Leest is een lieflijk dorpje met een landelijk karakter, gelegen tussen Brussel en Antwerpen en vlakbij Mechelen. Aan het Dorpsplein verbouwden twee nieuwkomers een voormalige bloemenwinkel tot een enigszins eigenzinnig eethuis. Aan het stuur staat de 28-jarige Stef Buelens en aan zijn zijde staat vriendin Nadia Mareels. Zij springt in na haar werk en is Stefs grootste fan. Stef Buelens heeft de winkelruimte eigenhandig ingericht en heeft zelf de tafels en het terras in elkaar getimmerd. Het resultaat is een amusante mix van invloeden uit de jaren dertig, vijftig en zeventig. Dorp 5 is r...

Leest is een lieflijk dorpje met een landelijk karakter, gelegen tussen Brussel en Antwerpen en vlakbij Mechelen. Aan het Dorpsplein verbouwden twee nieuwkomers een voormalige bloemenwinkel tot een enigszins eigenzinnig eethuis. Aan het stuur staat de 28-jarige Stef Buelens en aan zijn zijde staat vriendin Nadia Mareels. Zij springt in na haar werk en is Stefs grootste fan. Stef Buelens heeft de winkelruimte eigenhandig ingericht en heeft zelf de tafels en het terras in elkaar getimmerd. Het resultaat is een amusante mix van invloeden uit de jaren dertig, vijftig en zeventig. Dorp 5 is ruim een jaar open en wordt regelmatig bezocht. Aan de basis van het succes staat de gedrevenheid van vlotte Stef, die als een rots tussen de tafels staat en zijn enthousiasme weet over te brengen door een leuke, spontane babbel. Wij kwamen 's avonds en troffen de baas meer in de eetzaal dan in de keuken. Dorp 5 zoekt namelijk zaalpersoneel, zodat Stef weer aan de pannen kan. Als welkomstgeschenk was er een glaasje riesling van het huis Sander, een correcte Duitse sekt van biologische oorsprong. Daarbij kwam een hapje van lauwe langoustine met franjes grisonvlees en schuim van asperges. Dorp 5 heeft een beperkte spijskaart met prijzen die aansporen om kritisch te zijn. Als je meer dan 30 euro voor een hoofdgerecht betaalt, mogen er immers geen fouten zijn ! De prijzen à la carte drijven de meeste bezoekers naar het degustatiemenu, het kroonjuweel van Dorp 5 (50 euro voor vijf gangen of 70 euro met wijnen). Ook wij kozen dit menu. Het glas werd gevuld met een DFJ uit Portugal, waarbij het boterige van de chardonnaydruif en de bruutheid van de alvarinho voor een scheef huwelijk zorgden. Er kwamen drie bereidingen met zwaardvis : snel gekorst met sojasaus, rauw gehakt zonder kruiden of olie, met een lepel pesto, en gegrild met chorizo en muntolie. De presentatie was sterker dan de smaakharmonie. De tweede bereiding viel in de smaak : lamszwezerik met ragout van pijlinktvis, groene asperges, tuinkruiden en chilipeper. De tweede wijn was een oprechte Re Manfredi 2006, een Italiaanse witte karakterwijn gemaakt van basilicatadruiven met een minerale toets, fruit en wat restsuiker. De wijn voelde zich goed bij een tweede surf & turf-bereiding : koningskrab met sesam en gember, gelakte maar wat droge varkensrib en intens soepje van spinazie. Als vreemd tussendoortje kwam blauwe kaas met sorbet van rabarber. Deze combinatie kon ons niet overtuigen, ondanks het glaasje 2005 Huxelrebe Beerenauslese, Bechtheim Heilig-kreuz, vakkundig gemaakt door Johann Geil. Filet van lamszadel kreeg het gezelschap van papperige crumble van aubergine, knoflook en rodewijnsaus en in het glas een te warm geserveerde Montepulciano d'Abruzzo 2004 van Cantina Zaccagnini, een rode allemansvriend. Loempia van banaan en chocolade met ijs van Lady Panamethee met 'mondpoppers' vormden de afsluiting. Wij vonden dat deze sympathieke beginners hun project koesteren, maar dat er met een beperkte opleiding hoog wordt ingestapt. Pieter van Doveren / Foto's Jan Caudron