De Antwerpse kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven bouwt haar oeuvre op rond een tema dat algemeen omschreven kan worden als "vrouw en mytologie". Dat tema benadert ze niet vanuit een eendimensionele feministische hoek : Van Kerckhoven zoekt naar de verborgen levens van de vrouw, naar de mytes van de vrouwelijke kracht, naar de fabels rond macho- en vrouwelijke erotiek, naar de mytologie van het vrouwelijke model. Op die zoektocht komt ze onvermijdelijk ook op het terrein van de chaos, als ruimte van onbeperkte vrijheid en de br...

De Antwerpse kunstenares Anne-Mie Van Kerckhoven bouwt haar oeuvre op rond een tema dat algemeen omschreven kan worden als "vrouw en mytologie". Dat tema benadert ze niet vanuit een eendimensionele feministische hoek : Van Kerckhoven zoekt naar de verborgen levens van de vrouw, naar de mytes van de vrouwelijke kracht, naar de fabels rond macho- en vrouwelijke erotiek, naar de mytologie van het vrouwelijke model. Op die zoektocht komt ze onvermijdelijk ook op het terrein van de chaos, als ruimte van onbeperkte vrijheid en de bron van alle kreativiteit. Die chaos (vrouwelijk van geslacht) creëert het leven, maar ook de dood. Het verschijnsel "dood" wordt in onze westerse visie beschouwd als een onherroepelijk einde, als iets dat kompleet buiten het leven staat, maar Van Kerckhoven vindt, mét Bataille, de dood een uitdaging, iets waar we niet zonder kunnen en die dezelfde verlichtende kracht heeft als het leven. In een tentoonstelling die momenteel te zien is in de Antwerpse Zeno X Gallery wordt heel die broeiende tematiek, vol van tegenstellingen die elkaar niet kunnen missen, gekristallizeerd in een reeks grote werken. Anne-Mie Van Kerckhoven vertrok van de Kristusfiguur, een Jezus die wonderen verricht en lijdt. Die symboliek geeft zij gestalte via een vrouwelijk model dat op een helende, verzorgende manier omgaat met een geraamte, de dood. De rituelen van de vrouw en de dood, van goed en kwaad, zijn gegraveerd in fluorescerende plexi-platen : het leven aan de ene, de dood aan de andere kant. Maar door de doorzichtigheid van het materiaal komen ze bij elkaar. Op een tweede laag achter het plexiglas schilderde Van Kerckhoven de derde, ongrijpbare figuur van de drievuldigheid : het is zowel de geest die de aardse begrippen als "dood" en "leven" overstijgt als de oer-vrouw die haar borsten aanbiedt. De derde laag tenslotte is het eigenlijke dragende kader, voor elk van de acht tentoongestelde werken in een andere vorm en verhouding. Zo zijn er dus acht staties te zien in Zeno X, luisterend naar titels als "Het Lege Graf", "Kruisweg en Kruisiging", "wij weten dat deze Getuigenis waar is". Het is een beklijvende tentoonstelling en een belangrijke stap in het artistieke proces dat Anne-Mie Van Kerckhoven doormaakt : haar fascinatie voor de kracht van de vrouwenfiguur krijgt nu het gezelschap van de Dood. De rituelen van vrouw-zijn en doodgaan lopen door elkaar : Eros en Thanatos gingen zelden zo innig met elkaar om als in dit werk. Anne-Mie Van Kerckhoven in Zeno X Gallery, Leopold De Waelplaats 16 in Antwerpen, tot 30 juni. Info : (03) 216.16.26. "Het Lege Graf" van Anne-Mie Van Kerckhoven : het leven geneest de dood.