Elk jaar opnieuw vind ik het een opgave om cadeautjes te kiezen voor anderen. Regels zijn er niet. Waarop moet je je dan baseren ? Wat vindt de ander mooi, leuk ? Kan je een dier kopen ? Imponeren we met een groot, duur cadeau, of telt enkel het gebaar ? Geef ik iets nuttigs ? Een boeken- of lingeriebon, uit gemakszucht ? Geld ? Of vraag ik prompt wat de ander op zijn verlanglijstje heeft staan ?
...

Elk jaar opnieuw vind ik het een opgave om cadeautjes te kiezen voor anderen. Regels zijn er niet. Waarop moet je je dan baseren ? Wat vindt de ander mooi, leuk ? Kan je een dier kopen ? Imponeren we met een groot, duur cadeau, of telt enkel het gebaar ? Geef ik iets nuttigs ? Een boeken- of lingeriebon, uit gemakszucht ? Geld ? Of vraag ik prompt wat de ander op zijn verlanglijstje heeft staan ? Zelf geschenkjes krijgen is natuurlijk veel leuker, vooral als je verrast wordt. Vervelender is de vaak terugkerende vraag : "Wat wil je zelf graag hebben ?" Dilemma : "Wat dúrf ik te vragen ?" Ik weet heel goed wat ik wil : een luilekkerreisje, een megadure kledingbon waarmee ik dagen kan shoppen, zeeën van vrije tijd... Maar het is nu eenmaal not done om je zo te laten gaan. Ik heb de slechte gewoonte om dan maar iets te noemen waar ik eigenlijk helemaal geen belang aan hecht : een parfum, een cd, of - totaal kleurloos : "Het is mij allemaal goed." Assertiever worden is dus de boodschap. Maar waar droomt bekend Vlaanderen van ? Onze nieuwsgierigheid kreeg de bovenhand en wij vroegen zestien Bekende Vlamingen wat er bovenaan hun verlanglijstje staat en... wat je beter nooit voor hen koopt. Ontluisterend en geruststellend ! Voor mijn veertigste verjaardag kreeg ik van enkele vrienden een droomweekendje Parijs : twee dagen genieten van de romantische stad, met overnachting in het Ritz Hotel ! In de Coco Chanel-suite dan nog wel, met excellente roomservice. Een paar verschrikkelijke pantoffels. Rode, met een groene boord. -Voor één editie hoofdredacteur zijn van jullie blad. Heb ik altijd al willen doen. Een fantastisch beroep : je komt in contact met de interessantste mensen uit de mode-, film-, kunstwereld... Alle mensen waar ik naar opkijk zouden in één klap aan bod komen. - Ik ben helemaal weg van de Smart cabrio. Een leuk, schattig ding. Liefst in een grappige kleur. - Een weekendje Sint-Petersburg. Ik ben nog nooit in Rusland geweest, maar het spreekt me heel erg aan. Een rijk cultuuraanbod dat ik zeker niet wil missen Voedsel. Zalm, foie gras, chocolade... Ik eet het allemaal erg graag, maar voor mij is dat geen cadeau. Zoiets vergeet je te snel. Een bloesje van een vriendin. Ze had het voor zichzelf gekocht. Ik had gezegd dat ik het héél mooi vond. De volgende dag heeft ze het ingepakt en aan mij gegeven. Ik vond dat 'straf'. Het zat perfect. Een zonnebril die een ex-schoonmoeder ooit kocht in een uitverkoop van de opticien. Niet echt flitsend. Het ding was zó ouderwets dat ik het nooit heb durven opzetten. Misschien als ik zeventig ben ? Als die bril het zo lang uithoudt ten minste, want mijn kinderen spelen er ondertussen 'monstertje' mee ! - Bloedrode dure lippenstift. Ik verbruik die met de kilo. - Boekenbonnen. Ik koop zelf veel boeken, maar toch zie ik ze als een luxeproduct. Als ik bonnen krijg, kan ik de boeken ongegeneerd kopen, omdat het móet. Fantastisch ! - Een nieuwe videorecorder. De mijne is stuk en net nu zie ik van alles op tv dat ik wil hebben 'voor altijd'. Ik zal moeten wachten op '100 jaar televisie'. Dingen om ergens te zetten en die verder tot niets dienen : een pot, een beeld of iets antieks of zo. Ik heb een vrij kleine woonkamer, daar staat al heel veel in. Regelmatig snoei ik wel in die spullen want ik haat rommel, maar ik krijg het maar niet onder controle. Rommel moet je ook afstoffen en ik heb wel wat beters te doen. Meestal krijg ik van