Jon Dee Graham zat bij True Believers, een niet onaardige gitaarrockband uit de jaren '80, en was loonslaaf bij onder meer Dan Stuart, Michelle Shocked en Calvin Russell. Knappe staat van dienst, ja. Maar nu is de tijd gekomen om het eigen verhaal te vertellen: dat van een vader die z'n zoon te snel ziet opgroeien. Graham vertolkt op dit solo-debuut ("Escape From Monster Island") z'n eerlijke emoties met de stembanden van Tom Waits en een gitaar die zich meestal...

Jon Dee Graham zat bij True Believers, een niet onaardige gitaarrockband uit de jaren '80, en was loonslaaf bij onder meer Dan Stuart, Michelle Shocked en Calvin Russell. Knappe staat van dienst, ja. Maar nu is de tijd gekomen om het eigen verhaal te vertellen: dat van een vader die z'n zoon te snel ziet opgroeien. Graham vertolkt op dit solo-debuut ("Escape From Monster Island") z'n eerlijke emoties met de stembanden van Tom Waits en een gitaar die zich meestal tot gevoelige country-snaren en een enkele keer tot rockende spierkracht leent. Sober, open boek. Bonnie Prince 'Billy' is de zoveelste reïncarnatie van Palace-brein Will Oldham. De man lijkt opnieuw de last van de wereld op z'n schouders te torsen en elk moment te kunnen breken. Lijkt, schrijven we. Bij nader inzien is "I See A Darkness" minder deprimerend dan de rest van Wills oeuvre. Het doet soms pijn hem te horen kraken, maar het is tegelijk zo verdomd mooi. Sweet Jane is het alter ego van jong talent Christel Mignolet. Ze pent ingetogen en fragiele folksongs in het driehoeksgebied Kristin Hersch-Sinéad O'Connor-Suzanne Vega. Het meest geslaagd op haar eerste mini-cd ("Little Bird") zijn Circlin' en But It's So Thin, door violen op de juiste temperatuur gebracht. Zonde dat Sweet Janes begeleidingsband, gerecruteerd uit bands als Orange Pecco en Plastic Fish Factory, in een tweetal songs tendentieus noisy te keer gaat en de intimiteit verknalt. Christel zou beter de kracht uit haar eigen voordracht halen. Laat deze zoete vrucht gerust nog verder rijpen. Na de vlucht naar het oosten, de thuiskomst. Frank Boeijen vindt dat hij genoeg gezworven heeft en vergenoegt zich in de knusheid van het warme eigen nest. En zie, hij vervalt in routine: weemoedige, beschrijvende en bloedserieuze liedjes. Welkom Thuis, Voor Een Zondaar en Vertrouwen hebben alleraardigste melodieën, maar zijn te gewoontjes. Ik mis de diepgang en vooral de speelsheid van het meesterwerk dat z'n vorige album "Vaderland" toch wel was. Jon Dee Graham, "Escape From Monster Island" ( Glitterhouse Rec.). Bonnie Prince 'Billy', "I See A Darkness" ( Domino). Sweet Jane, "Little Bird" ( Universal). Frank Boeijen, "De Ballade Van De Dromedaris" ( Columbia). In Concert: Frank Boeijen speelt op 28 maart in de Vooruit in Gent en toert nog tot mei door Vlaanderen. Info: Tel. (09) 282.97.62.Peter Van Dyck