"Een gemiste oproep uit Groot-Brittannië; na een dag fotograferen in de Kirgizische bergen. De volgende dag weer. 'Met de Sony World Photography Awards.' Of ik op 20 april naar Londen wou komen? Ik had gewonnen in de categorie Landscape. Mooi, want er waren 22...

"Een gemiste oproep uit Groot-Brittannië; na een dag fotograferen in de Kirgizische bergen. De volgende dag weer. 'Met de Sony World Photography Awards.' Of ik op 20 april naar Londen wou komen? Ik had gewonnen in de categorie Landscape. Mooi, want er waren 227.000 beelden ingestuurd door fotografen uit 183 landen. Ik moest drie maanden zwijgen en had geen idee dat ik nog een extra prijs zou krijgen. Photographer of the Year, dus. Ik was sprakeloos. Ze vonden dat mijn beelden de essentie van fotografie weergeven. Landschappen die ons schoonheid en plezier brengen. Ik voelde me eerlijk gezegd een beetje schuldig. De nieuws- en documentairefotografen hadden soms hun leven gewaagd voor een foto, en ik won met sneeuwlandschappen. Het leek niet eerlijk. Sneeuw, orkanen, hoe mensen met extreme weersomstandigheden omgaan fascineert me. Ik trok naar de Balkan, Scandinavië en Wales, plekken waar nog wildernis is. Ik reed 10.000 kilometer door Scandinavië. Soms was het 's nachts min 25 graden. Dan bevroor mijn busje ook aan de binnenkant en moest ik gaan rijden om weer op te warmen. Je zoekt de limieten op en af en toe was het echt kantje boord. Ik hou van die combinatie van schoonheid en angst."