mijn moeder cadeaus waar ik zelf nooit aan zou denken en die ik zelf nooit zou geven. Dat maakt ze nu net geweldig geestig. Zo heeft zij mij vorig jaar voor mijn verjaardag een weerstationnetje gegeven. Een soort LCD-scherm waarop je kunt zien of binnen de eerstkomende 12 of 24 uur de zon zal schijnen of dat het gewoon 'oude wijven' zal regenen. Je kunt er binnen- en buitentemperaturen mee meten, de luchtdruk... En als ik me niet vergis kun je zelfs de gemoedstoestand van je huisgenoten meten. Maar zo ver zit ik nog niet in de handleiding. Toen ik het inpakpapier openscheurde dacht ik : dit is een boze droom, maar intussen sta ik elke morgen als een kind verwonderd te kijken welk weer het wordt. Nu zit die voorspelling er in 80 procent van de gevallen helemaal naast, maar ook dat maakt het wel een prettig cadeau. Deze zomer hebben vrienden mij 'verrast' met een superlief konijntje. Ik vind hen nog steeds enorm fijne mensen, maar een week later kwamen andere vrienden met een ander superlief konijntje aankloppen. Mijn kroost vond dat enig, maar voor je het weet zit je met een halve kinderboerderij. "Schitterend toch ?" hoor ik je al zeggen. Nu is een van de beestjes een week geleden dood gegaan. Gevolg : stromen tranen en een eerste trauma bij mijn kroost. Waarmee ik maar wil zeggen : dieren geef je niet zomaar cadeau... Maakt mij echt niets uit. Dat derde konijn dat mijn vrienden mij beloofd hebben, en met stip : alle afleveringen van Big Brother op DVD. Zes placemats in een prachtige combinatie bruin-kaki-roest. Gekregen van mijn kinderen (8 en 9 jaar). Helemaal mijn kleuren en een totale verrassing. Een schotelantenne. We waren helemaal niet van plan om zo'n lelijk ding te installeren in onze tuin. Na vier jaar staat het nog steeds in kerstverpakking in de kelder. - Een verwenverblijf in een prachtige spa. Bijvoorbeeld Thermes Vals in Zwitserland. Alleen al voor het gebouw. - Een kookboek met superlekkere, makkelijke en snelklaarrecepten, met weinig calorieën. - Een nieuwe vulpen van Montblanc. Een wokpan, omdat ik er al twee heb. En een parfum. Mijn eerste tweedehandse schrijfmachine, zo'n zwarte draagbare van Olympia, geloof ik. Als ik de helft spaarde, legde mijn pa de rest bij. Ik heb nooit gesnapt hoe het apparaat zo lang onverkocht in de etalage kon blijven staan. Geef mij nooit een plant, ik laat alle binnenhuisflora schandelijk verkommeren. Ik heb weinig exorbitante wensen, dus ik heb mijn verlanglijstje zelf al helemaal afgewerkt. Maar men kan me nog altijd blij maken met boeken- en reischeques, etentjes of een villa aan de Amalfitaanse kust. Geurkaarsen, sokken, goedbedoelde maar onleesbare boeken of cholesterolbommen zoals pralines. Op mijn veertiende kreeg ik als kerstcadeau een nieuw kapsel. Na lang zeuren mocht ik van mijn ouders eindelijk dreadlocks laten leggen. Ik was er ontzettend blij mee, maar sinds oktober dit jaar zijn ze weg. Bijna vijf jaar heb ik met die knopen op mijn hoofd rondgelopen. Het stomste cadeau ooit heb ik niet gekregen, maar zelf aan iemand gegeven. Ik was 16 en ik was de verjaardag van een vriend vergeten. Ik voelde me daar zo slecht bij dat ik op het laatste moment een steen heb opgeraapt. Ik vertelde hem dat ik die steen al heel lang had, dat het mijn gelukssteen was en dat die veel voor mij betekende. Daarna zei ik : "Jij betekent ook veel voor mij en daarom wil ik dat jij die steen hebt." Hoe onnozel kan je zijn ? Ik heb daarna wel de waarheid verteld en het goedgemaakt met een verjaardagskaart en een etentje. Kleine noot : die jongen heeft die steen nooit weggedaan. - Een rijbewijs ! Ik ben 19 en heb het nog niet. Aan iedereen die me een lift geeft, beloof ik dat ik hem/haar ooit overal zal brengen waar ze maar willen. Ik zal kilometers mogen rijden ! Maar het heeft ook voordelen : als ik reis met het openbaar vervoer