J inge Lim is de stuwende kracht achter het tuinmagazine Eden. In haar vrije tijd laat zij de telefoon achter op haar bureau en trekt zij haar tuin in. Het wroeten met de handen in de aarde werkt als een ontlading van innerlijke spanningen. Maar ook koken werkt voor Jinge even relaxerend en is tegelijkertijd bijzonder inspirerend. Dat komt omdat zij nooit klakkeloos recepten uit een kookboek volgt. Zij geeft gepubliceerde recepturen een eigen interpretatie. Jinges zoon heeft haar dikwijls gevraagd om de recepten van haar bereidingen te noteren, maar tot op heden is dat nooit gebeurd. Zij kookt veel te spo...

J inge Lim is de stuwende kracht achter het tuinmagazine Eden. In haar vrije tijd laat zij de telefoon achter op haar bureau en trekt zij haar tuin in. Het wroeten met de handen in de aarde werkt als een ontlading van innerlijke spanningen. Maar ook koken werkt voor Jinge even relaxerend en is tegelijkertijd bijzonder inspirerend. Dat komt omdat zij nooit klakkeloos recepten uit een kookboek volgt. Zij geeft gepubliceerde recepturen een eigen interpretatie. Jinges zoon heeft haar dikwijls gevraagd om de recepten van haar bereidingen te noteren, maar tot op heden is dat nooit gebeurd. Zij kookt veel te spontaan om iets op te schrijven. Jinge Lim is half Nederlands en half Indonesisch. Vader had een papierfabriek in Djakarta. Toen het in de jaren '60 onveilig werd, kwam hij met zijn familie naar Antwerpen. Jinge was acht jaar oud en zij vond het hier maar bitter koud. Bovendien keken de mensen haar raar aan, want in die tijd waren er weinig Aziaten in de stad. De kookmicrobe heeft zij van haar moeder. Die kokkerelde graag en leidde, als tijdverdrijf, verscheidene restaurants. Thuis was er een kokkin die alles voorsneed. Moeder stond uit interesse vaak zelf aan de wok. Jinge was nieuwsgierig en volgde het keukengebeuren van nabij. Een generatie later doet Jinges dochter Farah precies hetzelfde. Zij is 13 jaar oud en bakt lekkere cakes of bereidt tiramisu. Manlief en zoon laten zich al dat vrouwelijke gekook welgevallen: zij zijn de proevers. Jinge kookt gevarieerd: de ene keer komt er iets Thais op tafel, de volgende keer iets Japans, Italiaans, Indonesisch of Belgisch. De familie gaat regelmatig uit eten. Jinge proeft dan aandachtig en probeert te ontdekken wat er in de gerechten zit. Zij beschouwt het als een groot plezier om het geproefde thuis na te maken en zelfs te verbeteren. Huize Lim staat altijd open voor de vrienden en de vriendinnen van de kinderen. Wanneer het etenstijd is, mag iedereen aanschuiven. Die gastvrijheid is typisch Aziatisch en zit bij Jinge in de genen. Wanneer het jonge volkje gezellig zit te kletsen bij een bordje eten, geniet Jinge met volle teugen. Heimelijk hoopt zij dat de kinderen rond de tafel iets van het gebeuren voor later meedragen: gastvrijheid is immers belangrijk. De drie gepresenteerde gerechten vormen een eigen interpretatie van de Indonesische keuken. Omdat Jinge Lim een druk werkende vrouw is die een hekel heeft aan diepvrieseten of take away-maaltijden, kiest zij voor zelf bereide gerechten die snel klaar zijn en de mogelijkheid bieden om ondertussen de tafel te dekken. Als er gasten komen, kiest zij voor gerechten die op voorhand klaargemaakt worden. Zo kan de gastvrouw zoveel mogelijk bij de genodigden blijven. Is er geen tijd om een groentegerecht te maken, dan snijdt Jinge komkommer in schijfjes. De plakjes komkommer gaan in een mengsel van rietsuiker, aceto balsamico, goede olijfolie, versgemalen peper, een snuif zout en een lepel mosterd in de koelkast. Op deze manier behandelde komkommer is een verfrissend bijgerecht naast vlees. Bij het eten drinkt Jinge Lim bij voorkeur jasmijnthee. Komt er wijn op tafel, dan kiest haar echtgenoot de fles. Deze keer is het een Viña Mocén 1999, een witte Rueda. Deze Spaanse wijn is voor 275 frank te koop bij Mondovino ( Tel. 03-658 20 20).