HET UUR VAN DE WAARHEID VOOR DE SMARTWATCH

De smartwatches hebben in 2013 - dankzij Sony en Samsung - heel wat geeks over de streep getrokken. Aan de hightechlook werd gesleuteld, zodat nu ook de liefhebbers van traditionele horloges zich aangesproken voelen.
...

De smartwatches hebben in 2013 - dankzij Sony en Samsung - heel wat geeks over de streep getrokken. Aan de hightechlook werd gesleuteld, zodat nu ook de liefhebbers van traditionele horloges zich aangesproken voelen. De smartwatch, een rechtstreekse afstammeling van de horloges met rekenmachine uit de jaren tachtig, maakte dit jaar een forse comeback. De versie anno 2013 is opgevat als een directe uitbreiding van de smartphone en lijkt duidelijk meer succes te hebben dan de generatie van zo'n tien jaar geleden. In tegenstelling tot modellen zoals de ter ziele gegane Spot Watch van Microsoft, maken deze slimme horloges een permanente verbinding (via bluetooth) met een smartphone of tablet. Je kunt ze dus gebruiken voor toepassingen zoals sms, Twitter, Facebook, stappenteller... Met bepaalde modellen, zoals de Galaxy Gear van Samsung, kun je zelfs bellen en gebeld worden door het polshorloge tegen je oor te houden. Maar die futuristische (en pronkerige) telefoontjes hebben ook nadelen, want de autonomie van deze Koreaan is beperkt tot ongeveer tien uur. Met de waterdichte SmartWatch 2 van Sony daarentegen kun je niet bellen, maar het toestel heeft dan weer wel een autonomie die drie keer groter is. Hij draait onder Android en iOS (Samsung verwerpt natuurlijk alles wat met de iPhone te maken heeft). Je kunt zelfs wisselen van armband, zodat dit hebbeding al wat meer op een standaardhorloge gaat gelijken. Een goed punt want zolang de Nissan Nismo Watch of de (hypothetische) versies van Apple en Google er nog niet zijn, blijft de stijl van deze 'technologische hoogstandjes' erg futuristisch. Het was dan ook een goed idee van Toshiba om zich te baseren op de Zwitserse Aerowatch voor de Generation 3. Een bijzonder kenmerk van dit titaniumhorloge, dat we volgend jaar mogen verwachten, is de hyperklassieke vormgeving, naast de mogelijkheid om de eigenaar te identificeren via zijn bioritme. Wat later zou ook de Crossbow van Hyetis, een mix van horlogetraditie en hightech, het licht moeten zien. Dit traditionele mechanische horloge van Zwitsers fabricaat integreert in zijn wijzerplaat een discrete digitale display (voor Twitter, Facebook enz.) en heeft ook een fotocamera van 41 megapixels. Bij het Martian Passport zien we dezelfde, hybride aanpak. (Oorspronkelijk 1200 euro, nu zijn er al modellen voor ca. 250 euro.) M-H T De tablet was hét cadeau van 2013, en dat zal ook dit jaar zo blijven. Voor kinderen is deze aanraakcomputer zowel een leermiddel als een stuk speelgoed. Maar er horen wel enkele voorzorgsmaatregelen bij. Er zijn wellicht weinig kinderen die nooit met de smartphone of tablet van hun ouders gespeeld hebben. Velen krijgen er ook een, aangepast aan hun behoeften. In Frankrijk werden in 2013 al ruim één miljoen tablets voor kinderen verkocht, zoals blijkt uit cijfers van NPD Group, een bedrijf gespecialiseerd in marktonderzoek op het vlak van kleinhandel en consumptie. Het moet gezegd dat dit educatieve speelgoed in twee jaar tijd een ongekende ontwikkeling heeft doorgemaakt. Terwijl deze tablets eerst nog het mindere broertje waren van de iPad, voorzien van het etiket 'voor kinderen', zijn ze inmiddels een goed doordacht systeem dat zowel kinderen als ouders kan bekoren. Wel is het belangrijk dat u zich informeert over de kwaliteit van de aangeboden content. Die