgerhout, praat hij met Ivan De Vadder over zijn rijke carrière (info : www.theaterfestival.be). Hij staat ook in 'Een totale Entführung', een Mozart-bewerking door Ramsey Nasr en Wim Henderickx. Première : 13/9 in deSingel, Antwerpen (info : www.transparant.be). Peter Van Dyck / Foto Charlie De Keersmaecker