V erdomme toch, verleden week wist ik van niks en nu ben ik keel- kankerpatiënt", schrijft een man met wie ik zo'n beetje bevriend ben geraakt. Griezelberichten als dit bereiken mij de laatste tijd te vaak, van verwanten van geliefden en geliefden van verwanten. Voor je het weet ben je omsingeld. Kanker laat zich niet afschrikken door de zomervakantie of door verse regen. Zelfs niet door stapelwolken in de vorm van een koekenpan. Onverwacht duikt de ziekte op in je leven, als een kerel met een kapmantel en een valse lach, bij voorkeur als je dacht eindelijk weer over rimpelloos water te kunnen zeilen.
...