* De wijnen van Malartic-Lagravière zijn in Vlaanderen verkrijgbaar bij verscheidene kleine en grote wijnhandels. Bordeauxspecialist Justin Monard Pro Vino uit Zonhoven (011 82 18 11) heeft bijvoorbeeld nog 2001 wit (36,91 euro) en 1997 (24,78 euro), 1998 (29,63 euro) en 1999 (26,75 euro) rood.
...

* De wijnen van Malartic-Lagravière zijn in Vlaanderen verkrijgbaar bij verscheidene kleine en grote wijnhandels. Bordeauxspecialist Justin Monard Pro Vino uit Zonhoven (011 82 18 11) heeft bijvoorbeeld nog 2001 wit (36,91 euro) en 1997 (24,78 euro), 1998 (29,63 euro) en 1999 (26,75 euro) rood.Wij proefden de jongste jaargangen Malartic-Lagravière toen wij op reportage waren in Pessac-Léognan. Te onthouden zijn 1997, 2001 en 2000 in rood en wit en 1998 in rood. Wie 2002 wil, raden wij aan zo snel mogelijk in primeur te kopen. 2000 rood bijvoorbeeld is destijds bijna helemaal in primeur verkocht en is nu praktisch onvindbaar. 2002 (verschillende stalen op vat geproefd) : 2002 wordt zowel voor wit als rood als groot beschouwd. De geproefde wijnen hebben een sterk geconcentreerde en vooral rijpe structuur, met dik, maar niet overrijp fruit en zeer rijpe en dus fijne zuren. Sommige druiven haalden een potentieel natuurlijk alcoholgehalte van 14° en meer. De sémillon bijvoorbeeld was mooi vettig, met veel rijp exotisch fruit en zelfs een honingtoets. 2001 (80 procent sauvignon, 20 sémillon) : briljante bleekgele kleur. In de geur een beetje de vegetale toets van de sauvignon. Mooie vettigheid, zeer gesloten nog, maar met doorkomende aroma's van boter en iets fijn noot- en mineraalachtigs bovenop rijp exotisch en blank fruit. Geen overdonderend hout, zelfs niet in zo'n jonge wijn. 2000 (85 procent sauvignon, 15 sémillon) : iets meer groene tinten in de kleur dan bij de 2001. Sterke mineraliteit in geur en smaak, mooi gedoseerd hout. Hetzelfde geldt voor de smaak, die naast zuiver fruit ook een sterke notentoets heeft. Het hout geeft structurele kracht aan de wijn, maar domineert nooit aromatisch. Zeer fijne, grote wijn met een bijna subtiele zurenstructuur, fijner dan in de 2001. 1999 (70 procent sauvignon, 30 sémillon) : iets diepere kleur al dan 2000 en 2001. Boter, noten en iets vegetaals in de geur (varens, gras), maar ook iets dat aan sulfiet doet denken. In de smaak iets van maderisatie. Bitter aan het einde is sterker dan in de andere geproefde witte wijnen. 1997 (85 procent sauvignon, 15 sémillon) : schitterende en vrij diepe strogele kleur. Opengevouwen geur met groot, maar niet overdreven aandeel van zuiver exotisch fruit. Ook hint van specerijen (muskaat ?). Vooral in de smaak vrij grote, maar toch ingehouden molligheid (ook van het hout), die op het juiste moment wordt opgevangen door fijne en ontwikkelde zuren. Zeer veel lengte aan het einde. 2002 (de drie druivensoorten cabernet franc, cabernet sauvignon en merlot apart geproefd op vat, allemaal nieuwe eik). Toch is de houtinvloed vrij beperkt en vooral structureel. Normaal gezien domineren houtaroma's in de jonge wijn, maar het zeer sterk geconcentreerd fruit (perfect rijp, niet overrijp of gestoofd) lijkt het hout wel te verteren, bij alledrie de druivensoorten. Dat fruit komt zelfs zoet over. De geur van de merlot doet zelfs denken aan een wijn met restsuiker, hoewel de wijn zijn alcoholische gisting al lang heeft gehad. De tannines zijn prominent (ook door het hout), maar zeer rijp. 2001(50 procent merlot, 45 cabernet sauvignon, 5 cabernet franc) : donkere, granaatrode kleur. Licht animale en vrij kruidige geur met toetsen van rook, cassis en specerijen. Zeker na lang staan in het glas komt iets van peperkoekkruiden opzetten. Mooie vulling van de merlot, ook iets zoets. Toetsen van potlood, drop en zwart fruit (braambessen). 2000 (50 procent merlot, 40 cabernet sauvignon, 10 cabernet franc) : granaatrode kleur. Goed gedoseerd en fijn hout, hoewel hout- en rookaroma's nog vrij sterk aanwezig zijn. Heeft zelfs iets van chocolade en mokka. Fris en zeer zuiver fruit, mooie dosering van alles. Eerlijk en fijn, finesse. De tannines zijn aan het einde even prominent (zonder hard of groen te zijn), maar versmelten nadien al wat met het fruit. 1999 (45 procent merlot, 45 cabernet sauvignon, 10 cabernet franc) : heeft niet de finesse van de 2000. Meer merlot-getypeerd, met aroma's die aan kersen en kersenschil doen denken. Ook iets uitgesproken gebrand. Iets bredere, minder diepgaande structuur. Minder klasse dan de 2001. 1998 (50 procent cabernet sauvignon, 40 merlot, 10 cabernet franc) : rijp fruit met de nodige frisheid. Heeft een beetje van de twee : gecorseerd én breed. 1997 (55 procent cabernet sauvignon, 35 merlot, 10 cabernet franc) : zuiver en rijp typisch cabernetfruit, donker bessenfruit als braambessen en blauwe bosbessen. Diep en rijp, maar opnieuw zuiver en niet overrijp. In de eerste geur ook een animaal trekje, nadien meer typische Graves-aroma's van potlood en een fijne rokerigheid. Ook al iets paddestoelachtigs op de achtergrond. Mooie zuren houden de tannines in bedwang. Na lang staan komen zoals bij alle geproefde wijnen, wit en rood, meer houtaroma's op de voorgrond. Die refereren niet aan vanille, typisch voor zwartgeblakerd hout, maar zijn zuiver houtachtig. Terwijl iedereen 1997 in Bordeaux veroordeelt tot vrij slecht en dun jaar, zijn wij toch aangenaam verrast door de finesse en kwaliteit van Malartic-Lagravière wit en rood. Filip Verheyden / Foto's Michel Vaerewijck