Hebt u ook zo'n hekel aan die grijze, eentonige februaridagen ? Ik wel. Aan het eind van een lange winter û winters duren mij áltijd te lang û heb ik schoon genoeg van sneeuw, regen en koude. Geef mij maar de zon. En daar begin ik al heel vroeg op te hopen. Vanaf half januari loop ik elke dag even door de tuin, een minitoertje, want ik heb ook maar een minituin. Komt er nog niets piepen ? Zie ik de eerste bloemhoofdjes ? Groot is mijn vreugde als de eerste sneeuwklokjes en krokussen de nog slapende tuin voorzichtig kleur geven. En ik ga helemaal opleven als de narcissen en tulpen komen kijken ! Eindelijk...
...

Hebt u ook zo'n hekel aan die grijze, eentonige februaridagen ? Ik wel. Aan het eind van een lange winter û winters duren mij áltijd te lang û heb ik schoon genoeg van sneeuw, regen en koude. Geef mij maar de zon. En daar begin ik al heel vroeg op te hopen. Vanaf half januari loop ik elke dag even door de tuin, een minitoertje, want ik heb ook maar een minituin. Komt er nog niets piepen ? Zie ik de eerste bloemhoofdjes ? Groot is mijn vreugde als de eerste sneeuwklokjes en krokussen de nog slapende tuin voorzichtig kleur geven. En ik ga helemaal opleven als de narcissen en tulpen komen kijken ! Eindelijk... Maar voor de volle bloemenpracht is het dan nog wachten op enkele dagen écht zonnig en lekker warm weer. Zoals enkele weken geleden, heerlijk was dat. Dan ben ik niet meer te houden : uit de winterschoenen, weg die dikke jas en dito sokken. Het is tijd om me weer helemaal over te geven aan het blotevoetengevoel. Zegt het u niets ? Zon, blote voeten en dan vakantie. Zo zie ik dat. Dan zet ik alvast het tuinmeubilair buiten, haal bloemen in huis, zet een glaasje rosé klaar. Koesteren wil ik dat gevoel van lekker vrij en zorgeloos genieten. Onwillekeurig denk ik nu aan al die Vlamingen die een optrekje in het buitenland kopen. Niet zomaar een vakantiehuis of een buitenverblijf, maar met de bedoeling om er gasten te ontvangen. Je hoort het almaar vaker : jonge mensen nog die hun jachtige baan opzeggen, om een bed & breakfast te beginnen in het zuiden van Frankrijk. Of in Italië. Of zelfs in Marokko. Zoals Delphine Mottet en Jean-François Claeys, twee jonge Brusselaars die in Marrakech hun droomhuis vonden : een oude riad, die ze compleet renoveerden (pag. 20). Voor het interieur kozen ze voor een subtiele mengeling van authentiek Marokkaanse elementen en strakke westerse accenten. Design en ambacht onder één dak verenigd. Zelfs wie gewoon kamers wil verhuren, besteedt oneindig veel aandacht aan het interieur. Meubelen zijn nooit zomaar toevallig samen gezet. In internationale woonmagazines wordt de toekomst van designhotels stilaan in twijfel getrokken. En misschien krijgen ze gelijk, maar als je de logeeradressen ziet die wij in dit nummer verzamelden, moet je vaststellen dat interieurdesign ongelooflijk belangrijk is geworden. Design is de visualisatie van een totaalconcept als het Hi-Hotel (pag. 28), het geeft persoonlijkheid aan een logement als het Domaine des Andéols (pag. 24) en karakter aan de Sweni Lodges (pag. 32). Toegegeven : het zijn niet de goedkoopste plekken (originaliteit en persoonlijkheid hebben een prijs), maar het zijn échte droomadressen, top qua locatie en top qua interieur. Om helemaal in die vakantiesfeer te blijven, hebben we voor deze Zomerwonen resoluut de internationale kaart getrokken. Met twee reportages uit de Ver-enigde Staten, interieurs in steden die op zich al een zomergevoel oproepen : het Californische Venice Beach (pag. 62) en San Francisco (pag. 54). Het eerste zeer sober, rechtlijnig en met een oosterse sfeer ; het tweede flamboyant, overdadig en kleurrijk. Er is geen grotere tegenstelling denkbaar en toch zijn ze allebei zeer hedendaags. Net zo hedendaags als de riad die de Brusselse interieurspecialiste Agnès Emery in Marrakech (pag. 36) inrichtte en die een bijna ingetogen sfeer heeft. Want als er iets typerend is voor de huidige trend, dan wel dat zeer uiteenlopende stijlen tot een harmonieus geheel worden gecombineerd. Een trend die zelfs wordt doorgetrokken tot in de tuin. Zo groeien in de Henegouwse eilandentuin van Guy Vandersande en Francis Peeters exoten van over de hele wereld (pag. 72). Hilde Verbiest