Louis Pato, Maria Gomes 2004, Beiras Branco (Portugal, 6,82 euro)
...

Louis Pato, Maria Gomes 2004, Beiras Branco (Portugal, 6,82 euro)Jo De Poorter : De minste van de drie. Deze wijn vind ik saai, te droog, met weinig diepte, platjes. Vijf op tien. Zijn prijs : zo'n 7 euro ? Frank Van der Auwera : Maria Gomes is niet het liefje van Louis, maar een doorgaans supergeurig druivenras. Deze wijn oogt kristalhelder groengeel met veel schittering. Aantrekkelijke maar wel erg rijpe neus van gestoofde peer en appel, Luikse siroop en veel zoete snijbloemen. De smaak staat daar haaks op, want heel zesty limoenfris, onder meer het gevolg van de nabijheid van de Atlantische Oceaan. Toch opnieuw honing in de afdronk. De wijn worstelt met deze ambivalentie : de geur suggereert halfzoet, de smaak is sec. Pintas 2003, Douro (Portugal, 47 euro)JDP : Deze wijn krijgt zes op tien. Kruidig, zoet maar toch een tikje wrang, in totaliteit weinig diepte. De prijs raam ik op 13 euro. FVDA : Mijn troetelfles. Achter deze exclusieve cuvée (productie van amper 5500 flessen) zit de groep Wine & Soul, in casu de twee oenologen Sandra Tavares Da Silva en Jorge Serôdio Borges. De minimalistische look van de fles verbergt een heel sterk product, dat nog pakken potentieel bezit. Afkomstig van ruim zeventig jaar oude stokken en achttien maanden gelagerd op (Franse) eik. Blauwrood, olietranend en briljant. Het boeket : blauwe en rode bessen, kaneel, gesausde tabak, nog piepjong. De smaak : lekker vet en rijp zoals Australische wijn, met een fruitmand rode bessen en blauwe pruimen. 'Witpeperige', nog door tannine gedomineerde finale. Mooi en modieus, maar helaas ook modieus duur. Casa dos Zagalos, Tinto Reserva 2002, Alentejo (Portugal, 17,10 euro)JDP : Mijn nummer één : prachtige wijn, mooie volle smaak, kruidig. Een beetje hout, maar vooral een heerlijke waaier van smaken. Stevig en tegelijk ook zacht. Acht op tien. Zijn prijs : rond de 20 euro ? FVDA : De beide autochtone druivenvariëteiten tinta roriz en trincadeira worden deels op inox en deels op eik 'opgevoed'. Het resultaat ? Intens diep robijnrood, met een traag tranenspoor. Aromatisch nazomerend, met impressies van melkchocolade, hazelnoot, toffee, crème brûlée, specerijen en rijpe rode bessen. Strakker en steviger in de mond, met licht gekonfijte kersen en krieken. Geprononceerde frisse zuren. Noterige tanninefinale. De 14 procent alcohol proef je verbazend genoeg helemaal niet. Vooral als maaltijdwijn interessant. Een verdienstelijk amateur die zijn hobby minstens één keer per dag beoefent. Meestal een glas bij de maaltijd, 's middags en 's avonds. En één glas champagne of goede witte wijn voor een opname. Met een dagelijks programma is dat dus een extra glas per dag. Wegens weinig bergruimte en een zeer matige consumptie thuis : slechts enkele kisten, onder het aanrecht. Geen. Of correcter : een tot wijn verwerkte druif. Italië en Zuid-Afrika. In een restaurant probeer ik niet meer dan 50 euro uit te geven. Meer vind ik onzin. Ik hou niet zo van hoge uitzonderingen, maar mik eerder op een hoog gemiddelde. De Franse zanger Dave heeft me, toen ik in Parijs woonde, aangeraden om nooit een wijn te kopen onder de honderd Franse franc. Zeshonderd Belgische frank toen. Ik heb me daar altijd aan gehouden en ben er nooit slecht mee gevaren. Wijnen : Wijnhuis Jeuris, Schaapsweg 2, 3550 Heusden-Zolder, 011 42 89 07 en Wallenstraat 31, 8800 Roeselare, 051 222 850, kris@wijnhuisjeuris.be, www.wijnhuisjeuris.be Door Frank Van der Auwera