Van een zinderende start gesproken. Een verschrikkelijke bom die in plaats van feestelijk vuurwerk het jaar 2000 inzet, een paar hartverscheurende oerkreten en dan de met gevoel voor drama uitgesproken zin "I like this world". Method Man heeft, net als z'n collega Busta Rhymes, een apocalyptisch millenniumalbum gemaakt. Hét verschil: Busta mokert z'n boodschap je strot in, terwijl Method Man diezelfde strot met deskundige precisie dichtknijpt. Hoewel de eerste het luidst schreeuwt, komen de uithalen van de tweede harder aan. Method...

Van een zinderende start gesproken. Een verschrikkelijke bom die in plaats van feestelijk vuurwerk het jaar 2000 inzet, een paar hartverscheurende oerkreten en dan de met gevoel voor drama uitgesproken zin "I like this world". Method Man heeft, net als z'n collega Busta Rhymes, een apocalyptisch millenniumalbum gemaakt. Hét verschil: Busta mokert z'n boodschap je strot in, terwijl Method Man diezelfde strot met deskundige precisie dichtknijpt. Hoewel de eerste het luidst schreeuwt, komen de uithalen van de tweede harder aan. Methods "Tical 2000: Judgement Day" is een ongemeen krachtige cd, op smaak gebracht met zorgvuldig uitgekozen samples. Op een van de hoesfoto's poseert dit hiphop-zwaargewicht op een troon. Het Wu-Tang Clan-lid zit daar, als beste rapper van het moment, op z'n plaats. Zowel Busta als Method duiken ook op "Doc's Da Name" van Redman op. Met de laatste heeft Roodkapje duidelijk de meeste affiniteit. Hij weet zich overigens over de hele lijn goed te omringen. Op afsluiter "I Got a Secret" laat hij drum 'n' bass-producer Roni Size z'n jazzy ding doen. Timbaland is de geluidstovenaar achter de platen van Missy Elliott, Aaliyah en Ginuwine. Op "Tim's Bio" worden de rollen omgekeerd. De vertolkers stellen zich in dienst van de componist. Timbaland krijgt bijgevolg een artistieke vrijgeleide. Dat levert muziek op die best interessant kan zijn, maar de doordachte, lome beats stremmen de flow die hiphop grand cru nodig heeft. Elk Vlaams dorp heeft tegenwoordig zijn eigen posse. Nederlandstalige hiphop lééft. Maar ze is de korte broek nog lang niet ontgroeid. Staalkaart "Frithop Is Dood" toont aan dat 't Hof Van Commerce op eenzame hoogte staat en de Amsterdamse Osdorp Posse het gros van de jonge wolven de weg blijft wijzen. Het wordt stilaan tijd dat er een paar een eigen paadje inslaan. Het geestige duel tussen rappers Too Tuff en K.G. van Sint Andries MC's, de vaart waarmee Defect het moederschip ABN voorbij snelt en de funky grooves en geblafte teksten van Garçons Debilles doen alvast het beste verhopen voor de toekomst. Bij een gewelddadige film als "Blade" hoort een loodzware soundtrack. Mystikal, Gang Starr en KRS-One slaan je de eerste drie tracks zodanig om de oren dat je ervan begint te duizelen. Op het eind wordt het nog echt leuk dankzij een potige dosis dance: Mantroniks remix van EPMD's "Strictly Business", house-stampers van Roger Sanchez en Expansion Union, een hier nooit eerder uitgebrachte versie van New Orders "Confusion" en oudere tracks van DJ Krush en Junkie XL. Method Man, "Tical 2000: Judgement Day" ( Def Jam/Mercury). Busta Rhymes, "Extinction Level Event/The Final World Front" ( Elektra). Redman, "Doc's Da Name 2000" ( Def Jam/Mercury). Timbaland, "Tim's Bio/From The Motion Picture: Life From Da Bassment" ( Blackground Entertainment/Virgin). V/A, "Frithop Is Dood" ( Mental Rec./Bang!). V/A, "Blade" ( Epic).Peter Van Dyck