Koken is voor Benoît Strowel puur divertissement. De advocaat voelt zich vooral aangetrokken door de logica achter de kookkunst. Misschien heeft zijn grootvader daar iets mee te maken. Die was banketbakker en als jongetje keek Benoît altijd met belangstelling toe hoe bloem en boter in juiste hoeveelheden werden afgewogen en samengebracht. De manier om een saus te maken, behandelt Benoît bijna wetenschappelijk: zo doet de hobbykok een beetje ganzenlever door het vocht om een structuur aan te brengen en om te vermijden dat de saus kabbelt. Alle bindmiddelen z...

Koken is voor Benoît Strowel puur divertissement. De advocaat voelt zich vooral aangetrokken door de logica achter de kookkunst. Misschien heeft zijn grootvader daar iets mee te maken. Die was banketbakker en als jongetje keek Benoît altijd met belangstelling toe hoe bloem en boter in juiste hoeveelheden werden afgewogen en samengebracht. De manier om een saus te maken, behandelt Benoît bijna wetenschappelijk: zo doet de hobbykok een beetje ganzenlever door het vocht om een structuur aan te brengen en om te vermijden dat de saus kabbelt. Alle bindmiddelen zijn een wetenschappelijk fenomeen. Kijk maar naar een vinaigrette: als je met de olie begint, is het resultaat niet hetzelfde als wanneer je met de azijn begint. Benoît bestudeert bereidingen en vindt dat contrasterende smaken en de consistentie een gerecht interessant maken. Liefst verzamelt hij uiteenlopende sensaties in één gerecht. Contrast betekent voor hem ook dat hij er de voorkeur aan geeft om niet alles met vork en mes te eten: voeding met de vingers aanraken is op zich een aparte belevenis! Benoît Strowel ontwerpt zijn recepten door te analyseren wat hij elders voorgeschoteld krijgt. Pas daarna begint hij te koken. Het resultaat is nooit hetzelfde, maar dat is ook niet de bedoeling. Hij voelt zich aangetrokken tot de Italiaanse keuken: de gerechten zijn simpel en meestal regionaal en in de eerlijke Italiaanse keuken spreken de gebruikte ingrediënten voor zich. Benoît kijkt neer op de Belgisch-Italiaanse keuken, die gebaseerd is op roomgerechten zonder persoonlijkheid. De ware eenvoud inspireert de advocaat, die mettertijd steeds eenvoudiger is gaan kokkerellen. Voor hem zijn de ingrediënten interessanter dan de graad van moeilijkheid. En wanneer je met mooie producten werkt en die zoveel mogelijk respecteert, dan speelt de saus een ondergeschikte rol. Benoît heeft ook lang in Londen gewoond en werd daar liefhebber van de Aziatische keuken. Op de eerste plaats komt de Thaise keuken en dan de Indiase. De Chinese keuken is niet aan hem besteed. Het gebeurt tegenwoordig meer en meer dat je in Benoîts creaties Aziatische invloeden herkent. Hij gebruikt de wok en soms ook typisch oosterse ingrediënten, zoals Thaise aubergines, in gerechten van Europese origine. De bereiding van de scampi's (zie recept) ontstond na een bezoek aan een Chinees restaurant in een buitenwijk van Londen. Hij heeft de bereiding aangepast en het resultaat viel in de smaak. Het voorgestelde visrecept ontstond tijdens de vorige zomervakantie in Italië: Benoît had vis gekocht op de markt, maar was vergeten om er iets bij te kopen. Omdat er nog wat worst voorhanden was, heeft hij de vis opgevuld. In een later stadium werd de artisjok toegevoegd, die liefst met de vingers wordt gegeten. De keuze van de wijn gaat naar een fruitige Australische Shiraz, Penfolds Kalimna Bin 28, die voor iets meer dan 500 fr. te koop is bij Delhaize. Pieter Van Doveren / Foto: Tony Le Duc