"Van mijn tien jaar ging ik naar de academie, maar meester in de schilderkunst mocht ik van thuis niet worden. Ik moest een diploma halen waarmee ik mijn kost kon verdienen. Ik werd assistente in de psychologie en maatschappelijk werkster. Mijn eerste job was in de Antwerpse gevangenis. Die dossiers vergeet je nooit. Je ziet bijvoorbeeld foto's van een vermoord kind, een engeltje. Je stelt je daar veel vragen bij. Ontoerekeningsvatbaar, zinsverbijstering ? Je wordt hard van zulke ervaringen, dat moet wel want je moet je sterk houden als jonge vrouw. Als je het zonder kleerscheuren doorkomt, word je zelfs overmoedig."
...