Yves Dooms, natuurlijke lijnen

Volgens ouwe rot in het vak Yves Dooms bestaat er maar één manier om vrouwen te kleden : in maatwerk of 'couture à la carte'. Al in 1971 verkocht Dooms in zijn boetiek in de Brusselse Louiza-wijk exclusief Chloé en Christian Aujard. Ruim tien jaar later vinden we hem terug in de Jean Stassartstraat : in een miniboetiek die eigenlijk één grote paskamer is. Daar is nog altijd zijn hoofdkwartier.
...

Volgens ouwe rot in het vak Yves Dooms bestaat er maar één manier om vrouwen te kleden : in maatwerk of 'couture à la carte'. Al in 1971 verkocht Dooms in zijn boetiek in de Brusselse Louiza-wijk exclusief Chloé en Christian Aujard. Ruim tien jaar later vinden we hem terug in de Jean Stassartstraat : in een miniboetiek die eigenlijk één grote paskamer is. Daar is nog altijd zijn hoofdkwartier. Dooms legt de leer van de hedendaagse modescholen naast zich neer en houdt zich aan zijn geloof : de vrouwelijkheid van de vrouw benadrukken door rekening te houden met haar natuurlijke lijnen, zodat ze al haar troeven kan uitspelen. Hij is dus een couturier-créateur in de klassieke zin. Zijn collecties hebben altijd een supervrouwelijke look ; zijn ontwerpen zijn tijdloos : feestelijke avondjurken, cocktailjurkjes, bruids- en baljurken in de rijkelijkste materialen : kant, crêpe georgette, satijnzijde en kant-op-tule. De discrete Dooms ontwierp bijvoorbeeld de nachtblauwe jurk in crêpezijde met kraag in organza die prinses Mathilde droeg tijdens haar verlovingsfeest, en het geborduurde flanellen ensemble dat ze droeg tijdens de Blijde Intrede in Leuven. Naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van zijn werk als modeontwerper lanceerde hij een nieuwe eau de toilette onder zijn naam. Gerald Watelet (40) heeft een culinair verleden. In een vorig leven was hij maître d'hôtel in het sterrenrestaurant Villa Lorraine. En dat hij omstreeks die tijd Belgisch kampioen salondansen was, wil hij soms ook graag geweten hebben. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en in 1988 richt hij met een financiële partner zijn couturehuis op. In 1989 geeft hij zijn eerste modeshow en in september 1991 showt hij op de Belgische ambassade in Parijs. Zijn eerste moment van glorie beleeft hij in maart 1993, als koningin Fabiola in Brussel op zijn defilé verschijnt, samen met Paola, toen nog prinses van Luik. Een van verrukking zwijmelende Watelet neemt het boeket van de bruid (witte tulpen) en overhandigt het aan de koningin. Vanaf die tijd is het Belgisch koningshuis discreet maar trouw klant bij Watelet. Een klandizie tot op heden, want hij kleedt geregeld de prinsessen van de koninklijke families van België en Luxemburg. Zo zien we op de bruiloft van prins Laurent met Claire Coombs een stralende Mathilde in een beeldig roze ensemble van Watelet. In de jaren '90 verovert hij Rome, Parijs, New York en Moskou, maar in 1996 komt er een dip. Even later is hij er weer met zijn tweede lijn Almost Couture die ook in zijn Maison op de Louizalaan verkocht wordt. Begin dit jaar neemt hij een aantal ' petites mains' over van het inmiddels opgedoekte atelier van Yves Saint Laurent en opent een eigen Salon in Parijs, rue François 1er. Watelet blaakt van zelfvertrouwen : de voortekenen waren nog nooit zo goed. Talrijke cliënten van Yves Saint Laurent tonen belangstelling voor zijn werk. Zijn stijl is er één van samenhangende, tijdloze luxe, en niet alleen voor prinsessen. In Antwerpen dekt 'Belgisch ontwerper' stilaan een pan-Europese lading, in Brussel was het nooit anders. De Noord-Franse ontwerpster van bruidsjurken Johanne Riss verzeilde er in 1988, na een tussenstop in Parijs. Haar eerste ontwerp was een spraakmakende jurk van lycra, nu