Haar eerste jasje maakte ze toen ze twaalf was, op haar vijftiende liep ze stage bij Christian Lacroix. Kate Moss en Naomi Campbell showden haar afstudeercollectie, die opgekocht werd door bekende modewarenhuizen als Bergdorf Goodman en Neiman Marcus. Haar eerste grote job : Karl Lagerfeld opvolgen bij Chloé. Niet slecht voor een 25-jarige. Wanneer ze dertig is, mag ze haar eigen label beginnen voor de Guccigroep. Een blitzcarrière, die ze volgens kwatongen meer te danken heeft aan haar beroemde vader (Beatle Paul McCartney) dan aan talent. Maar McCartneys ster rijst nog steeds : succesvolle collecties voor H&M en Adidas maakten haar naam ook bij het grote publiek bekend. Met beroemde vriendinnen als Madonna, Gwyneth Paltrow en Kate Moss, die trots haar kleding dragen, haalt ze ook regelmatig de boekjes.
...

Haar eerste jasje maakte ze toen ze twaalf was, op haar vijftiende liep ze stage bij Christian Lacroix. Kate Moss en Naomi Campbell showden haar afstudeercollectie, die opgekocht werd door bekende modewarenhuizen als Bergdorf Goodman en Neiman Marcus. Haar eerste grote job : Karl Lagerfeld opvolgen bij Chloé. Niet slecht voor een 25-jarige. Wanneer ze dertig is, mag ze haar eigen label beginnen voor de Guccigroep. Een blitzcarrière, die ze volgens kwatongen meer te danken heeft aan haar beroemde vader (Beatle Paul McCartney) dan aan talent. Maar McCartneys ster rijst nog steeds : succesvolle collecties voor H&M en Adidas maakten haar naam ook bij het grote publiek bekend. Met beroemde vriendinnen als Madonna, Gwyneth Paltrow en Kate Moss, die trots haar kleding dragen, haalt ze ook regelmatig de boekjes. Maar McCartney overstijgt de oppervlakkige modeglamour : ze staat bekend als overtuigd vegetariër en dierenrechtenactiviste. Zo weigert ze om leer en bont te gebruiken in haar ontwerpen, waarvoor ze vorig jaar een Peta-award kreeg. Haar laatste wapenfeit is een biologische huidverzorgingslijn die haar zin voor glamour verzoent met haar ecologische principes. Een vrouw met een stevige mening en dito cv, maar aan de telefoon klinkt ze verrassend zacht en lief. Ze is verkouden, hoogzwanger en heeft niet veel geslapen door haar zieke zoon, maar wordt meteen enthousiast als ik naar haar motivatie voor een huidverzorgingslijn peil. Stella McCartney : Ik gebruik niet veel make-up en had vóór Stella niet echt een favoriet parfum, maar huidverzorging is wel een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse routine. In mijn badkamer stonden mooie, lekker ruikende potten crème naast ouderwets ogende bioproducten die wel beter waren voor je huid, maar lang niet zo aangenaam om te gebruiken. Tussen die twee extremen was er niets op de markt en ik heb nooit begrepen waarom. Dus wou ik zelf een huidverzorgingslijn lanceren met aangename texturen, geuren en verpakkingen, maar dan wel zonder siliconen of petrochemicaliën en mét biologische ingrediënten. Een parfumlancering is een minder grote investering dan een huidverzorgingslijn qua tijd en middelen. Maar toen bleek dat het parfum een succes was, beseften ze dat ik geen nonsens vertelde en kregen ze voldoende vertrouwen in me. YSL heeft ervaring in huidverzorging, al is de productie van een biologische lijn nog wel een ander paar mouwen. Maar ik kan heel overtuigend zijn. Ja. Als je werkt met biologische ingrediënten en volgens een strikt charter, dan moet je toegevingen doen. Ik had graag mooie glazen potten gebruikt, maar de verpakkingen moeten opaak en luchtdicht zijn zodat er geen licht aankan en het product beter bewaard kan worden. Maar ik ben uiteindelijk toch blij met de verpakking, het is erg modern. Op het eindproduct heb ik niet veel moeten toegeven en dat is het belangrijkste. Aanvankelijk vreesde ik dat een luxueuze textuur zonder siliconen niet mogelijk zou zijn, maar we zijn er wel in geslaagd. Dus ik begrijp niet waarom ze in andere cosmetica wel zitten. Te veel waarschijnlijk : we hebben er drie jaar aan gewerkt en ik heb me met alles gemoeid. Dat doe ik principieel bij alles wat mijn naam draagt, want als er slechte dingen tussen zitten, weerspiegelt zich dat op mijn persoon. De producten die we nu hebben zijn de sleutels voor een basis verzorgingsroutine. Ik wou een goede moisturiser en persoonlijk hou ik erg van de reinigingsmelk en het voedende