Hij had me gevraagd hoe het ging. Ik had hem geantwoord dat het een vrij bewolkte dag was. "Daar heb ik iets voor", mailde hij. Nog dezelfde dag kwam hij ermee langs. Een in krantenpapier ingepakt cd'tje, met één nummer erop. Mr. Blue Sky, van de seventiesgroep ELO. Ik glimlachte. Het was een lief en leuk gevonden antwoord op mijn 'bewolkte dag'. Hij hield vol. "Echt. Het helpt." En ik glimlachte nog eens. Maar toen gebeurde het. De volgende ochtend, toen ik nog steeds met bewolkte geest de auto instapte en het nummer opzette. Een klein wonder. Bij elk akkoord trok mijn hemel verder open. Getoonzette Prozac. Glimlachen, huilen, ik deed het allemaal tegelijk. Een catharsis die zelfs Aristoteles overtrokken zou vinden. Mijn geheime wapen is het sindsdien. En ik ben er zuinig mee. Enkel te gebruiken bij hardnekkige bewolking, mist of neerslag.
...