ontwerpt ze in het 'burgerlijke' Brussel voor koningsfamilies, politici en andere bekendheden. Riss hoort tot de top inzake bruidsjurken, bekend om hun klassieke vrouwelijkheid en uniform kleurengebruik. Met een kantoor, showroom en flagship store op de Nieuwe Graanmarkt, heeft Riss klanten als Bergdorf Goodman, Barneys (Los Angeles) en Le Bon Marché (Parijs). Ze hoopt dat ook Armenen zich ooit haar collectie kunnen veroorloven. Natan is genoemd naar Paul Natan die in 1930 op de Louizalaan 158 in Brussel een Maison de Couture opent. Drieënvijftig jaar later neemt pas afgestudeerd interieurarchitect Edouard Vermeulen (46) uit Ieper de zaak over en een jaar later, in 1984, presenteert hij zijn eerste collectie, hoofdzakelijk avondjaponnen en ceremoniekleding. Gaandeweg vindt hij zijn persoonlijke stijl en in 1986 stelt hij de lijnen Natan Diffusion en L'Entracte de Natan voor, plus een collectie accessoires. De mode van Edouard Vermeulen is stijlvol, sober en uitermate flatterend voor het vrouwelijk silhouet. Zijn succes bereikt nooit geziene toppen bij het huwelijk van Filip en Mathilde in december 1999. Ook Claire Coombs en Justine Henin trouwen in een creatie van Edouard Vermeulen. Maxima Zorreguieta kondigt haar huwelijk aan met de Prins van Oranje in een rode jurk van Natan. Voor al haar Blijde Intredes en andere gelegenheden bedenkt Vermeulen het juiste pakje. Ook na haar huwelijk blijft Maxima Natan trouw : als ze bekend maakt dat ze zwanger is, draagt ze iets van Natan. Intussen kleedt hij ook leden van het Zweedse (onder wie koningin Silvia) en het Nederlandse koningshuis (onder wie prinses Laurentien). In november 2000 wordt hij officieel hofleverancier. In de loop van de jaren komen er Natan boetieks bij in Antwerpen, Luxemburg, Parijs, Knokke, Düsseldorf, Maastricht en nog twee in Brussel : in de Naamsestraat en de Antoine Dansaertstraat. Vermeulen ontwerpt nu vijf lijnen : Edouard Vermeulen, Natan Couture, Natan Maille, Natan Jeans en Natan+. In 2001 bedroeg zijn omzet elf en een kwart miljoen euro. Zowat twintig jaar geleden was een creatie van Nina Meert de ultieme trouwjurk. Haar ontwerpen waren van het fijnste linnen en de kostbaarste zijde en uitgevoerd in het kleurenpalet van haar vader, een kunstschilder. De kunstzinnige Nina (zij studeerde muziek, tekenen en toneel) zette haar eerste stapjes in de mode bij Emillio Pucci in Florence en bij Cacharel in Parijs. Een kleine kwarteeuw geleden opende ze een couturehuis in Brussel en een in Parijs. Haar romantische kanten jurken werden gekocht door Saks op Fifth Avenue in New York, de vorstenhuizen van Liechtenstein... Isabelle Adjani, prinses Astrid, Meryl Streep en onze huidige koningin waren trouwe klanten. In 1981 kreeg Nina Meert in Monte-Carlo de Fil d'Or voor haar vlascreaties. Haar naam prijkte toen naast die van Giorgio Armani, Mila Schön, Valentino en Romeo Gigli. De voorbije jaren werd het stiller rond Meert, maar nu is ze er weer helemaal. In haar prêt-à-portercollectie voor de komende winter zitten enkele prachtstukken. Al meer dan vijf jaar creëert Mieke Cosyn (46) bruidsjurken vanuit haar atelier achter haar boetiek in de Leon Lepagestraat in Brussel. Telkens gaat het om unieke creaties die op het lijf van haar klanten geschreven zijn. Haar stijl is gracieus en sober, krachtig en gevat. Aangemoedigd door het succes van haar bruidsjurken, breidde ze haar aanbod uit met een feest- en cocktailcollectie : exclusieve creaties, al dan niet op maat gemaakt, waarbij nobele materialen zoals zijde centraal staan. Op nog drie andere plaatsen wordt haar werk verkocht : Hasselt, Brugge en Lier. "Wanneer je iets unieks wilt brengen, is het de kunst om klein te blijven", vindt Cosyn.