elixir. Die producten vervullen mijn dagelijkse behoeften. Later zullen er ongetwijfeld nog wel wat bijkomen (lacht). Ja, dat was een van mijn ambities. Ik gebruikte biologische olijfolie om Miller te verzorgen, want alle babyproducten zijn zo chemisch ! Een baby is zo ongelooflijk puur dat je er toch niet aan mag denken om er iets anders op te smeren dan een volledig natuurlijke crème ? De huid is immers het grootste orgaan en absorbeert veel van wat je erop smeert. Bij je kind ben je je daar erg van bewust, maar wanneer je ouder wordt, verlies je dat besef blijkbaar en sta je niet meer stil bij wat je op je gezicht smeert. Het heeft me altijd verwonderd dat mensen wel op hun voeding letten en zorgen dat ze genoeg bewegen, maar dat niemand er bij stilstaat of hetgeen ze op hun huid smeren op lange termijn wel gezond is. Ik ben opgegroeid op een biologische boerderij : mijn ouders leefden erg verantwoord en gingen erg bewust om met het milieu. Dat heeft me een stevige basis gegeven waardoor ik me bewust ben van een hoop zaken waar anderen niet bij stilstaan. Voor een modelabel zijn we erg bewust van de effecten die onze producten hebben op onze omgeving en de mensen. Ik kan geen enkele andere modeontwerper noemen die een biologische huidverzorgingslijn zou lanceren, niet louter om op een trend in te spelen. Dit project ligt me na aan het hart en sluit erg aan bij mijn persoonlijke overtuigingen, maar in mijn vakgebied is dat vrij zeldzaam. We zitten momenteel in een erg interessante periode. Grote en kleinere bedrijven zijn zich erg bewust van de gevolgen van hun productie op het milieu. De mode-industrie is daar nooit erg mee bezig geweest. Precies die wereld zou zo modern en grensverleggend moeten zijn, maar loopt gigantisch achter op dat vlak. Ik durf niet te beweren dat ik altijd zo zuiver als sneeuw ben, maar ik probeer het ten minste. Dat is al bezig. Ik werk al tien jaar zonder leer of bont en ga steeds meer de biovezeltoer op. Spijtig genoeg denk ik dat het zal veranderen om de verkeerde redenen. Milieu is momenteel een erg trendy gespreksonderwerp. Biologische huidverzorging kent een groei van negen procent, terwijl de conventionele lijnen nauwelijks groeien. Tot voor kort hielden enkel kleinere nichemerken zich bezig met bio. Tot mijn verbazing en teleurstelling hadden de grote producenten geen interesse. Dat is nu aan het veranderen : Clarins en enkele andere groten hebben een biologisch merk gekocht, maar dat hadden ze al lang geleden moeten doen. Het bioaanbod zal dus sowieso stijgen. Of het nu is omdat het beter verdient of om een andere reden doet er eigenlijk niet toe : het gaat erom dat het beter is. Het is een kwestie van mensen opvoeden en dat wil ik echt proberen met mijn lijn. In je dagelijks ochtendritueel alleen al laat je zo'n tweehonderd chemicaliën los op je huid. Als je weet dat sommige van die stoffen ook in de antivriesgel van je wagen zitten, begin je je automatisch vragen te stellen over welk effect dat heeft op je huid. Als je dat niet weet, lig je er ook niet echt wakker van. Biologische huidverzorging is iets waar ik altijd in geloofd heb, ook toen ik nog geen moeder was. Ik ben gewoon iemand die zich afvraagt wat die chemicaliën zijn, hoe ze gemaakt worden en welk effect ze hebben op de huid. Ik ben gewoon kritisch ingesteld. You can't beat yourself up. Natuurlijk gaan we allemaal eens uiteten in restaurants die geen biologische voeding serveren. Je moet dat relativeren. We gebruiken gerecycleerde zakken in ons bedrijf, maar rijden ook rond in auto's. Ik vind niet dat het alles of niets moet zijn. Ik krijg het op mijn zenuwen als mensen vegetariërs bekritiseren omdat ze leren schoenen durven dragen. Of als je met een hybride wagen rijdt, ze je meteen vragen of je in een huis op zonne-energie woont. Dat is niet realistisch : een beetje doen is beter dan helemaal niets. Ik worstel met het moederschap en de bijhorende emoties. Met in de stad wonen terwijl ik eigenlijk van het platteland hou. Maar ik probeer me daar niet ongelukkig door te voelen, want ik ben ongelooflijk bevoorrecht : ik ben gelukkig dat ik een job heb die misschien een verschil kan maken. Dat moet ik niet opgeven, zolang ik maar een goed evenwicht kan vinden tussen mijn werk en het moeder zijn. Door Sofie Albrecht