moet aangepast zijn aan de leeftijd van het kind, voorzien zijn van een parental control-filter, en hij moet mee kunnen evolueren via de nodige updates. Blijft de netelige kwestie van het gebruik van de tablet. Volgens Serge Tisseron, psychiater en specialist digitale cultuur, heeft het geen zin de tablets te demoniseren. Wel is het belangrijk dat er regels worden vastgelegd voor een matig en gecontroleerd gebruik. Het gebruik vóór de leeftijd van drie jaar moet daarbij zo veel mogelijk worden beperkt. De tablet is een aanvulling op het traditionele speelgoed, waarbij toezicht van een volwassene noodzakelijk blijft. In het kader van de psychische ontwikkeling moet een baby eerst de nodige stappen zetten wat betreft de oriëntatie in tijd en ruimte. Hij moet voelen, zuigen, aanraken en de ruimte aftasten, onder andere door met speelgoed te gooien. Hij leert zich situeren in de tijd, door middel van het verhaaltje voor het slapengaan of de pagina's van een boek die worden omgeslagen. Dit zijn essentiële elementen voor het leerproces, die niet ontwikkeld worden via een aanraakscherm, want dat biedt alleen het tijdloze nu, op basis van allerlei geïsoleerde gebeurtenissen. Een kind moet dus eerst leren hoe het houten blokjes op elkaar kan stapelen, vóór het dat op virtuele wijze kan doen. En niet omgekeerd. Bovendien pleit kinder- en jeugdpsychiater Delphine Jacobs van de KU Leuven voor een beperkte schermtijd van maximaal één uur per dag. "Dat komt zowel de fysieke gezondheid als de globale ontwikkeling van kinderen ten goede", zegt ze. Computers en spelconsoles stimuleren immers de globale ontwikkeling van kinderen onvoldoende. "Er is geen enkele link naar sociale vaardigheden, omdat het geleerde niet transfereerbaar is naar de complexiteit van echte sociale relaties. Kinderen hebben beweging en (samen)spel nodig om al hun ontwikkelingsfasen op een goede manier te doorlopen. Gamen kan een onderdeel zijn van een gevarieerde vrijetijdsinvulling, maar het is niet meer dan dat." Vooral kwetsbare kinderen ervaren de negatieve invloeden, zeker zij die over minder sociale vaardigheden beschikken en zich ook in hun eentje minder goed zinvol kunnen bezighouden. "Zij trekken zich gemakkelijker eenzijdig terug in een virtuele wereld. Dat doen ze omdat die wereld sociaal weinig eisen stelt, en omdat het hen passief entertainment biedt, met weinig vraag naar eigen creatieve inbreng." Ten slotte zijn tablets ook voor onze rug en nek niet echt gezond. "Het gevaar schuilt precies in de grootte van de toestellen", zegt kinesitherapeute Barbara Cagnie van de Universiteit Gent. "Onderzoek heeft namelijk aangetoond dat tabletgebruik leidt tot een overmatige hoofdflexie, wat zorgt voor een hoge belasting en spanning in de nekspieren. Ook extreme polshoudingen zijn een probleem, voornamelijk wanneer de tablet bij het typen met één hand wordt vastgehouden in een soort pincetgreep, terwijl de andere hand het scherm aanraakt. Over de precieze gevolgen op langere termijn is nog maar weinig bekend. Wel kunnen we de risico's op het ontwikkelen van klachten verminderen door de tablet op tafel te leggen en niet op de schoot of in de hand te houden, en door gebruik te maken van een tablethouder of -hoes, die voor een betere kijkhoek zorgt. De tablet zal echter nooit volledig kunnen voldoen aan de ergonomische regels. Daarom speelt variatie in houding en beweging een belangrijke rol om overbelasting te voorkomen en moet langdurig gebruik worden vermeden. De tablet als vervanger van de desk- of laptop, is geen goed idee." CP DOOR MICHI-HIRO TAMAÏ EN CATHERINE PLEECK