Voor je voet aan de grond zet in Vietnam kun je maar beter weten hoe het verkeer in elkaar zit. Regel één : niemand stopt, iedereen maakt lawaai. Regel twee : alleen wat zich vóór je afspeelt, telt. Omkijken is tijdverlies. Die twee principes gelden trouwens voor de hele maatschappij : Vietnamezen zijn bezige mieren, altijd aan het werk. De toekomst, daar gaat het om, over het verleden maken ze weinig drukte. Wat gebeurd is, is voorbij. Geen rancune, geen geklaag over oorlogen. Integendeel, trots vatten ze hun identiteit samen : "Niemand krijgt ons klein. De wrede Mongolen probeerden het driemaal, de Chinezen kwamen zo vaak als de tyfoon, de Fransen beten in het zand, de Japanners hebben we verjaagd, het grote Amerika moest afdruipen, de Cambodjanen dreven we terug. In oorlog zijn we taai, slim en onzichtbaar. En in vredestijd is iedereen welkom."
...