BRUGGE IS EEN WERELDSTAD OP MENSENMAAT. Als student in Brussel genoot ik ook van de internationale omgeving, maar ik miste de leefbaarheid die Brugge kenmerkt. Ik woon er nu tien jaar, en in die tijd ben ik me een echte Bruggeling gaan voelen. Zelfs met mijn geboortestad Tielt heb ik eigenlijk nooit zo'n innige band gehad.
...

BRUGGE IS EEN WERELDSTAD OP MENSENMAAT. Als student in Brussel genoot ik ook van de internationale omgeving, maar ik miste de leefbaarheid die Brugge kenmerkt. Ik woon er nu tien jaar, en in die tijd ben ik me een echte Bruggeling gaan voelen. Zelfs met mijn geboortestad Tielt heb ik eigenlijk nooit zo'n innige band gehad. IN FAMILIERELATIES GAAT KWALITEIT BOVEN KWANTITEIT. Als CEO van het Kortrijkse technologiebedrijf Barco zat mijn vader vaak in het buitenland en kwam hij zelden voor tien uur 's avonds thuis, maar dat heb ik nooit als een gemis aangevoeld. Als hij er was, dan was hij er ook voor tweehonderd procent. Bovendien had ik ook altijd een uitstekende band met mijn oudere broer Henk, zodat het huiselijke nest altijd warm en geruststellend aanvoelde. IK GA NIET VOOR VOLDOENDE, MAAR VOOR UITMUNTEND. Thuis werden we aangemoedigd om de lat zo hoog mogelijk te leggen, en dat is mettertijd een evidentie voor mij geworden. Ook toen ik zelf bij Barco ging werken. Ik was dan wel de zoon van de grote baas, ik wilde mijn eigen strepen verdienen. Buitenstaanders concluderen al gauw dat je het gemakkelijker hebt dan anderen, maar tegen zulke opmerkingen was ik opgewassen. Daarvoor kende ik mijn eigen inzet en verdiensten te goed. ALS KIND DROOMDE IK ER AL VAN OM ONDERNEMER TE WORDEN. Een cultuurhistorisch project als het Historium geeft me een kans om die ondernemingslust te combineren met mijn nieuwsgierigheid naar technologie en innovatie, en met mijn interesse in geschiedenis. Uiteindelijk gaat het daarom : het vinden van een kruispunt waarop al je interesses samenkomen. HET VALT ME OP HOE WEINIG MENSEN VERANDEREN DOORHEEN DE EEUWEN. Ik verslind al jaren geschiedenisboeken, en die leren me dat onze dromen, angsten en verzuchtingen eigenlijk nauwelijks veranderen. Denk maar aan de klachten over de jeugd van tegenwoordig, of aan gevallen van economische overmoed : die zijn van alle tijden. De geschiedenis herhaalt zich niet, maar we leren minder van het verleden dan we willen denken. TECHNOLOGIE MOET TEN DIENSTE STAAN VAN DE MENS. Als burgerlijk ingenieur was ik een early adopter van smartphones en de iPad, maar zulke snufjes bieden dan ook een echte meerwaarde. Ook in het Historium moet dat het sleutelwoord zijn : niet zomaar uitpakken met vooruitstrevende technologie, maar die aanwenden om bepaalde effecten en inzichten op te roepen. Techniek in functie van de mens - dat moet de stelregel zijn. EEN INSPIRERENDE PLEK IS HET DEUTSCHES AUSWANDERERHAUS IN BREMERHAVEN, een museum over de Duitse emigratie naar de Verenigde Staten en Canada in de negentiende eeuw. De collectie bestaat uit saaie overheidsdocumenten, maar bezoekers volgen er het hele traject dat mensen destijds aflegden. Van een negentiende-eeuwse kade en een oceaanstomer tot de immigratiedienst op Ellis Island in New York. Zo'n multimediale ervaring willen we ook in het Historium aanbieden : het Brugge van 1435 proeven alsof je er middenin staat. DE TOEKOMST VAN BRUGGE MOET EVEN BELANGRIJK ZIJN ALS HET VERLEDEN. We hebben hier een prachtig toeristisch product, maar ook vernieuwing en ontwikkeling verdienen onze aandacht. Initiatieven als het Concertgebouw en het Historium stemmen me wel optimistisch. Die bewijzen hoe ook een historische stad een voortrekkersrol kan spelen. Hans Vandamme (38) is een virtual-realityexpert en gedelegeerd bestuurder van het Historium, een nieuwe cultuurhistorische attractie op de Brugse Markt. Een multimediaal parcours zal bezoekers er onderdompelen in de stad van de middeleeuwen. De opening vindt plaats in het najaar. Vandamme zat van 2004 tot 2006 ook de Brugse afdeling van de Junior Chamber International voor, waar hij een denktank rond de toekomst van Brugge oprichtte. Info : www.historium.be Door Wim Denolf - Foto Géraldine van Wessem