Toen m ademoiselle Chanel in 1926 met het zwarte jurkje uitpakte, schopte ze zowel de modewereld als de maatschappij tegen de schenen. Zwart was tot die dag de kleur van de rouw. Een taboe dus in het alledaagse leven. Andere couturiers hadden de vrouw al gedeeltelijk van het korset bevrijd, maar het was het zwarte jurkje dat haar ook het symbolische korset deed afwerpen. Want la petite robe noire werd symbool voor een sterke vrouw vol zelfvertrouwen. Een vrouw bevrijd van het juk van de man en strenge maatschappelijke regels.
...

Toen m ademoiselle Chanel in 1926 met het zwarte jurkje uitpakte, schopte ze zowel de modewereld als de maatschappij tegen de schenen. Zwart was tot die dag de kleur van de rouw. Een taboe dus in het alledaagse leven. Andere couturiers hadden de vrouw al gedeeltelijk van het korset bevrijd, maar het was het zwarte jurkje dat haar ook het symbolische korset deed afwerpen. Want la petite robe noire werd symbool voor een sterke vrouw vol zelfvertrouwen. Een vrouw bevrijd van het juk van de man en strenge maatschappelijke regels. "Het enige wat ik wil, is geïmiteerd worden. Dat zou het mooiste bewijs zijn van het succes", zei mademoiselle Chanel ooit over het zwarte jurkje. Haar woorden waren nog niet koud of de groten uit de mode waren er al mee bezig. Cristobal Balenciaga bijvoorbeeld. En iets later Christian Dior, Hubert de Givenchy en Yves Saint Laurent. Vandaag heeft elk label, of het nu om een couturehuis of een commercieel merk gaat, minstens één little black dress (LBD) in de collectie. Over dat little wordt overigens al eens gediscussieerd. De mode staat niet stil en de roklengtes en decolletés veranderen met de seizoenen. De vaste waarde in de term is black : tijdloos, trendy en elegant. De little black dress is een van de meest besproken kledingstukken in de internationale modepers, en dat levert boeiende visies op. Zo schreef een modejournalist ooit in de Sunday Herald : "Eigenlijk is het zwarte jurkje een leeg symbool, een code die om het even welke betekenis kan krijgen, in elke vorm kan voorkomen en die door elke vrouw kan worden ingevuld." Dat laatste intrigeerde ons, en dus namen wij de proef op de som. We kozen een zwart jurkje, niet toevallig "een Chanel", en vroegen aan drie stylistes, elk met een andere leeftijd en een andere persoonlijkheid, om het volgens hun eigen stijl te interpreteren. Het resultaat ziet u op de vorige pagina's, wat de little black dress voor hen persoonlijk betekent, vertellen ze op de volgende pagina's. Het is een constante in de modewereld, elk seizoen opnieuw zien we er op de catwalks nieuwe, creatieve interpretaties van. Dat is zeldzaam, een kledingstuk met een tijdloos karakter. Het is een zekerheid, met een zwart jurkje kan het nooit misgaan, wat het, denk ik, ook zo succesvol maakt. Dat we elk seizoen onze garderobe aan de modegrillen moeten aanpassen maar toch de LBD kunnen laten hangen, zegt genoeg. Een stijlicoon als Jackie O heeft daar volgens mij een belangrijke rol in gespeeld. Zij was altijd een bron van inspiratie voor de modewereld en ze is dat nog steeds. Overal zag je kopieën van haar outfits opduiken, vooral onder de gewone bevolking. Dus denk ik dat zij ook veel vrouwen onbewust heeft aangespoord om een little black dress te dragen. Bij vroegere stijliconen als Coco Chanel en Audrey Hepburn was die stap voor de gewone vrouw nog te groot. Audrey Hepburn draagt in de filmklassieker Breakfast at Tiffany's uit 1961 de bekendste zwarte jurk uit de filmgeschiedenis. Vooral de styling in de film is tijdloos. Een simpele jurk met een diamanten halsketting is vandaag even trendy als toen. Als ik enkel naar de kledij in de film kijk, heb ik niet het gevoel dat het om een oude prent gaat. Alleen het retrokapsel en de make-up van Audrey verraadt dat het om een beeld uit de jaren zestig gaat. ( Op 5 december gaat de jurk onder de hamer bij Christie's in Londen. De verwachte opbrengst ligt tussen de 50.000 en 70.000 pond.)Sober, zonder franjes, om het gemakkelijk te kunnen combineren met 'nieuwe' modestukken. Voor mij is de LBD als een nieuw schildersdoek dat je, naargelang de modegril of mood waarin je bent, helemaal kan aanpassen. Het jurkje mag niet te excentriek zijn, het mag nog geen stijl hebben. Ik wil er zelf telkens een andere twist aan geven. 