Volk, veel volk

Zij zitten in de bus, wij zitten in de bus. Stapvoets verkeer op één van de invalswegen naar Delhi. Wij, dat is een klein gezelschap reisagenten en één journaliste. Zij, dat zijn de Indiërs. Zij staren naar ons, wij staren terug. In hún bus geen airco of lege zitplaatsen. In trossen hangen ze aan de deuren, tot op het dak zitten ze. Want ze zijn met velen, de Indiërs. Samen met China is dit het enige land ter wereld met een bevolking van méér dan een miljard zielen. Overal mensen, dat is wat mij het eerst treft. Ze krioelen in het mierennest dat Oud-Delhi is, kamperen onder een plastic zeiltje op de middenberm van een boulevard. "De doden liggen er zomaar op straat", had iemand mij gewaarschuwd. Dat blijkt gelukkig niet waar te zijn, toch niet in Noord-India. Maar de contrasten zijn hartverscheu-rend : nergens zijn de haves rijker en de havenots armer. Wie daar niet tegen kan, blijft beter weg.
...