De New Yorkse advocaat Marc Dreier herinnert het zich nog goed. Het was tijdens de zomer van 2003 dat hij zijn leven overschouwde. Hij hield vakantie in de Hamptons, een chique kuststrook op een paar uur van New York. Zijn vakantiehuis lag landinwaarts. Hij was gescheiden, had niet de carrière die hij gedroomd had en voelde zich een complete mislukkeling. Tijdens een strandwandeling besliste hij daar en toen dat hij zo'n mondaine villa met zeezicht moest en zou hebben. Hij kocht er uiteindelijk twee. "Ik zag succes in termen van wat je professioneel en financieel bereikt", vertelt hij in ...

De New Yorkse advocaat Marc Dreier herinnert het zich nog goed. Het was tijdens de zomer van 2003 dat hij zijn leven overschouwde. Hij hield vakantie in de Hamptons, een chique kuststrook op een paar uur van New York. Zijn vakantiehuis lag landinwaarts. Hij was gescheiden, had niet de carrière die hij gedroomd had en voelde zich een complete mislukkeling. Tijdens een strandwandeling besliste hij daar en toen dat hij zo'n mondaine villa met zeezicht moest en zou hebben. Hij kocht er uiteindelijk twee. "Ik zag succes in termen van wat je professioneel en financieel bereikt", vertelt hij in Vanity Fair van deze maand. "Ik dacht dat het mij opnieuw gelukkig zou maken en ik wilde gelukkig zijn." Dreier sprak met Vanity Fair toen hij onder huisarrest in zijn appartement verbleef, net voor hij voor twintig jaar de gevangenis invloog omdat hij in Madoff-stijl dertien hedge funds zowat 380 miljoen dollar lichter gemaakt had. Het verhaal van deze financiële thriller met een ongewoon filosofische slechterik, is als een moderne parabel. Dreier besluit met de boodschap dat geluk geen kwestie is van materieel bezit. "Jonge mensen die nu aan een professionele carrière beginnen, moeten keuzen maken over hoe ze geluk en succes gaan definiëren. Het mag duidelijk zijn dat ik de verkeerde keuzen maakte. Maar die jongeren kunnen het anders doen." In het Franse Psychologies Magazine (september 2009) betoogt de Franse neuropsychiater en succesauteur David Servan-Schreiber dat de factoren die tot het failliet van ons economisch systeem leidden - het loochenen van waarden als integriteit, altruïsme of gelijkheid - ook de oorzaken zijn van problemen in ons persoonlijk leven. Hij citeert de aanbevelingen van de New Economics Foundation om gelukkig te worden : investeren in menselijke relaties, fysiek actief zijn, bewust in het moment leven, blijven bijleren en engagement. Allemaal dagelijkse activiteiten waarvoor je niets moet kopen. Leo Bormans, hoofdredacteur van Klasse, werkt aan The Worldbook of Happiness en kan zijn geluk niet op dat er tegenwoordig zoveel wetenschappelijk onderzoek naar dit thema is. Ontwerper Walter Van Beirendonck, deze week in berenvacht op onze cover, vertelt dat engagement van hem een gelukkig mens maakt. Het thema geluk is dit najaar alomtegenwoordig. Alsof we in deze nare economische tijden een dam willen opwerpen tegen de onheilsberichten die dagelijks op ons afkomen. In de file op weg naar het werk, hoor ik De Madammen van Radio 2 bellen met een leraar van het Klein Seminarie in Hoogstraten. De leerlingen van het eerste jaar secundair onderwijs krijgen daar nu een vak gelukskunde. "Het gaat over je X-factor", legt een enthousiaste leerlinge uit. In deze lessen - zonder examens - gaat het over zelfvertrouwen en stressbestendigheid, wat allemaal moet leiden tot antwoorden op de vraag : "Ben ik gelukkig ? Zit ik goed in mijn vel ?" Hoe ongelukkig dat niemand daar eerder is opgekomen. trui.moerkerke@knack.beTrui Moerkerke