Jan Smits en Kathy Alliet belandden niet alleen via een omweg in het kleine dorp, maar ook in het interieurvak, want ze studeerden rechten. Het toeval wees hen de weg naar de interieurdesign. "Tijdens onze stageperiode reisden we naar Barcelona en stapten daar een interieurzaak binnen waar we meteen weg waren van het Spaanse design, dat toen bij ons nog vrij onbekend was", legt Jan uit. Ze beseften nog niet dat dit precies hun leven zou veranderen. "Eind van dezelfde maand bezochten we al een professionele designbeurs in Valencia en voor we het goed en wel beseften, stapten we nog een maand later in het interieurvak", vult Kathy hem enthousiast aan. Ze studeerden wel af, maar van de juridische carrière kwam er niets in huis.
...

Jan Smits en Kathy Alliet belandden niet alleen via een omweg in het kleine dorp, maar ook in het interieurvak, want ze studeerden rechten. Het toeval wees hen de weg naar de interieurdesign. "Tijdens onze stageperiode reisden we naar Barcelona en stapten daar een interieurzaak binnen waar we meteen weg waren van het Spaanse design, dat toen bij ons nog vrij onbekend was", legt Jan uit. Ze beseften nog niet dat dit precies hun leven zou veranderen. "Eind van dezelfde maand bezochten we al een professionele designbeurs in Valencia en voor we het goed en wel beseften, stapten we nog een maand later in het interieurvak", vult Kathy hem enthousiast aan. Ze studeerden wel af, maar van de juridische carrière kwam er niets in huis. Jan voelde zich van jongs af aan geboeid door architectuur. "Bovendien is mijn vader architect, maar van hem mocht geen van zijn drie kinderen architect worden. Als kind doorbladerde ik wel alle architectuurtijdschriften die in onze bus belanden. Ik was weg van grondplannetjes die ik zo graag uitpluisde. Ik ging echter rechten studeren, maar tuimelde dus via die trip naar Barcelona toch in dit vak." Jan en Kathy bouwden hun zaak Past-Partoe uit in hartje Mechelen. "In een mooi oud, maar toch wat krap bemeten pand", legt Kathy uit, "bovendien was ook het laden en lossen in een binnenstad moeilijk. We dachten ook dat de kinderen wel zouden genieten van het leven in een rustiger omgeving. Dus gingen we uitkijken naar iets anders, weg van de stadsdrukte." Aanvankelijk vatten ze het plan op om een nieuw pand op te trekken. Tot Jan deze oude pastorie vond in Heindonk. Het is een typische pastoorswoning uit het begin van de twintigste eeuw, opgetrokken in een traditionele baksteenarchitectuur. Vermoedelijk werd een oudere pastorie herbouwd. Het pand heeft een aantrekkelijke neorenaissance architectuur waarvan zelfs de prachtige tuinmuur bewaard bleef. "We vonden het oude pand meteen aantrekkelijk en mysterieus. Omdat we expositieruimte nodig hebben, besloten we om ernaast een nieuw volume op te trekken in een hedendaagse stijl. Het oude pand bleef mooi bewaard en werd hersteld, zonder nieuwe doorbrekingen. Beide volumes contrasteren en zijn terzelfder tijd goed op elkaar afgestemd", meent Jan. Dat nieuwe gebouw is niet zozeer origineel qua compositie, maar wel qua afwerking, want het betreft een houten skeletbouw, buiten bekleed met donker gebeitste planken. Het lijkt wel een hedendaagse schuur. Door hout te gebruiken was de constructie ook minder duur dan een betonnen structuur. Het hout past trouwens beter bij de antieke pastorie. Het oude gebouw werd wel grondig opgefrist. "Want het was donker en telde veel kleine kamers. We hebben wel veel bewaard, zoals de oude vloeren met mooie cementtegels, die nu met de strakke muren voor een hedendaags decor zorgen", vertelt Kathy. Jan wilde het gebouw ook visueel wat verruimen : "Want ik hou ervan om de architectuur wat open te trekken, zonder de hele structuur te veranderen. Je hebt dus nog de afzonderlijke ruimten, maar we lieten de deuren verwijderen en de doorgangen verhogen, precies om extra doorzichten te creëren." De houten deuren werden ook vervangen door glazen deuren waarvan het ijzeren frame zwart werd geschilderd. Het interieur steekt trouwens vol contrasten tussen zwart en wit. "We houden daarvan. Contrasten vind je ook terug in de combinatie van oud en nieuw, van glad en ruw, klassiek en hedendaags, licht en donker. Ik vind niet dat een woning overal even klaar moet zijn. Daarom zijn er donkere gangen die je precies naar het licht zuigen. Dat vergroot het verrassingseffect", aldus Jan Smits. Kathy wijst er ook op dat ze bij de inrichting van een woning steeds zorgen voor een stijleenheid : "Zodat je overal een beetje dezelfde kleuren en materialen ziet als je erdoor stapt. Dit vergroot de harmonie en de kracht." De woning en showroom lopen min of meer door elkaar. Op die manier zie je niet alleen van welke meubelen en objecten Kathy en Jan houden, maar leer je ook hun stijl kennen, die ze hanteren bij het inrichten van woningen. Voor meer info : www.pas-partoe.beDoor Piet Swimberge Foto's Jan Verlinde