"Je gaat er toch geen man cave van maken?", wil een bezorgde vriendin weten.
...

"Je gaat er toch geen man cave van maken?", wil een bezorgde vriendin weten. Dat risico bestaat natuurlijk, als je als man alleen een huis inricht. Het koeienvel voor de televisie hebben ze mij voorlopig uit het hoofd kunnen praten ("Wat is er sexy aan dode dieren?"), alsook het installeren van een flipper in de living. Het was nochtans een mooie flipperkast, met indianen die op de prairie een bizon bejaagden. Bow and Arrow, heette het ding. De score versprong nog gelukzalig rinkelend op mechanische wijze. Mijn ijsschaatsen staan wel in de woonkamer, en de telescoop van mijn vader, omdat ik nu eenmaal graag mag kijken naar telescopen en schaatsen. Aan de muur van mijn mannengrot hangt een vogelpik en een gigantische reliëfkaart van Afrika, zoals die gebruikt werd in scholen. Daarop zie je het continent in volle glorie, met al zijn vlakten en verhevenheden. Met mijn vingertoppen streel ik de Rode Zee en het Atlasgebergte. Ik droom van de Nijlmonding en van de oorsprong van de Kongostroom. Ik ben dol op Afrika, ze hebben er de mooiste dieren en de mooiste vrouwen. Aimerance (21) bijvoorbeeld, met wie ik op Facebook bevriend geraakt ben. Zij stuurde mij een verzoek out of the blue, maakte zich er met een kwinkslag vanaf toen ik polste of wij elkaar van ergens kenden. Blijkbaar pikte ze er lukraak mannen uit om die te befrienden. Nadat we toch wel een zin of negen gewisseld hadden, bekende ze dat ze altijd al een voorkeur had gehad voor blanke mannen - vooral als die haar overkomst naar Europa wilden sponsoren. Een eenvoudige borgstelling, bezwoer ze mij, was daartoe voldoende. "Ik zal je dan zeer erkentelijk zijn." Ik kon haar helaas niet helpen, daar mijn ouders mij geleerd hebben nee te zeggen tegen drugs, mij te hoeden voor de lokroep van verafgelegen vrouwen en een muts te dragen als het koud is. Bovendien had ik een vriendin in die dagen, de moeder van mijn dochter aan wie ik trouw beloofd had. Dat ik haar dat signaleerde, weerhield haar er niet van mij - coucou en salut! - te blijven contacteren. Op dezelfde manier onderhield zij wellicht betrekkingen met mannen in Friesland, Pommeren en de bordeauxstreek. Ondanks haar doorzichtigheid, had ik de neiging Aimerance sympathiek te vinden. Ze studeerde in Kinshasa voor verpleegster en behing haar Facebookwall bij voorkeur met stichtende spreuken. 'On a le droit de rêver grand.' Dat is aandoenlijk en tegelijk valt er geen speld tussen te krijgen. Ik kreeg het gevoel dat Aimerance mij qua levensvreugde nog wat kon leren. Ik vond het jammer dat een slimme, opgewekte meid als zij zich een weg moest boksen naar een beter leven via Kaukasische mannen van middelbare leeftijd. België vond ze oké, liet ze zich ontvallen, al was Zwitserland haar voorkeursbestemming. Of ze nog zwarte vrouwen kende die hierheen wilde komen, wilde ik weten. "O ja," antwoordde ze enthousiast, "al mijn zusters en vriendinnen." "Het is hier ook niet allemaal melk en honing", probeerde ik. "Het regent voortdurend. De helft van mijn kennissen gaat ten onder aan nekzeer, eenzaamheid of zielenpijnen." Dat bericht viel in dovemansoren; Aimerance leek simpelweg niet te kunnen geloven dat niet iedereen hier aldoor blaakte van levensvreugde. Ik begon te beseffen dat het land waarop wij sakkeren, met zijn files en zijn circulatieplannen, voor miljoenen mensen nog altijd een verre droom blijft. Daaraan moet ik denken, nu ik voor de kaart sta van het prachtige continent waaraan Aimerance verbeten probeert te ontsnappen. Het is alweer een hele poos geleden dat ik nog van haar gehoord heb. "A mon prince du Qatar," was het laatste dat ik op haar Facebook zag passeren, "je pense à toi sans que je ne t'ai déjà vu."Ik hoop dat dat iets is geworden. Ik hoop dat het goed gaat met Aimerance en wens haar trotse dochters toe, die groot kunnen dromen zonder een beroep te moeten doen op gammele boten en liefdesverhalen. JEAN-PAUL MULDERSMet mijn vingertoppen streel ik de Rode Zee en het Atlasgebergte. Ik droom van de Nijlmonding en van de oorsprong van de Kongostroom