Stel: je bent Anna Scott, een oogverblindende Amerikaanse schoonheid en de meest glamoureuze actrice ter wereld. In Londen stap je incognito een obscure winkel van reisboeken binnen en de wat wereldvreemde eigenaar kiepert prompt een glas sinaasappelsap over je heen. In de film beloont Anna William - want zo heet de innemende sukkel - door hem vol op de mond te zoenen. Onwaarschijnlijk, zei u? Niet als de sukkel gespeeld wordt door Hugh Grant, één en al tobberige jongensachtige charme en met van dat haar waar je met je blote voeten doorheen zou willen waden. Grant is een Merchant-Ivory-versie van Clark Kent, het soort man dus dat je veel vergeeft. Vraag maar aan Liz Hurley, zijn eeuwige verloofde, die spitsroeden moest lopen tussen flitsende paparazzi nadat Grant het wat ongelukkige idee had om zich na een lange werkdag in Hollywood te ontspannen op de voorbank van zijn witte BMW, in het gezelschap van het Sunset Strip-hoertje Divine Brown. Een andere man zou na zo'n incident een paar maanden vakantie nemen op een onbewoond eiland. Niet zo Grant, die de ronde van de meest bekeken Amerikaanse talkshows deed en daar een nummertje boetvaardigheid weggaf waar Bill Clinton een punt aan kon zuigen. "I'm not one to go around blowing my own horn" zei hij tegen Jay Leno. Probeer dat maar eens te vertalen zonder iets van het innuendo te verliezen... Hollywood was zo geschokt dat de release van Nine Months, Grants Amerikaanse debuut, een paar maanden vooruitgeschoven werd, kwestie van zoveel mogelijk munt te slaan uit de gratis publiciteit.
...