heb ik rustig de tijd om een boek te lezen, ik ken alle uurregelingen van treinen, bussen, trams en metro's en tijdens de komende feestdagen zal ik nooit Bob zijn ! - Een stevige zetel om het nieuwe jaar in te springen. Bij ons is het een traditie dat iedereen, om vijf voor twaalf, bovenop een tafel, stoel, zetel, kruk, trap... klimt om vijf minuten later het nieuwe jaar in te springen. Vorig jaar ben ik door mijn stoel gezakt, ik kan namelijk nogal enthousiast zijn. Daarom dit jaar graag een stevige, hoge plaats, kwestie van het jaar goed te beginnen. - 'Witte' feestdagen, omdat sneeuw er gewoon bij hoort en kerst en nieuw extra gezellig maakt. Zeker geen steen ! Het gebeurt wel vaker dat ik een centje toegestopt krijg met de boodschap : "Koop zelf iets, dan ben je er zeker blij mee", of "Het is zo moeilijk om iets voor jou te vinden." Dat vind ik jammer omdat ik zo graag cadeautjes openmaak. Spannend ! Ik ben zo nieuwsgierig dat ik een week op voorhand aan alle pakjes onder de kerstboom gevoeld heb. Af en toe doe ik er stiekem zelfs eentje open. Met daarna geklungel om de pakjes er weer als nieuw te laten uitzien. Ik vind het erg moeilijk om er eentje uit te pikken. Maar met een zeer lekkere maaltijd, speciaal voor mij bereid, ben ik altijd te strikken. Kan ik moeilijk zeggen, ik ben niet 'wraakzuchtig'. - De magische zak van Felix the cat. - Edward Scissorhands ontmoeten. - Een witte kerst... Een paar 'huispantoffels'. Ik vrees dat ik een moeilijk mens ben om cadeautjes voor te kopen. Van de soort wiens werk ook zijn hobby is. Bovendien drink en rook ik niet, en ik draag geen dassen. Mensen komen dus aanzetten met boeken, die ik doorgaans zelf al heb gekocht, of ze brengen iets mee voor mijn vrouw, wat wellicht nog het verstandigste is. Toch hebben mijn vrienden me onlangs verrast met een loopband. Die staat in de woonkamer, zodat ik nu tv kan kijken terwijl ik loop. Ik vind dat een geweldige combinatie. Naast flessen wijn van slecht geïnformeerde of achteloze mensen, is dat met grote voorsprong een paar Mr. Bean-sokken. Die ik overigens wél draag. Eigenlijk maar één iets : de VHS-tape van Terror of Tiny Town, een Amerikaanse western uit de jaren '50 met alleen maar dwergen in de cast. Ik zoek er al heel lang naar. Maar het zullen wel weer sokken worden. Iets overbodigs waaruit grote wanhoop van de gever spreekt. Toen ik dertig werd, heb ik een feest gegeven voor dertig mensen. Een vriend gaf mij toen als cadeau een seance bij een Brusselse waarzegster. Ze zat achteraan in een antiekwinkel en had geen glazen bol maar een glazen oog. Die vrouw heeft toen veel gezegd en er is veel van uitgekomen. Ik zat in een moeilijke periode en op haar manier gaf ze me weer hoop en inzicht. Vroeger, toen ik bij de chiro was, moest ik een blauw uniform dragen. Na een jaar werd dat uniform comme il faut, namelijk afgewassen en te kort, omdat ik zo snel groeide. Dat vond ik sexy, maar elk jaar met kerst kreeg ik van mijn oma zo'n nieuw, groot en stijf uniform. Dan was ik diep ongelukkig. Ik draag niet zoveel juwelen, maar ik krijg ze graag. Vooral juwelen met een verhaal. Zo kreeg ik ooit van mijn man 'één centimeter liefde' aan een halsketting, dat vond ik super. - Ik krijg graag iets dat mensen zelf gemaakt hebben, of waar ze iets mee hebben gedaan. Dan denk ik aan hen als ik ernaar kijk. - Een oosterse massage, of een massage die sportmannen krijgen. Heel inten- sief. - Veel liefde en aandacht, ik ben onverzadigbaar op dat gebied. Eigenaardig genoeg krijg ik soms niet graag cadeaus. Dan weet ik mij geen houding te geven. Dat is iets verbeterd omdat ik ondertussen weet dat je gewoon moet ontvangen. Vroeger stond ik soms vals te lachen terwijl ik het geschenk afgrijselijk vond. Of ik iets al dan niet wil krijgen, hangt af van de schenker. Een poster van een paard met een