Actief zijn, dat is belangrijk voor Hilde Lemey. In het dagelijks leven is zij schoolhoofd van de ziekenhuisschool De Bijtjes. Hilde is ook lid van Leerkrachten zonder grenzen en verzamelde schoolmateriaal dat zij zelf naar Albanië bracht. Daar gaf zij uitleg over het gebruik ervan en stelde met eigen ogen vast dat niets daar voorradig is. In de vakanties trekt zij op de fiets rond in verre, onbekende lande...

Actief zijn, dat is belangrijk voor Hilde Lemey. In het dagelijks leven is zij schoolhoofd van de ziekenhuisschool De Bijtjes. Hilde is ook lid van Leerkrachten zonder grenzen en verzamelde schoolmateriaal dat zij zelf naar Albanië bracht. Daar gaf zij uitleg over het gebruik ervan en stelde met eigen ogen vast dat niets daar voorradig is. In de vakanties trekt zij op de fiets rond in verre, onbekende landen. Al trappend heeft zij het westen en oosten van China ontdekt en het eiland Hokkaido ten noorden van Japan. Deze zomer hoopt zij van Ankara naar Beiroet te fietsen. Slapen doet zij bij gastgezinnen, die zij via internet contacteert. Op deze manier maakt zij kennis met de plaatselijke bevolking en de lokale gerechten. In Hokkaido is zij enkele dagen bij een Japanse kok ingetrokken, die haar sushi heeft leren maken. Want koken neemt een belangrijke plaats in het leven van Hilde Lemey in. Heel wat producten, die zij in haar keukentje gebruikt, kweekt zij zelf. Bij het huis is een kruidentuin en een boomgaard. Hilde is ook imker. Haar honing is in eerste instantie voor eigen gebruik. Het teveel wordt doorverkocht aan vrienden. In de boomgaard lopen schapen onder de hoogstamvariëteiten. Jaarlijks laat Hilde haar appels en peren persen. De verkregen drankjes, zonder kleur- en zoetstof, zijn frisse en gezonde dorstlessers. Hilde Lemey heeft altijd veel aan sport gedaan, waaronder atletiek, en daar hoort gezonde voeding bij, gebaseerd op verse, seizoengebonden ingrediënten. Hilde ontvangt thuis ook heel wat wereldfietsers. Zij ondervond dat Japanners verlekkerd zijn op mosselen en konijn. Als het aan Hilde lag, zou zij dagelijks een tafelfeest organiseren, met zoveel mogelijk eigen producten. Zij legt zelf zuurkool in, maakt een aperitief van zelfgemaakte vlierbessensiroop gemengd met droge, witte bordeauxwijn en plukt eetbare bloemen in de tuin, die zij gebruikt als versiering van de gerechten. De drie recepten die zij vrijgaf zijn bewust eenvoudig gehouden en het zijn eigen creaties. De uitheemse ingrediënten zijn te koop in de exotische winkels in de grootsteden. Hilde is daar vaste klant. De wijn die zij koos is een Château Miraval, Côteaux Varois 1999. De fles wordt geserveerd bij de wijtingfilet en is voor 345 fr. te koop bij wijnhandelaar Mistral in Groot-Bijgaarden. Pieter Van Doveren / Foto: Tony le Duc