Van alle Shakespeare-schurken is Richard III tegelijk de meest verschrikkelijke, verleidelijke en raadselachtige : een gebochelde machtswellusteling, die zich al moordend en intrigerend op de troon hijst. Hij is evenzeer gedreven door theatrale branie als door brute kracht en zijn beweegredenen zijn tegelijk overduidelijk en totaal ondoorgrondelijk. Je kan met andere woorden met deze snoodaard alle kanten uit. Al Pacino speelde hem al twee keer op het podium en maakte nu met ?Looking For Richard? een uniek document dat evenveel onthult over de tragische protagonist als o...

Van alle Shakespeare-schurken is Richard III tegelijk de meest verschrikkelijke, verleidelijke en raadselachtige : een gebochelde machtswellusteling, die zich al moordend en intrigerend op de troon hijst. Hij is evenzeer gedreven door theatrale branie als door brute kracht en zijn beweegredenen zijn tegelijk overduidelijk en totaal ondoorgrondelijk. Je kan met andere woorden met deze snoodaard alle kanten uit. Al Pacino speelde hem al twee keer op het podium en maakte nu met ?Looking For Richard? een uniek document dat evenveel onthult over de tragische protagonist als over zijn eigen obsessie met het stuk. De wijze waarop hij zich probeert in te graven in de psyche van Richard III en zijn niet aflatende pogingen om het drama te doorgronden, verraden inderdaad een allesverterende passie die Pacino op schitterende wijze op de toeschouwer weet over te brengen. Voor de Amerikaanse steracteur is dit ook een ideaal voorwendsel om het hele acteerproces te analyseren. Je zou dit een deconstructivistische documentaire kunnen noemen, want ?Looking for Richard? is tegelijk een film over het opvoeren van een toneelstuk als een veelzijdige blik achter de schermen. Repetities van sleutelscènes uit het stuk zijn chronologisch geordend zodat we ook naar een opvoering van de ?highlights? zitten te kijken. Dit wordt dan wel doorspekt met interviews, zowel met specialisten als met de spreekwoordelijke man van de straat (die vaak meer geïnteresseerd is in Pacino dan in Shakespeare), discussies onder acteurs en allerlei terzijdes. De verkenningstocht voert ons van New Yorkse basketbalpleintjes tot het Globe Theatre in Londen. Ondertussen probeert Pacino ook uit te zoeken waarom Amerikaanse acteurs het zo lastig hebben met de Bard en gaat hij ook zijn licht opsteken bij Britse experten als Vanessa Redgrave, John Gielgud en Kenneth Branagh. Soms gaat de grondige analyse heel ver : zo exploreert Pacino de verbuigingen van jambische vijfvoetige verzen. Toch is dit geen film voor louter specialisten. Integendeel. De grootste kwaliteit van ?Looking For Richard? is dat Pacino erin slaagt Shakespeare toegankelijk te maken voor een groot publiek zonder het materiaal te simplificeren of te vulgariseren. Hij verzint integendeel voor zijn zoektocht een unieke vorm die voortdurend verwijst naar de complexe theatrale structuur bij Shakespeare. ?Looking for Richard? is duidelijk een werk uit liefde gemaakt. Pacino hoestte grotendeels zelf de twee miljoen dollar financiering op voor zijn troetelkind waar hij, met tussenpozen, vijf jaar aan werkte en waarvoor hij zich de medewerking wist te verzekeren van heel wat Amerikaans acteertalent. ?Looking for Richard?van Al Pacino, met Al Pacino, Penelope Allen, Alec Baldwin, Kevin Conway, Estelle Parsons, Aidan Quinn, Winona Ryder, Kevin Spacey, Harris Yulin.Pacino in Looking for Richard (links) : theatrale branie. Miller in The Relic (midden) : duistere mutaties. That Thing You Do (rechts) : pastelkleurig Amerika.