's Avonds draag ik het vrij klassiek, met een elegant schoentje. Overdag draag ik er meestal een broek of een legging onder, meer casual. Ik wou een modern, draagbaar silhouet. In combinatie met een broek krijg je een dress down-effect, wat ik nog versterkte door met verschillende laagjes te werken. Een trend voor komende winter. Elke vrouw heeft behoefte aan een mooie jurk met een perfecte snit. Zwart is de meest toegankelijke kleur, dus lijkt een zwart jurkje me een must voor elke vrouw. Bovendien gaat het nooit uit de mode. Elke ontwerper heeft ooit zijn variant op de little black dress gebracht en daar succes mee geboekt. Het is boeiend om er de aanpassing aan de tijdgeest in te zien : mini in de jaren zestig, pop-art en plexi in de jaren tachtig... En vooral om te zien hoe gemakkelijk dat kan. De stretchjurk van Azzedine Alaïa uit de late jaren tachtig, de zogenaamde body-dress. Op en top vrouwelijk. Jerry Hall in een jurkje van Claude Montana in 1989. Klasse ! Sexy maar niet vulgair, in de typische jarentachtigstijl. Dertien, de meeste van Helmut Lang en Maison Martin Margiela. Helmut Lang omwille van zijn gedurfde combinaties van materialen, katoen en rubber bijvoorbeeld. En zijn spel van blinkende en matte stoffen. Bij Margiela hou ik vooral van het experimentele, het ongewone. De meeste draag ik gewoon overdag, ze zijn gemakkelijk te combineren met zwarte schoenen of laarzen, een zwarte handtas en een zwarte jas. Allemaal zijn ze vrij apart, veel accessoires draag ik er dus niet bij, behalve af en toe een juweel. Ik hecht vooral belang aan de schoenen. Die kunnen een vrouwelijk jurkje stoer maken en omgekeerd. Als avondjurk draag ik meestal mijn satijnen strapless exemplaar van Veronique Branquinho. Van het erg klassieke en sobere Chaneljurkje maakte ik een avondjurk. De combinatie past niet voor iedereen, vooral het korset is nogal gewaagd. Ik heb er een edgy toets aan gegeven. Vanwaar het blijvende succes van de LBD ? Zwart staat iedereen goed, jong en oud, om het even welk type. Het is ook altijd stijlvol. Bovendien zie je er slanker uit in zwart. Een zwart jurkje is met alles combineerbaar, met elk accessoire of elk ander kledingstuk. Het is een modestuk waarmee de vrouw perfect haar persoonlijkheid en stijl kan uiten. Voor de hand liggend maar toch : het allereerste van Coco Chanel. Klassieker dan dat vind je bijna niet. Het straalt een zekere strengheid uit, wat perfect bij madamoiselle Chanels imago past. Ze is een mythe en haar petite robe noire is dat ook. En het Givenchyjurkje van Audrey Hepburn uit Breakfast at Tiffany's natuurlijk, dat is op en top vrouwelijk en sexy. Eigenlijk benadert het jurkje uit de styling mijn ideaalbeeld. Heel simpel, vrij hoge kraag en tot net boven de knieën. In mijn kleerkast heb ik ook een kort, wollen jurkje met korte mouwtjes en een opstaande kraag, die met knoopjes is afgewerkt. Sober, maar die verfijning en het warme materiaal geven het toch een extra touch. Ik draag het meestal boven een warme legging en kniehoge laarsjes, bij gelegenheid met een houten halsketting. Ik wou een wat stoerdere en jongere visie op de LBD tonen, vooral met het lederen jasje en de vingerloze handschoentjes. De strakke jeans maakt het silhouet wat nonchalant. Haar & make-up Vera Dierckx voor Dior / Model Sarah Marivoet bij Dominique Models. Verkoopinfo p. 282.Productie Audrey Heselmans I Styling Lieve Gerrits, Marjolijn Vanslembrouck & Audrey Heselmans I Fo