Het is me een paar keer overkomen dat een van mijn gesprekspartners zijn hand op mijn (naar mijn maatstaven zeer redelijke) buik legt en " Happy Bouddha ! " zegt, waarna het gezelschap, als altijd, in een warme, hartelijke lach schiet. Een van de favoriete godsdienstige beelden van Vietnam is niet toevallig een mollige figuur die schaterlachend op de grond leunt. Toch mooi zo'n opgewekte godheid, met geen stokken op een kruis te krijgen, ver van alle lijden, schuld en boete.
...

Het is me een paar keer overkomen dat een van mijn gesprekspartners zijn hand op mijn (naar mijn maatstaven zeer redelijke) buik legt en " Happy Bouddha ! " zegt, waarna het gezelschap, als altijd, in een warme, hartelijke lach schiet. Een van de favoriete godsdienstige beelden van Vietnam is niet toevallig een mollige figuur die schaterlachend op de grond leunt. Toch mooi zo'n opgewekte godheid, met geen stokken op een kruis te krijgen, ver van alle lijden, schuld en boete. Voor wat het compliment betreft : boeddha : verre van, maar happy, welja, als ik in Vietnam rondreis zeker. Dat is niet eens moeilijk in dit onnoemelijk opgewekte, goedlachse, vriendelijke land. In de tien weken die ik er de laatste anderhalf jaar doorbracht, heb ik letterlijk duizenden hello's en glimlachen mogen ontvangen, tegen niet één onvriendelijke, laat staan bedreigende blik. Het volstaat om het leven te observeren in de cafés en restaurants om te weten dat deze joie de vivre niet alleen ter wille van toeristen geldt, ook onderling gaat het er goedlachs aan toe. Vermijd de paar toeristische getto's en je wordt overal als een welkome gast ontvangen. Geregeld word je mee uitgenodigd aan tafel. Het boeddhisme zal zeker een rol spelen in die levenskunst. Maar het helpt natuurlijk ook dat er zoveel is om opgewekt over te zijn. Het klimaat. De economie, die schiet vooruit (zo'n zeven procent groei per jaar), er wordt zwaar geïnvesteerd in infrastructuur. Het is een jong land (40 procent is jonger dan veertien). De politiek blijft ver op de achtergrond, politie is nauwelijks in het straatbeeld te zien. Het eten is schitterend. Andere opvallende eigenschap : het vermogen tot harmonieus samenleven. Je merkt dit nog het best in het verkeer. Eigenlijk hebben de grootsteden van Vietnam zowat het efficiëntste verkeer van de wereld. Niet te geloven hoeveel bromfietsen er rijden en hoe vlot dat allemaal gebeurt. Op het eerste gezicht is het verkeer een onontwarbaar kluwen. Oversteken lijkt een compleet onmogelijke opdracht. Tot je het probeert, dan merk je hoe moeiteloos de stroom om je heen glijdt, zolang je geen bruuske bewegingen maakt. Het bromfietsje - meer dan tien miljoen stuks - wordt ook uiterst efficiënt gebruikt : zonder probleem met zijn vieren op één tweewieler, eenden, glasramen, alles wordt ermee vervoerd. Ik heb net 2500 kilometer met zo'n brommer door Vietnam gereden : het is een fantastische ervaring. Nog zoiets : de elegantie, soepelheid, zelfbeheersing van de Vietnamezen. Hun fysiek helpt hen daar zeker bij : klein, rank, soepel in de gewrichten, het lange zwarte haar van de meisjes. De schooluniformen maken indruk : lange, luchtige, witte gewaden voor de meisjes, waarvan je er elke dag honderden van ziet heen- en weer rijden naar school, soms met hun tweeën op één fiets. In Vietnam verblijven is een unieke, hartverwarmende ervaring. Ik hoop dat dit in de beelden tot uiting komt. TEKST EN FOTO'S MARC GOLDCHSTEIN