veulen, voor mijn verjaardag. Die poster was goed voor een écht paard, door mijzelf te kiezen dan nog wel ! Een plastic replica van het bouwsel met schrijn van de Heilige Rosa, dat elk jaar door Viterbo wordt gedragen. Zo lelijk. - Een kus van mijn man en mijn dochter. - Een hoevenkrabber. - Een roskam. Iets 'nuttigs', zoals een frietketel, een strijkijzer... Iets heel onnozels eigenlijk : een lottobiljet van mijn vader. Ik win bijna nooit iets maar met dat biljet heb ik zo'n 25 euro gewonnen. Ik vind het eigenlijk altijd leuk om cadeautjes te krijgen, maar als ik toch iets moet noemen : een balpen. Ik vind dat het meest onpersoonlijke geschenk dat je iemand kunt geven. En nu maar hopen dat mijn familie dit leest ! Eerst en vooral een koffiezetapparaat, want ik heb mijn koffiekan onlangs laten vallen. Verder nog wat spullen voor in mijn keuken, ik ben namelijk net verhuisd en kan best wat nieuw kookgerei gebruiken. En dan nog een paar zwarte sokken, want de mijne zijn echt versleten. Alles is welkom. Staat iets mij echt niet aan, dan recycleer ik het wel tot iets deftigs of bruikbaars. Dat was toen ik acht jaar was : het kasteel van He-Man. Ik was echt gek op dat speelgoed. Een paar wollen sokken ! Een stofzuiger, een vaatwasser en een droogkast. En natuurlijk ook vrede in de wereld. Iets dat ik niet kan ruilen. Alles wat mijn petekindje mij cadeau doet, zit goed. Je zou dat lief smoeltje eens moeten zien, je smelt al voor je het pakje opendoet. Buiten champagne, die altijd welkom is, vind ik flessen drank niet echt leuk. Het is een weinig, om niet te zeggen niet origineel cadeau. - Mooie wijnglazen. - De koekjestrommel van Alessi, die ruikt zo lekker. - Een onwaarschijnlijk toffe verrassing, want veel te vaak weet ik al wat er onder de kerstboom ligt. Handig keuken- of huishoudgerief. Die hints werken toch niet bij mij, ik kan nog altijd niet koken. Als kleine jongen kreeg ik van de Sint een lederen voetbal. Uit echt leder dus, niet van plastic. Die investering heeft zich veelvuldig terugbetaald, gezien de uren die ik met die bal zoet ben geweest. Maar dan laat ik gemakshalve de gebroken ruiten achterwege, alsook de kilometers pleister op de knie. Een loden. Zo'n groene lange jas waarmee je er als een meisje uitzag als je er een korte broek onder droeg. En als je de handen in de zakken stak, leek het alsof je zwanger was. - Een abonnement op een krant die ik nog niet lees. Geef mij een krant en ik ben gelukkig. - Een stevige sigaar met minstens drie kwartier rookgenot. - Een weegschaal met medelijden. Een voetbalabonnement voor Eendracht Aalst. Mijn kat. Die kreeg ik van een vriendin voor kerstmis en het dier geeft me heel veel vriendschap. Een origineel geschenk maar je moet natuurlijk de persoon aan wie je zo'n cadeau geeft voldoende kennen om te weten of het hem zou bevallen. Bij mij was dat duidelijk het geval. Bestaat niet. Iemand die een cadeautje koopt stopt daar sowieso energie in. Het gaat om de attentie. - Badhanddoeken. - Een nieuw parfum, hoewel dat iets zeer persoonlijks is. - Een mooie sixties-lamp voor in de hal. Gezien ik net verhuisd ben, kan ik veel dingetjes gebruiken. Spullen voor het huishouden. Dat werkt deprimerend. Een avondje mini-Europa by night, met op de achtergrond vuurwerk en muziek van Jacques Brel. Ik woon al een tijdje in Brussel maar had nog nooit de gelegenheid daarheen te gaan. Onderbroeken, van mijn grootmoeder. Ze waren maar liefst drie maten te groot ! - Disneyland in de kerstsfeer, dan kan ik ongegeneerd het kind in mij naar boven laten komen. - Een uitnodiging voor een musical. In België ben ik daar nog nooit naartoe geweest. - Een verwendagje in een kuuroord. Reden ? Stress, stress, stress. Hoog tijd om eens te ontstressen. Antirimpelcrème. Of anticellulitiscrème. Die hints zouden me iets te duidelijk zijn. Tekst Ann Cosyn