Vreemd gevoel : de koffiehuizen zijn open, maar ook leeg. Terrasstoeltjes staan met gekruiste armen tegen elkaar opdat niemand zich zou zetten. Het is ramadan, nog tien dagen. Gelukkig zijn er een bries uit zee, een museum of de leeszaal van de bibliotheek om de hitte te trotseren en moslims niet voor het hoofd te stoten. Zoals zij zal ik wachten tot zonsondergang voor de koffiegeuren, de smaken van de gebakjes, de bedwelming van geroosterde vis en de uitgelatenheid.
...